Dla osoby cierpiącej cierpienie jest wyłącznie cierpieniem. Tylko osoby postronne dostrzegają w cierpieniu symboliczne znaczenie i cel.

Istnieje stare powiedzenie na temat życia ulicznego: odchodzisz, a ulice idą z tobą.

Już nie odczuwam niepokoju, gdy natykam się na coś, do czego nie chciałabym wracać, ponieważ codziennie mam przed sobą jakiś cel, kierunek, naprawdę wiem, co mam robić. Muszę wziąć starego kochanego Butlera na spacer i pozwolić mu, żeby sobie wąchał to, co lubi wąchać, w żaden sposób go nie poganiać ani nie zatrzymywać.