Mieli go za dziwaka, ale nie uważali za człowieka groźnego. Wręcz przeciwnie.

Praca na roli była ciężka i wiedział z doświadczenia, że jedna osoba temu nie podoła. Musiałby zatrudnić ludzi do pracy, a tego nie chciał. Wolał być sam i w pełni poświęcić się swojej pasji polowania.

- Nie interesują mnie wasze przekręty. Chcecie kupić ziemię? Chętnie się jej pozbędę. A to, czy pański kuzyn będzie właścicielem, czy słupem, lata mi luźnym kalafiorem - odpowiedział beznamiętnie Piotr.

Pomieszczenie było pełne robactwa i much, które tego dnia miały swoją ucztę.

Dzień wcześniej wstał o piątej czterdzieści, równo ze wschodem słońca. Był zły i rozdrażniony. Od kilku miesięcy nie mógł nic upolować. Tego dnia postanowił, że musi jakąś zabić. O śniadaniu nawet nie myślał. Zaparzył jedynie mocną czarną herbatę i usiadł w fotelu.

Pierwszy raz zabrał młodą dziewczynę kilka lat wcześniej, kiedy jeszcze żyła jego matka. Udusił ją w samochodzie i zakopał w lesie. Sprawiło mu to ogromną radość. Był podniecony. Wprawiło go to w wyjątkowy nastrój, jak narkotyk. Szybko się od tego uzależnił.

Z początku Piotr tylko dusił swoje ofiary, miażdżąc silnymi dłońmi krtań i tchawicę, studiując przy tym uważnie, jak sinieją twarze mordowanych dziewcząt, jak ich drobne ciała drgają w konwulsjach, a oczy pełne strachu zachodzą krwią.

Zbyszek był dzieckiem z adopcji. Do domu dziecka trafił w wieku ośmiu lat. Matka była nałogową alkoholiczką, a ojciec od kilku lat odsiadywał długoletni wyrok w więzieniu po drugiej stronie Polski.

Karą za nieposłuszeństwo był brak obiadu, a nagrodą za donosicielstwo - jego dokładka.

Pod naciskiem gacha matka oddała w końcu synka, obiecując mu, że będzie go odwiedzała. Nigdy nie przyjechała.

W takich miejscach, jak dom dziecka, trzeba umieć szybko dorosnąć. Tam nie ma czasu na fochy, dąsy ani płacz. Trzeba sobie radzić, trzeba umieć zawalczyć o swoje i nie dać się sprowadzić do poziomu listwy podłogowej, przy której teraz był chłopiec o krótkich blond włosach.

- Z trupem na barkach w koronę nie pójdziecie. Ale dożywotkę macie jak w banku. Zatem jak sami widzicie, wasze życie jest teraz w moich rękach. To ja decyduję o waszej przyszłości, a wasza przeszłość mnie nie obchodzi. I żebym, kurwa, miał psie gówno wjebać, jeśli skłamię, nie przyjmę tłumaczenia, że coś się wam wymsknęło po koksie czy wódzie, jasne?

Piotr przekręcił powoli rękojeść noża, rozkoszując się widokiem gasnących oczu. Uwielbiał ten stan. To był jedyny moment, kiedy mógł cieszyć się erekcją.

Kret to kret, jedna z najlepszych i najważniejszych broni, którą posługują się policjanci. Każdy szanujący się policjant zwalczający gangi ma swoich informatorów, których pilnie strzeże.

Nie ufał nikomu prócz komendanta, a ten wyraźnie dał mu do zrozumienia, że o sprawie gangu Kuli ma milczeć jak grób. Był świadomy kretów w policji.

- Bandzior to bandzior - tłumaczył kiedyś jakiemuś dziennikarzowi. - Jemu wszystko wolno, bo nie ma ani sumienia, ani zasad moralnych, ani krzty uczciwości. Ale policjantowi nie godzi się współpracować z druga strona. Policjant ma stać po stronie prawa do śmierci i bez względu na wszystko.

Strach cię, mendo, obleciał. Nie myśl tyle, bo kociej mordy dostaniesz. Obaj wiemy, że między ramionami masz kubeł na śmieci, nic więcej. A na dodatek, kurwa, ten harior jest pusty.

Zbyszek wyszedł z kancelarii. Stanął przed budynkiem i uśmiechnął się do siebie. Zdawał sobie sprawę z tego, że gdyby jego przełożeni dowiedzieli się o tej rozmowie, straciłby pracę w trybie natychmiastowym.

- Te papierosy cię kiedyś, kurwa, wykończą.
- Cześć, Tadziu - wycedził w końcu Rysiek. - Na coś trzeba umrzeć, nie?

Samochód zjechał na pobocze. Tadek pożegnał się z Ryśkiem i wysiadł. Stanął pod drzewem. Był pod wrażeniem piękna okolicy.
Takie cudowne miejsce, a może skrywać tak mroczną tajemnicę - pomyślał.