Lepiej żyć, marząc o śmierci, niż umierać, marząc o wiecznym życiu.

Nikt nie żyje wiecznie, ale to, co po sobie zostawiamy, utrzymuje nas przy życiu dla kogoś innego.

Rodziny się nie wybiera, ale przyjaźnie już tak. Niektóre należy z czasem zerwać. Za inne warto zaryzykować wszystko.

Może jeden dobry dzień jest lepszy od całego życia błędów.

Żyją tylko nieliczni. Większość jedynie istnieje, to wszystko.

Zmarnowałem te wszystkie wczoraj i skończyły mi się wszystkie jutra.

Nie ma znaczenia, jak postanowimy żyć, na koniec i tak obaj umrzemy.

Całe lata żyłem bezpiecznie, żeby zapewnić sobie dłuższe życie, i tyle z tego mam. Dotarłem do mety, nie biorąc udziału w wyścigu.

Całuję chłopaka, który dał mi życie w dniu, w którym zginiemy.

Życie nie jest lekcją, lecz daje lekcje.

Zawsze bałem się śmierci. Głupie z mojej strony było myśleć, że ten lęk w jakiś sposób mnie przed nią uchroni.

Statek w porcie jest bezpieczny, lecz nie po to zbudowano statki.

Opowieści mogą uczynić kogoś nieśmiertelnym, o ile zawsze znajdzie się ktoś, kto zechce je poznać.

Czasami prawda jest tajemnicą, jaką skrywasz przed samym sobą, bo życie w kłamstwie jest łatwiejsze.

Dwanaście godzin temu odebrałem telefon, że umrę. Teraz żyję bardziej niż wtedy.

To nie śmierci powinien się człowiek bać, lecz tego, że nigdy nie zacznie żyć.

Są pytania na które nie znam odpowiedzi. Nie potrafię powiedzieć jak masz żyć beze mnie. Nie mogę cie poinstruować jak masz mnie opłakiwać. Nie mogę cie przekonać żebyś nie czuła się winna, ze zapomniałaś o rocznicy mojej śmierci, albo kiedy zdasz sobie sprawę ze minęły dni, tygodnie i miesiące, odkąd ostatni raz o mnie myślałaś. Chce tylko, żebyś żyła.

Nawet kiedy wiesz, że śmierć nadchodzi, jej nagłość i tak zaskakuje.

Nikt nie chce umrzeć. Nawet ludzie, którzy pragną iść do nieba, nie chcą umrzeć, żeby się tam dostać. A jednak śmierć czeka nas wszystkich. Nikomu nie udało się przed nią umknąć. I tak właśnie powinno być, ponieważ Śmierć to najprawdopodobniej najlepszy wynalazek Życia. To jego czynnik zmiany. Śmierć pozbywa się starego, by zrobić miejsce na to, co nowe - Steve Jobs.

[...] nie chodzi tylko o taniec, ale o taniec z kimś, kto prowokuje mnie do życia.

Jestem dziko pokręcony, jednak tamta tragedia nauczyła mnie, że lepiej żyć, marząc o śmierci, niż umierać, marząc o wiecznym życiu. Jeśli ktoś, kto stracił wszystko, może zmienić swoje podejście, myślę, że musisz zrobić to samo, dopóki nie jest za późno, stary. Musisz się odważyć.

Zawsze powtarzał, żebym był szczery, jednak prawda czasami bywa skomplikowana. Nieważne, czy prawda narobi bałaganu czy nie – bywa, że słowa nie chcą wydostać się z ust, dopóki nie znajdziesz się sam. Nawet wtedy nie ma żadnych gwarancji. Czasami prawda jest tajemnicą, jaką skrywasz przed samym sobą, bo życie w kłamstwie jest łatwiejsze.

Kocham Cię stąd dotąd.

,,Dzisiaj niczemu nie mogę ufać''.

Trójka przyjaciół przytula się, w ich układzie brakuje jednej planety, lecz nigdy nie zostanie zapomniana.

- W swojej Ostatniej Wiadomości napisałabym, żeby ludzie szukali swojego miejsca na Ziemi. I traktowali każdy dzień jakby był całym życiem.

,, Mój tata powiedział kiedyś, że pożegnania są ,,najbardziej możliwe z niemożliwych'', bo zawsze ma się ochotę ich uniknąć, ale głupio z nich zrezygnować, kiedy jest okazja''.

- "Miłość to supermoc , i obaj ją posiadamy". I że czasami nie mamy nad nią kontroli. Zwłaszcza gdy jesteśmy starsi. Czasami po prostu szaleje i nie powinienem się bać, jeśli uderzy w kogoś niespodziewanego.

- Kochałbym cię, gdybyśmy mieli więcej czasu - wypalam, bo właśnie to czuję w tej chwili i czułem przez wiele chwil, minut i godzin wcześniej. - Może już kocham. Nie gniewaj się, że to mówię, ale wiem, że jestem szczęśliwy. Ludzie mają własne teorie na temat tego, ile czasu powinno się kogoś znać, zanim nabędzie się prawo do takiego wyznania, ale nie okłamałbym cię bez względu na to, jak niewiele czasu nam zostało. Wszyscy inni marnują czas, czekając na właściwy moment, żeby to powiedzieć, ale nas na to nie stać. Gdybyśmy mieli przed sobą całe nasze życie, założę się, że znudziłbyś się tym, ile razy mówię ci, że cię kocham, bo na pewno tak to by się skończyło. Ponieważ jedna zaraz umrzemy, mogę to mówić tyle razy, ile tylko zechcę: kocham cię, kocham cię, kocham cię.

Nie wiem czy smutniejsze jest umierać samotnie, czy w towarzystwie kogoś, kto nie tylko nic dla ciebie nie znaczy, ale prawdopodobnie też niewiele go obchodzisz.