Kodeks karny z 1930 roku przewiduje karę grzywny lub ograniczenia wolności do 6 miesięcy dla tego, kto naruszy czyjąś prywatność (...)
Dziś jest odwrotnie. Dzisiaj dostaje się nagrodę za naruszanie prywatności. Dzisiaj prywatność jest uważana za najgorszy rodzaj samotności, za największy wstyd.

Wszystko co wiemy, wpływa na kształt naszych wspomnień. Działa z siłą wsteczną. Przyszłość odmienia przeszłość.

Życie najczęściej polega na wywoływaniu przeszłości. A z czasem, kiedy człowiek robi się coraz starszy, przeszłości przybywa. W końcu jest się już wyłącznie przeszłością. Jedynie nowo narodzeni i zmarli istnieją współcześnie.

(...) Istnieje niewspółmierność pomiędzy czasem a literaturą, a ponieważ na czas nie bardzo da się wpłynąć, powinno się zamiast tego ograniczyć literaturę; można by sobie wyobrazić lata wolne od wydań nowych książek, żeby czytelnicy mogli nadgonić, uzupełnić braki, zaktualizować się na tyle, na ile to możliwe; nie byłoby również nierozsądne narzucenie pewnych ograniczeń autorom, często cierpiącym na słowotok i próżnym, za to pozbawionym korekty wstydu, co bywa bardzo nieszczęśliwą kombinacją.

Wierzący nigdy nie wierzą w pełni. Ubezpieczają domy, w których mieszkają.

Pamięć nie ma żadnej setlisty, to chaotyczny koncert.

Siedział w swoim pokoju i ciągle się decydował, bo przecież życie się nie skończyło, życie mimo wszystko trwało nadal, co samo w sobie umożliwiało pojawienie się wątpliwości. Właśnie w tym momencie Jokum zrozumiał, że jedynie śmierć jest decyzją ostateczną, wszystko zaś, co przychodzi wcześniej, to wątpliwości, więc trzeba dokonywać wyborów.

Lepiej by było, gdybym wiedziała, że on nie żyje. Miałabym grób, na który mogłabym chodzić, zamiast tego. Zamiast tej nadziei. (...) Nadzieja nie jest lepsza. Nadzieja cię niszczy. W końcu tylko rzuca cień. Wszystko w niej więdnie. Trwanie w nadziei to inny sposób na znikanie.

Ludzie nie powinni śmiać się samotnie.

Synne wyraźnie szukała słów, określeń, czegoś, co mogło oddać jej przeżycia, ale czy istnieje język, który w pełni oddaje to, co myślimy, co widzimy i czego doświadczamy, albo jeszcze gorzej: to, co sobie wyobrażamy i chcemy przekazać? Nie, taki język nie istnieje. Musimy zadowolić się "prawie", a i ono bywa nieosiągalne.

Piszę, ponieważ nie mam ogona , którym mógłbym merdać albo który mógłbym podkulić".

Nigdy nie powinno się oddawać czegoś, czego człowiek sam by nie zatrzymał.

Martwi palą swoją trumnę. Mgnienie szczęścia! Ale ulotne ciepło płomieni również nie pomogło. Pozostawiło po sobie jeszcze większy chłód. Wieczną zmarzlinę i wieczny żal.

Żal zawsze przychodzi za późno.

Czytanie wymaga czasu i nawet jeśli człowiek poświęca na lekturę cały czas, jaki ma do dyspozycji - a musi, niestety, również pracować, między innymi po to, aby było go stać na zakup książek - to i tak nie starczy mu czasu na przeczytanie wszystkiego.

Sprzedaż, sprzedaż, wszystko na sprzedaż.
Tyle możesz wybrać, że wyboru nie masz.

Tak, ponieważ obrócenie się plecami do społeczeństwa jest po prostu niemożliwe - społeczeństwo cię okrąży i tak czy owak będzie patrzeć ci w oczy.

Musisz pamiętać, że numer telefonu dobry dla ciebie jest pomyłką dla innych.

- I tak dam ci dobrą radę. Jeśli kiedykolwiek będziesz miał dziewczynę, nigdy nie czytaj książki, która jej się podoba, przebywając razem z nią w tym samym pomieszczeniu. Nigdy. Zrozumiałeś?