Unikaj fraz, które słyszysz od wszystkich innych. Wyrażaj się na swój sposób, nawet jeżeli chcesz przekazać tylko to, co twoim zdaniem powtarzają wszyscy. Postaraj się odgrodzić od internetu. Czytaj książki.

Porzucenie faktów oznacza porzucenie wolności. Jeżeli nic nie jest prawdą, wówczas nikt nie może krytykować władzy, gdyż nie ma do tego żadnych podstaw. Jeżeli nic nie jest prawdą, to wszystko jest spektaklem, w którym najjaśniejszy blask reflektorów można kupić za największą sumę pieniędzy.

Powtarzając te same słowa i frazy, które pojawiają się codziennie w mediach, zgadzamy się na brak szerszej perspektywy. Aby zyskać taka perspektywę, trzeba dysponować większą liczbą pojęć, a to z kolei wymaga czytania. Wyrzuć więc z pokoju ekrany i otocz się książkami. Bohaterowie książek Orwella i Brandbury'ego nie mieli takiego wyboru, ale my nadal możemy to uczynić.

Hannah Arendt - totalitaryzm nie polega na wszechmocy państwa, ale na zatarciu różnicy między życiem prywatnym i publicznym.

Postprawda jest przedfaszyzmem".

Ceną wolności jest wieczna czujność".

Na samym początku wyprzedzające posłuszeństwo jest instynktownym, bezrefleksyjnym dostosowaniem się do nowej sytuacji".

Podążać za innymi jest łatwo. Robiąc lub mówiąc coś innego możesz czuć się dziwnie, ale to uczucie niepokoju jest warunkiem wolności.

Życie jest polityką – nie dlatego, że świat przejmuje się tym, co myślisz, ale dlatego, że reaguje na to, co robisz.

Każde wybory mogą być ostatnimi - przynajmniej w życiu danego wyborcy.

Poddajemy się tyranii, kiedy wyrzekamy się różnicy między tym, co chcemy usłyszeć, a tym, co rzeczywiście jest prawdziwe".

Jeżeli nikt z nas nie będzie gotowy zginąć za wolność, wszyscy umrzemy w tyranii.

Zwracaj uwagę na pojawianie się terminów "ekstremizm" i "terroryzm". Bądź wyczulony na hasła "zagrożenie" i "wyjątek" - są śmiertelnie niebezpieczne. Okazuj gniew, gdy ktoś podstępnie sięga do patriotycznego leksykonu.

Pewnego dnia ktoś może ci zaproponować, byś zaczął nosić jakiś emblemat na znak lojalności. Upewnij się, że jest to symbol wyrażający akceptację dla współobywateli, a nie chęć ich wykluczenia. [...] To, co wydaje się wyrazem dumy, może skutkować wykluczeniem.