Gdy kucałem na szczycie Everestu,pomyślałem ze zdumieniem, że technologia jest dziś tak zaawansowana, tak precyzyjna, a jednak żadne urządzenie nie wniesie człowieka w to miejsce. Jedynym rozwiązaniem pozostaje niebezpieczna i mozolna wspinaczka.(...)

W ogrodzie zawsze gra muzyka, lecz nasze serca muszą być na tyle wyciszone, by ją usłyszeć".

Instynktownie uciekałem przed telewizją i ideą bycia sławnym. Po części dlatego, że nie wierzyłem, abym zasługiwał zarówno na sławę, jak i na pieniądze. Nawiasem mówiąc, czas i doświadczenie nauczyły mnie później, że sława i pieniądze bardzo rzadko stają się udziałem tych, którzy rzeczywiście są ich warci. Ani jedno, ani drugie nie powinno na nas robić przesadnie dużego wrażenia. Ludzi trzeba cenić za to, kim są, jak żyją i co dają - to znacznie lepsze wyznaczniki wartości.

czasami pocisk ratuje życie. nie zawsze strzela się po to, żeby je odebrać.

Świat często schodzi z drogi ludziom, którzy wiedzą dokąd zmierzają.

Wielu ludzi nie może zrozumieć, co właściwie skłania tylu mężczyzn i tyle kobiet do ryzykowania życia na oblodzonych, skalnych ścianach, w niemiłosiernym zimnie tylko po to, by na chwilę stanąć na szczycie. Trudno to wyjaśnić. Może najlepiej zacytować znane powiedzenie: jeśli musisz pytać, to nigdy nie zrozumiesz.

Jedną z rzeczy, które zawsze bardzo mnie irytowały, jest to, że kiedy najbardziej potrzebuję snu, często najtrudniej mi zasnąć.
To naprawdę koszmarne uczucie: leżę w łóżku, niepokoję się tym, co mnie czeka, wiem, że moje ciało powinno odpocząć, ale potrafię się wyłączyć.
Po głowie bezustannie gonią myśli, a im mniej czasu zostało na sen, tym bardziej mnie to martwi.

Wspinał się przez całe życie i znał zarówno możliwości swojego organizmu, jak i starą zasadę dotyczącą pogody w górach: jeśli masz wątpliwości, to nie ma wątpliwości, że trzeba zawrócić.