Ach! Biedne kobiety, jakże są pogardzane!...A przecież o wiele więcej kobiet niż mężczyzn kocha Dobrego Boga i podczas Męki Naszego Pana kobiety miały więcej odwagi niż apostołowie, ponieważ nie ulękły się obelg żołnierzy i ośmieliły się otrzeć godne uwielbienia Oblicze Jezusa...Bez wątpienia właśnie dlatego pozwala On, by pogarda była ich udziałem na ziemi, ponieważ sam wybrał ją dla Siebie samego...W niebie na pewno będzie mógł pokazać, że Jego myśli nie są myślami ludzi, gdyż wtedy ostatnie będą pierwszymi.

Kiedy się kocha, odczuwa się potrzebę mówienia mnóstwa niedorzeczności

Modlić się, to nie znaczy wiele mówić, ale wiele kochać.

Cała moja nadzieja była w samym dobrym Bogu...właśnie doświadczyłam, że bardziej warto uciekać się do Niego, niż do Jego świętych

Nie mając nic, wszystko otrzymam od Boga.

...Będę kradła... Dużo rzeczy w Niebie zniknie, bo je wam przyniosę... Będę małą złodziejką, będę brała wszystko, co mi się będzie podobało.

Tak!!! Cóż to za łaska mieć wiarę! Gdybym nie miała wiary, bez wahania zadałabym sobie śmierć...

Doskonałość polega na czynieniu Jego woli, na stawaniu się tym, kim On chce byśmy byli...........

widzę, że wystarczy tylko uznać swą nicość i oddać się jak dziecko w ręce dobrego Boga. Zostawiając wielkim duszom, wielkim umysłom piękne książki, których nie rozumiem, a tym mniej potrafiłabym zastosować je w praktyce, cieszę się, że jestem małą, skoro tylko dzieci i podobni im zostaną dopuszczeni do uczty niebieskiej.

Miłość karmi się tylko miłością.

Bóg nigdy nie daje pragnienia, którego nie mógłby spełnić.

Jakże słodka jest droga miłości. To prawda, że można ciężko upaść, można popełniać niewierności, ale miłość, która potrafi wszystko obrócić na swoją korzyść, w mgnieniu oka zniweczy wszystko, co może nie podobać się Jezusowi, pozostawiając na dnie serca jedynie pokorę i głęboki pokój

Dusze proste używają środków prostych, a ponieważ
do nich należę, któregoś poranka, podczas
dziękczynienia, Jezus dał mi prosty środek do spełnienia
mojej misji. Uświadomił mi mianowicie, co
oznaczają słowa z Pieśni nad Pieśniami: „Przyciągnij
mnie, a pobiegniemy ku Twoim zapachom”.
A zatem, Jezu, nie trzeba Ci nawet mówić: „Przyciągając
mnie, przyciągnij i tych, których kocham!”
Proste „Przyciągnij mnie” wystarczy, i rozumiem,
Panie, dlaczego, bowiem gdy dusza da się zniewolić
twojej upojnej woni, to wówczas nie potrafi
biec sama; przeciwnie, pociąga za sobą wszystkich,
których kocha. Dzieje się tak nieprzymuszenie i bez
wysiłku, gdyż jest to zupełnie naturalny skutek jej
dążenia ku tobie.

Czuję w sobie powołanie kapłana, z jaką miłością o Jezu podnosiłabym Ciebie w rękach, gdy na mój głos zstępowałbyś z nieba...z jaką miłością dawałabym Ciebie duszom.

Pod wieczór tego życia pojawię się przed Tobą z pustymi rękami, gdyż proszę Ciebie Panie, abyś nie liczył moich uczynków.Wszystkie nasze sprawiedliwości mają skazy w Twoich oczach. Chcę więc przyodziać się Twoją własną sprawiedliwością i otrzymać od Twojej miłości wieczne posiadanie Ciebie samego.

Windą, która mnie uniesie aż do Nieba, są twoje ramiona, o Jezu! a do tego nie potrzebuję wzrastać, przeciwnie, powinnam zostać małą, stawać się coraz mniejszą.

Bóg posługuje się ludźmi, aby ukryć swą chwalebną obecność, ale nie ukrywa się na tyle, żeby nie można jej było odgadnąć.

Zrobiłam bowiem następujące spostrzeżenie: kiedy spełnia się swój obowiązek nigdy o tym nie mówiąc, wówczas nikt tego nie zauważy, niedoskonałości przeciwnie, natychmiast się ukazują...

Moja nadmierna uczciwość czyniła mnie nieznośną; jeśli komuś z mych ukochanych sprawiłam mimo woli choćby najmniejszą przykrość, wówczas zamiast przejść nad tym do porządku dziennego, płaczem powiększałam swoją winę, zamiast ją zmniejszyć. Płakałam jak Magdalena, a kiedy przestawałam płakać z powodu samej winy, płakałam dlatego, że wcześniej płakałam.

(...) w Niebie można także kochać!

(...) Miłość zawiera w sobie wszystkie Powołania, (...) Miłość jest wszystkim, obejmuje wszystkie czasy i wszystkie miejsca… jednym słowem – jest Wieczna!

Zdaję sobie jednak sprawę, że wszystkie dusze nie mogą być do siebie podobne, że trzeba, aby każda była w swoim rodzaju, dla uczczenia w sposób specjalny poszczególnych doskonałości Bożych.

Myśl o Niebie była całym moim szczęściem, nie mogłam uwierzyć, że istnieją bezbożnicy nie mający wiary.
(...)
Jezus dał mi odczuć, że naprawdę istnieją dusze, które przez nadużycie łask tracą ten cenny skarb, źródło jedynych i prawdziwych radości.

Zrozumiałam, że Kościół ma Serce, i że Serce to PŁONIE MIŁOŚCIĄ. Zrozumiałam, że jedynie Miłość sprawia, że działają członki Kościoła, że gdyby Miłość wygasła, Apostołowie nie głosiliby Ewangelii, Męczennicy odmówiliby przelewania swojej krwi....

Tak dobrze rozumiem, że tylko miłość może sprawić, że będziemy miłe dobremu Bogu, iż miłość ta jest jedynym dobrem, o które się ubiegam.

Nie można zrobić nic dobrego, kiedy szuka się samego siebie.

Świadczenie dobra bez pomocy dobrego Boga jest równie niemożliwe, jak spowodowanie, by słońce świeciło w nocy...

Za miłość płaci się tylko miłością.

Wszystko jest dobre, gdy szuka się jedynie woli Jezusa.

Gdy demon stara się przede wszystkim stawiać mi przed oczami duszy wady takiej czy innej siostry, którą uważam za mniej sympatyczną, natychmiast staram się znaleźć jej cnoty, jej dobre pragnienia, mówię sobie, że jeżeli raz widziałam, jak upadła, zupełnie dobrze mogła odnieść wielką ilość zwycięstw, które ukrywa przez pokorę...