Okazało się, że każdy człowiek zaopatrzony jest od urodzenia w różne szkiełka z napisami: "dobre", "złe", "brzydkie" i tak dalej. Ludzie przyzwyczajają się do nakładania tych szkiełek na swoje wewnętrzne oko i do widzenia wszystkiego przez kolor i nazwę szkiełka. Robimy to - jak się dowiedziałem - żeby usprawiedliwić swoje przekonania. Otóż pan Bóg nieco różni się od kwiatka. Kwiatek, który odrzuca żółte światło, bo go nie chce, wydaje się nam żółty, bo tak go widzimy. O panu Bogu nie można powiedzieć tego samego. Pan Bóg chce wszystkiego, niczego nie odbija! Skoro więc pan Bóg niczego nie odbija, to Go oczywiście nie widać, prawda? Więc z naszego punktu widzenia, na naszym poziomie rozumienia pana Boga, musimy po prostu przyznać, że jest pusty. Nie tak pusty, że nic nie ma w środku, ale właśnie dlatego, że wszystko przyjął, wszystkiego chciał i niczego nie odrzucił!

Fynn, ty potrafisz kochać bardziej niż wszyscy ludzie w ogóle, i ja także, prawda? Ale pan Bóg to co innego. Rozumiesz, Fynn, ludzie potrafią kochać tylko z wierzchu, ale pan Bóg umie kochać całkiem w środku, pan Bóg potrafi pocałować całkiem w środku, więc to co innego. Pan Bóg nie jest podobny do nas: my trochę jesteśmy podobni do Niego, ale jeszcze nie bardzo.

Trzeba było trochę czasu, aby to wchłonąć, ale miała rację. Wszyscy musimy dźwigać ciężar swoich czynów. Wszyscy musimy być odpowiedzialni - teraz czy później. Musimy odpowiedzieć panu Bogu zupełnie sami.

On mnie nie kocha, nie tak jak ty, to co innego, to milion razy większe.

Oni-otworzył ramiona, jakby chciał objąć cały świat-będą cię uczyć i zachęcać, żebyś rozwijała mózg i wszystkie pięć zmysłów. Ale to tylko połowa roboty,tylko połowa człowieka. Druga połowa, to rozwijać serce i zrozumienie.

Pan Bóg pisze książkę o swoim stworzeniu: całą akcję już zaplanował i wie dokładnie, do czego prowadzi. Prawda, nie możemy w tej twórczości panu Bogu pomóc, ale możemy przynajmniej przewracać Mu kartki.

Pociecha potrzebna jest w nieszczęściu i może także w strachu.