Jednym z żartów Boga jest to, że kiedy człowiek spotyka na swojej drodze anioła, staje się otumanionym głupcem i swoje szczęście może docenić dopiero po fakcie.

Tym, co oddziela życie od filmu, jest codzienność.

Nieodgadnione są wyroki kobiecego serca.

Krasnoju znatnostju, bogatstwom dostojnomu, padrugi ni takaj, kak ja - życie jest znacznie bardziej skomplikowane niż nam się to podoba.

Niektóre pytania o przyszłość potrafią zepsuć najpiękniejszą teraźniejszość.

Ale musimy żyć, pogodzić się z przeszłością, pozwolić jej odejść i dalej robić swoje.

Człowieka przed samobójstwem chroni strach.

Spacerując po cmentarzu obcuje się z historią zaklętą w ziemi, roślinach i kamieniu.

Owinąć się płaszczem obojętności...

Prawdziwa sztuka rodzi się w cierpieniu.

Dystans czasowy zmienia sposób postrzegania niektórych rzeczy.

W obliczu śmierci czas traci znaczenie.

Ci, którzy są szlachetni umierają młodo, a niegodziwi tryumfują.

Są tacy ludzie, którzy nawet przez swe wady są postrzegani jako bohaterowie.

Człowiek najbardziej boi się nieznanego. Strach, kiedy już zna się jego przyczynę, traci swoją moc. Zło potrafi na długo sparaliżować myśli i czyny. Z początku szepce ostrzeżenia, ale wkrótce potem przeradza się w ciężar, którego nie sposób się pozbyć.

Ból zmienia się pod wpływem czasu. Z początku drażni, jak ukłucia, potem zaczyna dręczyć, a na koniec miażdży swoją wszechobecnością.

Dryfując przez bezmiary pamięci...

Rozkwitnąć, jak chory kwiat wyobraźni...

Są pewne tajemnice, o których nie wolno rozpowiadać na głos.