Patrzył, nie widząc. Słuchał, nie słysząc. Funkcjonował, ledwie oddychając.

Śmierć syna jest gorsza niż własna.

Byłem tam, gdzie inni bali się wejść. I zapłaciłem swoją cenę.

Obstawianie wydawało mu się takie łatwe – przesuwał żeton i los szczęścia dawał dwa krążki lub więcej.
Kolor czarny.
– Psiakrew – burknął pod nosem.
(…)
Kolor czerwony.
(…)
Ogarnęła go panika, upokarzająca niemoc.
– Czy ktoś będzie tak dobry i podrzuci mnie na Kępę?