Od zakochania jeszcze daleka droga do miłości. Dopiero kiedy przebrniesz przez sieć awantur, nieprzespanych nocy, chwil, w których wydaje ci się, że jesteś najszczęśliwszą osobą na świecie, dopiero kiedy z powodu drugiego człowieka rozdasz miliony uśmiechów i wypłaczesz niezliczoną ilość łez, nauczysz się go kochać.

Zatraciłam się w mijających sekundach, odsuwając na bok wszelkie obawy. Na pytania i wątpliwości zawsze znajdzie się czas, na odrobinę szczęścia – niekoniecznie. Dlatego rozkoszowałam się trwającą chwilą, nie zważając na konsekwencje. „To co teraz czuję jest warte każdej pokuty” – pomyślałam, uśmiechając się do siebie.

Kiedyś myślałam, że szczęście składa się ze skrupulatnie odliczonych sekund. Dzisiaj zdałam sobie sprawę, że wystarczy szczypta optymizmu, żeby zawiesić je w nieskończoności.

Co z tego, że czas leczy rany, skoro człowiek i tak nieustannie je rozdrapuje.

Każdy człowiek jest inny. Jednemu potrzeba całego życia, żeby powiedzieć "kocham", a drugiemu wystarczy jeden dzień, i to wcale nie oznacza, że ten pierwszy kocha bardziej.

Kiedyś byłam przekonana, że całe życie idę korytarzem, a drzwi, które mijam, są zamknięte na klucz. Jednak dzisiaj udało mi się odnaleźć iskierkę nadziei i uwierzyć, że jeśli naprawdę będę chciała je otworzyć, to zwyczajnie sięgnę do kieszeni po mosiężny klucz.

Dzisiaj ludzie kupują domy razem z korzeniami, żeby nie musieli zapuszczać własnych.

Czasami człowiek odnajduje sens życia po wielu latach, czasami nie znajduje go nigdy, ale… każdy powinien mieć szansę, żeby przynajmniej spróbować go poszukać.

Pamiętaj, jeśli któregoś dnia usłyszysz trzepot motylich skrzydeł, dobiegający z twojego wnętrza, rozsmakuj się w tym uczuciu i nie pozwól mu odejść, bo jeśli się od niego odwrócisz, to gwarantuję ci, że będziesz tego żałować do końca życia.

Wygląda na to, że marzenia czasami wybierają najbardziej wyboistą z dróg, żeby uruchomić proces spełnienia.

Nie musisz szukać miłości. Ona zna drogę do twojego serca. Tylko pozwól jej wejść. Nie każ jej czekać.

Już miałam przejść na drugą stronę ulicy, gdy nieoczekiwanie go zobaczyłam. Przystanęłam. Nie mogłam oderwać od niego wzroku. Wyglądał tak, jakby drzemał w nim niespokojny duch.

To nie jest książka dla Ciebie, jeśli nie wierzysz w marzenia. Nie znajdziesz tu klucza do sukcesu ani przepisu na bogactwo. To coś dla ludzi utkanych z marzeń, wiary i nadziei, którzy z jakichś powodów ustawili sobie poprzeczkę na wysokości cudzych oczekiwań. Nie daję Wam gotowych odpowiedzi. Daję Wam iskrę, która być może rozpali w Waszych sercach płomień buntu i sprawi, że usłyszycie szept wolności.

Nie ma sensu dążyć do jakiegoś celu tylko dlatego, że ktoś ci go wyznaczył, nawet jeśli ta osoba jest dla ciebie kimś ważnym. Nie staraj się uszczęśliwiać innych, odrzucając w kąt własne pragnienia.