Nieważne, jak poplątane było jej życie - była dokładnie tą osobą, którą miała być, i żyła dokładnie tam, gdzie było jej miejsce.

Serce nic nie wie o pokrewieństwie i nie zważa na więzy krwi.

Mówię Ci Dena, kiedy się dożyje takiej chwili, że dzieci zaczynają na ciebie patrzeć innymi oczami, a ty już widzisz w nich nie swoje dzieci, ale po prostu ludzi, to dochodzi się do wniosku, że warto się starzeć nawet pomimo łupania w stawach i zmarszczek.

Nic nie boli bardziej niż niewdzięczność dziecka.