Bo język człowieka objawia ukryte tajemnice Boga w sposób tak niedoskonały, że słowa byłyby dla nas raczej zwadą niż pociechą.

Bierzmy przykład ze zwierząt i ptaków, które kiedy otrzytmują pokarm, są zadowolone i szukają tylko tego, czego potrzebują z godziny na godzinę. Tak też i człowiek powinien być zadowolony z tego, co jest mu zaledwie umiarkowanie wystarczające do zaspokojenia potrzeb, nie prosząc o nic więcej.

Niech ten, kto chce osiągnąć i posiadać doskonały spokój ducha, uważa każdego człowieka za stojącego wyżej o dsiebie i uważa się za niżeszego i poddanego wszystkich.

Ten, kto niczego nie odda, niczego też nie otrzyma.

Jeśli kochasz, będziesz kochany. Jeśli służysz, będą ci służyli. Jeżli się obawiasz, będą się Ciebie obawiać.

Orzeł lata bardzo wysoko, ale jeśli położyć mu ciężar na skrzydłach, nie będzie już mógł się wznosić. I tak ciężar rzeczy doczesnych nie pozwala człowiekowi wznieść się ku górze, yo znaczy osiągnąć doskonałości.

Wszystkie rzeczy, o których da się pomyśleć sercem, opowiedzieć językiem, które można ujrzeć oczami i których można dotknąć rękami, są niczym w porównaniu z tym, o których możemy pomyśleć, których nie możemy ujrzeć ani dotknąć.

O moi bracia, któż jest na tym świecie tak szlachetny, by nie mógł przenieść kosyka błota przez cały świat, aby w nagrodę otrzymać dom pełen złota?

Przebaczenie to nieświadoma mądrość życia, to instynktowne prawdy odgadnienia.

Miłość duszę skrapia gwiazdami jak rosą hyzopu.