Zima, zasypany śniegiem, lodowaty świat musi być temu najbliższy: najbliższy temu, co nazywamy śmiercią: stąpasz z trudem w zaspach w przejrzystym powietrzu, ostrym, najczystszym, jakie znasz, skrzypienie śniegu dobiega jakby z góry, gdzieś pod warstwami puchu i wełny jest twoje ciało, krew i kości.