Trzeba żyć pełnią życia, bo nikt nie wie, ile go jeszcze zostało.

Dobre maniery wynosi się z domu. Oczywiście można się uczyć savoir-vivre’u, jednak pewnych rzeczy nie da się wtórnie wyuczyć.

Nie da się zbudować nowego, zostawiając rozgrzebane stare.

W moim wieku lęk przed śmiercią nie ma sensu.

To, co teraz powiem, potraktuj jako pierwszą lekcję: w pracy człowiek spędza jedną trzecią swojego życia, co oznacza, że musi się w niej czuć dobrze. A żeby czuć się dobrze, trzeba mieć swobodę. Potrzebujesz skorzystać z toalety, idziesz. Jesteś głodna? Jesz. Chce ci się pić? Pijesz. Musisz załatwić drobną sprawę urzędową? Jedziesz. Dzwoni telefon? Odbierasz. Praca ma być przyjemnością, a nie udręką. Zapamiętaj to sobie raz na zawsze.

Każdy człowiek zasługuje na szansę, żeby naprawić swój czyn, nawet jeśli jedyne, co może zrobić, to wyznać prawdę.