cytaty z książki "Dziewczyna, która chciała zbyt wiele"
katalog cytatów
Ale nie można ciągle martwić się, że umrzesz. Jeżeli będziesz tak robił, to już umarłeś.
Umieranie miało większy sens, niż na to zasługiwałam.
Bo sztuka potrafi poruszyć ludzi, zmienić ich i sprawia, że nie krzywdzą innych i siebie.
Sztuka to najbardziej efektywna forma komunikacji. Dzięki niej możesz podnieść kogoś na duchu i uświadomić ludziom, że w życiu chodzi o coś więcej niż o kolejną drogą brykę.
Żeby zostać gliną, nie trzeba kończyć college’u. Bo i po co? Wystarczy umieć prowadzić
wóz, trochę czytać i pisać. – Patrzyłam, jak stawia iks w kolejnej rubryce. – Albo i nie.
Zbyt mocno bolało, bym mogła to
znieść.
Los to coś, co wyciągasz jak słomkę. To szansa. Ty nie skorzystałeś z szansy. Ty swój los celowo wybrałeś. Jeżeli jesteś z niego niezadowolony, możesz to zmienić.
Jestem też wredna. Nie mam przyjaciół, bo ich wkurzam. Wystawiam ludzi do wiatru.
Śmierć to ostateczne więzienie i tam właśnie zmierzasz.
Wiedziałam, że nie powinnam podchodzić zbyt blisko, bo zawsze łatwiej obserwować wszystko z zewnątrz. Wiedziałam o tym, a jednak podeszłam zbyt blisko.
Zawsze byliśmy od siebie zależni i zawsze nieszczęśliwi, bo czuliśmy presję i mieliśmy świadomość, że zawiedliśmy.
Los to coś, co wyciągasz jak słomkę. To szansa.
- Lubię, gdy ludzie nie zadają mi pytań.
- Dlaczego nie chcesz, żeby ludzie zadawali ci pytania?
- Bo nie znajduję dobrych odpowiedzi.
Mógłbyś pracować jako gliniarz, a sztuką zajmować się po godzinach. Czułbyś się bardziej spełniony, bo studiowałbyś to, co chciałbyś. Jeżeli nie, stałbyś się zgorzkniałym mężem i ojcem i do końca życia żałowałbyś, że z tego zrezygnowałeś, chociaż miałeś szansę.
Myślę, że to ty boisz się życia, a mnie za to obwiniasz.
Moje serce dziko waliło. Poczułam przypływ paniki. Obróciłam się i sięgnęłam ręką do jego ramienia. Nie wiedziałam, co robię. Desperacko próbowałam nawiązać z nim jakiś kontakt.
Cofnął się.
- Nie dotykaj mnie, gdy jestem w mundurze! - krzyknął.