Człowiek może być potężny, ale tylko na tyle, na ile pozwala mu jego zwierzęca natura. Może osiągać jakieś rezultaty, ale tylko w określonych granicach, i rezultaty te nigdy nie są ani wspaniałe, ani wybitne.

[...] nie ma na ziemi wymarzonych miejsc. Istnieją tylko w wymiarze powstałym z tęsknot jej mieszkańców [...].

[...] dom nie jest miejscem: jest harmonią mnóstwa nieuchwytnych i wciąż zmieniających się treści i rytmów, i porozumień, i wartości pewnej liczby osób żyjących jako rodzina [...].

Dźwięczało mu w uszach: ...trapez go wznosi w przestworza wysokie... Zachwycające i przedziwnie zabawne. Trapez do Boga lub do pustki, lotny trapez do jakiejś wieczności... Najzupełniej spokojnie pomodlił się o siłę na wykonanie z wdziękiem owego lotu.

wiele czasu zabiera człowiekowi pisanie książki, a gdy ją wreszcie napisze, książka ta nic nowego nie wnosi. Nic nie zmienia. Nie sprawia cudów.

Nikt z ludzi nie jest w stanie napisać prozą czy wierszem ,nic takiego, co by zmieniło całą naturę człowieka, jego konkret, jego prawdę, uszlachetniając ją i potęgując.