Dowódcy wiedzieli, że to, czego żołnierz nie otrzyma od armii, wydrze siłą chłopu.

Tak więc Rzeczpospolita przypominała swoim wyglądem stary kościół na prowincji: jego wypolerowana i błyszcząca kopuła spoczywała na drewnianej konstrukcji - szarej, prymitywnej i wielkiej. Ogromne bogactwo, przywileje i wspaniała kultura nie powstały bowiem tylko za pieniądze pochodzące z ucisku, ale również na skutek opóźnienia, żeby nie powiedzieć - zacofania.