- Ludzie powiadają, że to był diabeł - szepnął.
- A wy w to wierzycie?
- Cóż, diabeł może pojawiać się pod różnymi postaciami, również jako człowiek.

Nigdy nie bij osła, na którym siedzisz.

Możliwe, że nawet diabeł bał się schonagauskiego kata.

-,,Dziwne - pomyślał. - Gdy człowiek przychodzi na świat, broni się rękami i nogami - i robi to samo, gdy musi odejść".

Johannes Kuisl chciał to zakończyć [...]. Tym razem trafił między trzeci a czwarty krąg szyjny. Jęczenie nagle ustało, jednak głowa nie odłączyła się od karku i nadal wisiała na ścięgnach i skórze. Dopiero kolejny cios oddzielił ją całkowicie od tułowia. Potoczyła się po drewnianym podeście i zatrzymała tuż pod nogami Jakuba.

- Nie rozumiem tego wszystkiego - powiedział w końcu. - Mamy martwego chłopaka ze znakiem czarownic na plecach i siarką w kieszeni. Jako główną podejrzaną mamy akuszerkę, której ktoś ukradł alraunę. I mamy bandę osieroconych dzieciaków, które wiedzą więcej niż, chcą powiedzieć. Przecież to nie ma żadnego sensu!

Wierzę, że istnieją źli ludzie(...) Czy to czarownice, czy klechy, jest mi wszystko jedno.

- Dziwne [...]. Gdy człowiek przychodzi na świat, broni się rękami i nogami - i robi to samo, gdy musi odejść.