Daniel Vartanian

-Chyba mamy problem, Vito.
-Ja mam od rana same problemy, Jen. Co gnębi ciebie?
-Brak pączków. Co ty za fuszerkę odstawiasz? To ma być odprawa?
-No właśnie, Vito -dodała Liz. -Jak można zacząć odprawę bez pączków?
-Ty nigdy nie przyniosłać nic do żarci- wytknął Vito Liz, która uśmiechała się szeroko.
-No tak, ale ty przyniosłeś pierwszego dnia. Podstawowa zasada przywództwa: nigdy nie stwarzaj precedesu, którego nie masz zamiaru uczynić regułą.
Vito popatrzył na zebranych:
-Czy ktoś jeszcze zgłasza jakieś irytujące wnioski?

-Chyba mamy problem, Vito.
-Ja mam od rana same problemy, Jen. Co gnębi ciebie?
-Brak pączków. Co ty za fuszerkę odstawiasz? To ...

Proszę bardzo, krzycz sobie do woli. Nikt cię nie usłyszy. Nikt cię nie uratuje. Zabiłem ich wszystkich. A teraz zabiję ciebie.

Proszę bardzo, krzycz sobie do woli. Nikt cię nie usłyszy. Nikt cię nie uratuje. Zabiłem ich wszystkich. A teraz zabiję ciebie.

—A nie masz w tych swoich kieszeniach hamburgera albo frytek? - dodał lekkim tonem i odetchnął z ulgą, kiedy uśmiechnęła się do niego.
- Nie. Ale za to mam komórkę, aparat, kompas, pudełko pędzli, linijkę,. dwie flary alarmowe, latarkę i... pudełko zapałek. Mogłabym przeżyć wszędzie.
Vito się roześmiał.
- To cud, że możesz chodzić. Twoja kurtka waży chyba ze dwadzieścia kilo.

—A nie masz w tych swoich kieszeniach hamburgera albo frytek? - dodał lekkim tonem i odetchnął z ulgą, kiedy uśmiechnęła się do niego.
Rozwiń Zwiń