Bridget Boland

Nie ukrywam, że historia mi się dłużyła, zwłaszcza w pierwszej połowie przez co miałam moment zawahania czy nie zrezygnować z tej pozycji, ale postanowiłam dać jej szansę i z kolejnymi stronami było już lepiej, aczkolwiek nie jest to historia, do której będę wracać. Mimo dość monotonnej akcji i braku iskierki, która emocjonalnie powinna poruszyć, zwłaszcza przy okazji tematów poruszonych w tej książce, autorka zawarła ważny przekaz, który dotarł do mnie najmocniej. A mianowicie, że niezwykle ważne jest, aby robić to co się kocha i wierzyć w siebie oraz swoje umiejętności. Nie pozwalać, aby to inni nas definiowali, aby to ich słowa i opinie kształtowały człowieka, którym jesteśmy. Powinniśmy walczyć o siebie do końca, nie ujmować swoim zdolnościom i potrafić szczerze przyznać, że jesteśmy dobrzy w tym, co robimy i co kochamy robić. Walka i dążenie do naszego szczęścia powinny stać na piedestale wartości, ponieważ w życiu jesteśmy w pełni odpowiedzialni tylko za jedną osobę- za samego siebie- i to od nas zależy, jak daleko odważymy się sięgnąć.