Justyna Czapiga

Mimo że początkowo trudno było mi się wgryźć w tę historię, to po chwili odliczałam czas do snu dziecka, żeby móc skończyć rozdział. I kolejny, i kolejny. Zanim dobrze się rozkręcę, to muszę wspomnieć przede wszystkim o wydaniu tej powieści, które skradło moje serce. Format książki, jej okładka, ale również skład tekstu kojarzy mi się z książkami, które wydawane były lata temu. Jest to miłe skojarzenie, bo kojarzy mi się ze starymi wydaniami Deana Koontza. A szczerze mówiąc, Piekielny hotel ma coś z tych powieści! Tadeusz postanawia zaraz po maturze wyjechać do Dublina śladami swojej zaginionej siostry. Tutejsza policja niewiele robi w sprawie zaginięcia Jagody, która pracowała jako kelnerka w Blue Coast. Tadeusz zatrudnia się w tym samym miejscu i zaczyna prowadzić własne śledztwo. Historia od samego początku prowadzona jest w klimacie grozy. Wiedziałam, że to thriller psychologiczny, ale co rusz zastanawiałam się, czy jakiś potwór nie wyskoczy mi zza filara. Bardzo mnie to urzekło i dzięki temu byłam mocno zaangażowana w tę powieść. Szczególnie, że pod płaszczykiem humoru (w szczególności Philly, kocham tę postać!) poruszone zostały tematy m.in. depresji, ciężkich nieuleczalnych chorób, choroby alkoholowej czy inne, niekoniecznie łatwe tematy. Autorka w dobry sposób to wszystko zaprezentowała, bez elementu zniesmaczenia czy spłycania tematu. Choć zniesmaczenie mogło wyniknąć z innego powodu, ale to już sami musicie dowiedzieć się, jaki to był powód. Bardzo ciekawiło mnie to, co stało się z Jagodą. Jakim cudem kelnerka może rozpłynąć się w powietrzu i nikt się nie zorientował? Czy Jagoda w ogóle żyje? Miałam wiele pytań, a autorka dozowała nowe informacje. Jednak, gdy już dotarliśmy do pewnych odpowiedzi, wtedy pojawiło się kolejne pytanie – czym jest ten Piekielny hotel? I jaki ma związek z dawno prowadzonym szpitalem?! Fani thrillerów psychologicznych będą mieli nie lada gratkę, gdy sięgną po Piekielny hotel. Dobrze skonstruowana historia, bohaterowie z krwi i kości, każdy inny, a jednak jest coś co ich łączy. Cieszę się, że mogłam przeczytać tę historię – warto było.