Kiedy czuję się nieszczęśliwy, nadal pozostaję wrażliwy na piękno świata. Jeśli nawet nie przynosi mi ono ulgi, jeśli nawet nie pomaga mi natychmiast. W którymś momencie wszystko się zmieni i mnie uratuje.”(str 210).

czy jednak mówienie o kimś źle nie jest, w pewnym sensie, wyrządzaniem zła samemu sobie?

Powinniśmy zrozumieć, że to, co wydaje się nam niekiedy straconym czasem, kiedy życie zmusza nas do czekania, do cierpliwego oczekiwania, jest po prostu czasem przeżytym. I że kiedy tak się dzieje, nie zawsze inteligentnie jest buntować się, denerwować i spieszyć.