Pewnego dnia - a mógł to być wtorek, bo wtorki są dość często

(..)Zastanowił się Krzyś.- Muszę to przemyśleć.- Usiadł na dużym głazie, na którym doskonale się myślało, bo był odpowiedniej wielkości i się nie wtrącał".

- Zastanawiam się, dlaczego wszystkie rzeczy muszą się zmieniać - mruknął Prosiaczek.
Puchatek myślał przez chwilę, a potem rzekł:
- Może dzięki temu stają się lepsze. (...).

- Idź stąd, Króliku - mruknął, otwierając jedno oko. - Byłam szczęśliwy.
- Byś szczęśliwym jest miło, Kłapouszku, ale nie można na tym poprzestać.

(...) - Może nie tęskniłem za wami przez cały czas, ale nigdy o was nie zapomniałem.

- Ale czy wciąż tam jest? - zaniepokoił się Królik. - I czy uda się nam ją znaleźć? A jeśli nam się nie uda, to czy będzie w niej woda?
- Przypuszczalnie nie. Przypuszczalnie nie i Przypuszczalnie nie - powiedział Kłapouchy - a trzy Przypuszczalnie sumują się w jedno Prawdopodobnie.