Jaka szkoda, że dzieci muszą najpierw dorosnąć, by się dowiedzieć, co tak naprawdę oznacza prawdziwa nauka, czyli czym jest stawianie sobie wyzwań, czym są niepowodzenia i ciągłe podejmowanie prób.

O wiele ważniejsze od mojej oceny, pochwały i opinii na ten temat jest bowiem uczucie dziecka wobec tej czynności. Naszym celem jest, aby dziecko uczyło się pod wpływem wewnętrznej motywacji – czyli samo z siebie, po prostu dlatego, że proces uczenia się sprawia mu przyjemność.

Wiele niezmotywowanych dzieci nie wierzy bowiem, że są zdolne do produktywnych działań i późniejszego realizowania się w jakimś interesującym zawodzie. Stąd moja porada: jeśli wasze dziecko jest kiepskie z łaciny, lecz dobre z matematyki, potrzebuje korepetycji z matematyki. Brzmi to wprawdzie paradoksalnie, ale ja zawsze powtarzam: wzmacniajcie mocne strony, zamiast czepiać się tych słabych.

Każde dziecko ma coś, co je porusza emocjonalnie, wywołuje w nim dobre uczucia i je zachwyca. U niektórych dzieci jest to głęboko schowane i odnalezienie tego niekiedy długo trwa. Ale warto tego szukać. Zawsze.