Powinnam wytrzymać jego spojrzenie. Powinnam pozwolić, żeby obecny w nim wściekły ogień mnie spalił. Zasługuję na to. Z to wszystko, co mu odebrałam. I co odebrałam jej.

Miłość to nie jest wchodzenie do rzeki.
To nie jest tak, że albo jesteś w wodzie, albo nie.
Miłość sama w sobie jest rzeką.
Czasem jej nurt jest spokojny i łagodny, tak jak moja miłość do ciebie.
/…/
A czasem jej dno jest kamieniste i nierówne.
Jej gwałtowne meandry i prądy potrafią być bolesne i trudne do zrozumienia, a jednak to wciąż ta sama rzeka.
Miłość to wciąż miłość.

A ja brałabym je w ciemno- odpowiadam łamiącym się głosem.- Bolesne, złe, wszystko jedno. Brałabym wszystkie wspomnienia. Bo wiesz ci, Sawyer? Ja nie pamiętam swojego ostatniego dnia z Hayley. Ani sekundy.

Nie mogłem wtedy tego powiedzieć, ale jest.
Jest mądra, dobra, zabawna, pachnie jak wanilia i jest…
Najlepszą przyjaciółką Hayley.
Zawsze i przede wszystkim.
Jest najlepszą przyjaciółką Hayley.
I dlatego właśnie muszę zebrać wszystkie myśli, które mnie teraz dopadły, schować je do jakiegoś szczelnego pudełka, które ukryję w najdalszym zakamarku swojej głowy i nigdy więcej do niego nie zajrzę.