Zbigniew Lalak

Dobra książka. Niestety część druga nigdy się nie ukazała na rynku. W pierwszej szczegółowo opisano powstanie wojsk pancernych Bułgarii, Chorwacji i Rumunii. Od czasów przedwojennych. Chorwacja zaczyna jeszcze jako Jugosławia z Renaultami FT, Renaultami R35 i niszczycielem czołgów Skoda S-I-d (T-32). Potem przechodzimy do pojazdów antypartyzanckich (np. nasze TKSy i samochody pancerne wz.34). Kończymy na zmechanizowanym legionie z Panzer IV i Sd.Kfz 251. Wojska Bułgarskie do września 1944 walczyły głównie w powietrzu zatem tutaj mamy relatywnie mało tekstu. Z działań bojowych to przede wszystkim natarcie na Nisz i dozbrajanie wojsk pancernych dzięki zdobywanemu na Niemcach uzbrojeniu. Najbardziej rozbudowana jest cześć fińska, a zaczyna się ona w 1918 roku podczas walk z Bolszewikami. Potem przechodzimy do czasów międzywojennych z takimi postaciami jak płk. Sihvo ("Fiński Guderian) i pozyskiwania samochodów pancernych ze Szwecji oraz formowania kompanii czołgów Vickers. Następnie wojna zimowa z fatalnym użyciem tejże. Historia nabiera rozmachu wraz z wojną kontynuacyjną, gdy ze zdobytych na Sowietach czołgów uformowano całkiem pokaźną Dywizję Pancerną gen. Lagusa. Opisy batalii są całkiem szczegółowe i możemy dowiedzieć się z nich ciekawych rzeczy. Np. Czołg T-28 z działem L-10 był w stanie w 1944 zniszczyć w walce dwa T-34. Całkiem nieźle jak na "przestarzały szmelc". Zresztą są tu też inne pojazdy jak BT-42 i oczywiście Stug III. Dobra książka. Warto ją mieć w kolekcji.