Julia Czernecka

"Weszliśmy do tego samego samochodu i pojechaliśmy w kierunku jakiegoś budynku należącego do niewiadomo kogo." OMG! Really? 😬 🚬 Tamara pracuje dla swojego szefa, nie wiadomo gdzie wiemy jednak że lata po świecie ze swoim szefem oraz jego ludźmi i biegają od spotkania do spotkania. Śpią w różnych hotelach, piją i bawią się w najlepsze 😬 - serio? Na pewnym spotkaniu w Sycylii Tamara poznaje tajemniczego inwestora niejakiego Masculino. Kobieta jest świadkiem czegoś, czego nie powinna wiedzieć i niestety musi za to zapłacić. "Uniósł mnie tak, że nie dotykalam podłogi, a następnie rzucił na łóżko. Myślałam już o najgorszym, a zarazem kręciło mnie to." 😬 Kobieto! Widziałaś faceta dwa razy na oczy, wiesz o nim tyle, że dopuścił się morderstwa, a ciebie kręci to, że rzucił tobą na łóżko i nie wiadomo co się z tobą stanie? Szczerze? Nie wiem co się wydarzyło w tej książce ale... No ja niestety mówię N I E. Jest to debiut i można przymknąć oko na różne rzeczy w książce ale no bez przesady 😕. Mam wrażenie, że niektóre rozmowy żywcem są wyciągnięte z książki "365 dni" - Bo co? Zabijesz mnie jak tego faceta? [...] - Zasłużył sobie na to. - Niby czym? 🚬 Po tej rozmowie jak gdyby nigdy nic dziewczyna udaje się ponownie na spotkanie ze swoją grupą oraz szefem z naszym Masculino, który ten dyskretnie obmacuje ją pod stołem. 😬 A żeby było ciekawiej naszej Tamarce się to podobało 😅. Kobieta po chwili jednak "trzeźwieje" i decyduje się opuścić spotkanie już drugi raz w tej książce czuje, jakbym czytała kolejny raz to samo... 🚬 Kiedy Tamara zostaje w końcu porwana do posiadłości pana M w domu dopiero zaczyna się robić ciekawie czy irytująco? Pan M ma dla Tamary pewną propozycję na ktorą dziewczyna przystaje obiecując meżczyźnie że będzie tego żałował. - Wypuść mnie! Słyszysz?! Nabawie się przez was depresji, wy bezlitosne sk....yny! Będziecie musieli mnie leczyć! Mam klaustrofobię! 😬 Jeśli chodzi o mnie i o to jak ja widzę Tamarę ona dla mnie jest po prostu głupia... Ale! Żeby nie było 😉 ratowała książkę swoim ciętym językiem. 🚬 Czytając dalej dowiadujemy się więcej o naszym tajemniczym panu M. Książka jest napisana z perspektywy Tamary oraz Masculino. Rozdziały o mężczyźnie były zdecydowanie ciekawsze i mniej irytujące. Polubiłam Masculino od samego początku książki nie wierzyłam ile ten meżczyzna ma w sobie cierpliwości do naszej Tamary. Niby był z mafii mi jednak zabrakło w książce tego wątku mafijnego czegoś było tutaj zdecydowanie za mało... a sam Masculino również inteligencja nie grzeszył dla mnie był za mało barwny. 🚬 Jeśli dacie książce szane później jest coraz lepiej akcja się rozwija rozwiązujemy pewne tajemnice, są kłamstwa, morderstwa... No i tyle? 🚬 Koniec książki... Zostawię bez komentarza żebyście mogli przeczytać sami. Jestem w szoku, że wydawnictwo wydało te książkę ale żeby nie było samych minusów pióro autorki jest lekkie a książkę czyta się błyskawicznie szybko i plusik za ładną okładkę. Pomysł na książkę dobry, tylko nie wykorzystany i dopracowany tak jak powinien być. 🚬 Moja ocena to 3/10 🚬