Marcin Dor

Tomasz Bur dzielnie przekonuje pracownika biura pośrednictwa pracy, że zdolności ma niebywałe, a oczekiwania więcej niż przeciętne. Nie pierwszy raz zresztą. Niestety po raz kolejny nie spotyka się ze zrozumieniem. Wzbudza jednak zainteresowanie Kreczeta, tajemniczego dość osobnika, który proponuje mu pracę, „z której będzie więcej niż zadowolony”. Bur zgadza się stając się członkiem świetnie zorganizowanego gangu, który działa na polu szeroko pojętej działalności gospodarczej opartej na kreatywnym eksporcie, który nie znalazłby zrozumienia we wszelkich państwowych inspekcjach. Gang działa niezwykle rozważnie, nie wikła się w przestępstwa czysto kryminalne, jest mocno zhierarchizowany i niezwykle hermetyczny. Więcej o tym może powiedzieć porucznik Drwień, który – póki co – może poszczycić się jedynie porażkami. Jego cierpliwość jest na wyczerpaniu, a skuteczność i rozsądek zamienia się w zapalczywość. Nadto niepokoi go zachowanie bezpośredniego przełożonego, który ciągle studzi jego zapędy, a niekiedy wręcz stopuje jego działania. Jakie pobudki kierują przełożonym pozostanie dla porucznika tajemnicą do momentu, aż... Zawsze kiedy wracam do tego kryminału czytam go i oceniam przez pryzmat serialu „07 zgłoś się”, a to wysoko postawiona poprzeczka. Dor nie szaleje: historię przedstawia niezwykle prosto, szybko i bezpośrednio, to właściwie gotowy scenariusz, który wymaga jedynie zapisu z podziałem na role. Próżno szukać tutaj postaci o skomplikowanej naturze, misternie zastawionych pułapek, szaleńczych zwrotów akcji. To kryminał poprawny jedynie.