Polski matematyk i statystyk, profesor Politechniki Wrocławskiej. W 1966 roku podjął studia na Wydziale Elektroniki Politechniki Wrocławskiej, w ramach Studium Podstawowych Problemów Techniki. Studia ukończył z wyróżnieniem, a tytuł magistra inżyniera elektroniki uzyskał na podstawie pracy "Stacjonarne procesy Markowa", napisanej pod kierunkiem Stanisława Gładysza. W latach 1973-1976 był słuchaczem Studium Doktoranckiego w Instytucie Matematyki i Fizyki Teoretycznej Politechniki Wrocławskiej. Tytuł doktora nauk matematycznych uzyskał w 1977 roku na podstawie rozprawy "Miary gaussowskie i zasada niezmienniczości w przestrzeniach liniowych", wyróżnionej nagrodą ministra. Promotorem był Stanisław Gładysz. Stopień doktora habilitowanego nauk matematycznych nadała mu Rada Wydziału Podstawowych Problemów Techniki Politechniki Wrocławskiej w roku 2000 na podstawie rozprawy "Asymptotyczna optymalność adaptacyjnych testów Neymana". Rozprawa została wyróżniona nagrodą rektora Politechniki Wrocławskiej. Tytuł profesora otrzymał w 2009 roku.
http://prac.im.pwr.wroc.pl/~inglot/
