Ryan T. Anderson

Dawno nie byłem tak poirytowany czytając jakąś książkę! Już jedno z pierwszych zdań z przedmowy autorstwa felietonistki Andrei Long Chu nie spodobało mi się, ponieważ zdaniem autorki: "Obawy lekarza o nieodpowiedni rezultat zabiegu nie powinny powstrzymywać go przed przeprowadzeniem operacji, jeśli pacjent rzeczywiście jej chce". Idąc tym tokiem myślenia, to jeśli ktoś chce heroinę, to należy mu ją dać. Problem jest tylko taki, że wielu ludzi nie zdaje sobie sprawy, że zrobi sobie krzywdę której będzie później bardzo żałować, dlatego przede wszystkim trzeba najpierw uświadamiać, a przykładem na to, że tranzycja jest błędem jest to, że po operacji zmiany płci: "moje ciało będzie traktowało pochwę jako ranę; oznacza to, że będzie ona wymagała regularnych, bolesnych zabiegów, by utrzymać ją w odpowiednim stanie". To jest dowód na to, że natura się broni i próbuje zmienić każde wynaturzenie. Później autor przytacza słowa dyrektor oddziału psychicznego w San Francisco, która uważa, że powinniśmy słuchać dzieci i jeśli przykładowo chłopczyk mówi, że jest dziewczynką, to według Pani dyrektor on ma rację, a my się mylimy. Jak to możliwe, żeby tak oderwane od rzeczywistości osoby piastowały tak wysokie i ważne stanowiska? Pomieszanie z poplątaniem, które objawia się także takim myśleniem jak: "Uczniowie transpłciowi nigdy nie powinni być zmuszani do korzystania z odrębnych toalet, przeznaczonych tylko dla nich...zamiast tego, wszyscy inni powinni dostosować się do ontologii i polityki dotyczącej osób transpółciowych". To jest horrendum! Czyli większość ma się dostosować do mniejszości, czyli osób w liczbie poniżej 1% z całego społeczeństwa?! Jak w ogóle można tak pomyśleć?! Czymś paskudnym co robią kliniki jest podawanie dzieciom blokerów dojrzewania płciowego, które tłumią rozwijanie się drugorzędnych cech płciowych, zatrzymują wzrost i przyrost masy kostnej, ograniczają rozwój komórek nerwowych i struktur mózgowych, a także hamują zdolność do rozmnażania. Natomiast hormony płci przeciwnej, które później są takiemu dziecku podawane mogą powodować szereg problemów zdrowotnych z rakiem piersi włącznie. Oczywiście aktywiści uważają, że podawanie blokerów nie szkodzi dziecku że one tylko pauzują okres dojrzewania, ale biorąc na samą logikę, o posiadanie której tych idiotów nie posądzam- w jaki sposób ciało ma się później rozwijać, gdy minie czas naturalnego dojrzewania? Takie samo zdanie ma autor tej książki, który także ma takie same wątpliwości jak ja. Niestety ten temat nie jest dogłębniej opisany, ale chciałbym wiedzieć czy natura jest w stanie tę chemię, stworzoną przez człowieka pokonać i mimo wszystko dana osoba dojrzeje, czy nie? Jak wyżej wspomniałem, wątpię, ale z drugiej strony natura w wielu przypadkach i sytuacjach potrafi pokazać swoją siłę i walczy wbrew przeciwnościom losu, a losem tym jest oczywiście człowiek. Bardzo ciekawym tematem jest tzw. detranzycja czyli powrót do swojej biologicznej płci po uprzedniej jej zmianie. W tym rozdziale przedstawione są losy osób, które po jakimś czasie po zmianie płci zrozumiały, że to był błąd i opisują jaki życiowy koszt musiały zapłacić za to, że zdecydowały się na tranzycję. Są to praktycznie same przykłady, gdzie interweniować powinien rozsądny psycholog, a nie chirurg. Czasy niestety takie nastały, że każdej osobie, która ma wątpliwości co do swojej tożsamości płciowej od razu proponuje się dokonanie tranzycji, czyli inaczej mówiąc fizycznego i psychicznego okaleczenia pacjenta. Na koniec cytat, o którym sam autor napisał, że to nie jest satyra. Pewna osoba, która określa siebie jako "nieheteronormatywną dziewczynę" uważa, że: "posiadanie "preferencji genitalnych" jest transfobiczne" oraz, że "preferowanie kobiet z waginami od kobiet z penisami może być częściowo uwarunkowane wpływem cispłciowo nastawionego społeczeństwa". Wg mnie ta osoba powinna być leczona psychiatrycznie i szczerze, to nie wiem co odpowiedzieć na takie brednie, bo nawet gdyby wyjaśniać takiej osobie, dlaczego się myli, zapewne byłoby jak rzucaniem grochem o ścianę, a tej ściany "nielogiki" i tak nie da się przebić, dlatego ja nigdy nie dyskutuję z lewactwem, bo lewactwo to jest stan umysłu i to chorego psychicznie umysłu!