Okruchy chleba podniesiesz z kałuży i łajna, bez wahania wyciągniesz je z kieszeni martwego.

Żyje jakoś obok bólu i obok smutku.

Żadna droga nie jest dość długa, jeśli na jej końcu czeka życie.

Człowieczeństwo przecież jeszcze nie zginęło, naziści go nie wytępili, nie mogli przecież zniszczyć czegoś, czego nie znają, co istnieje poza nimi".