Najnowsze artykuły
Artykuły„Odpowiedź kryje się w tobie” – Katarzyna Wolwowicz zdradza, jak ją odnaleźć
LubimyCzytać1
ArtykułyNowa karkonoska powieść Sławka Gortycha! „ŚWIĘTO KARKONOSZY”- już wkrótce! KONKURS
LubimyCzytać101
ArtykułyWielkanocna chwila odpoczynku z literaturą – okazje na ebooki do -95% i ranking top tytułów
LubimyCzytać2
ArtykułyNie żyje Wiesław Myśliwski. Autor „Kamienia na kamieniu” i „Traktatu o łuskaniu fasoli” miał 94 lata
LubimyCzytać54
Popularne wyszukiwania
Polecamy
Anthony M. Rud

Źródło: tvtropes.org
Znany jako: Anthony Melville Rud, R. Anthony
Urodzony: 11.01.1893Zmarły: 30.11.1942
Pisarz amerykański i redaktor groszowych magazynów (był m. in. czwartym naczelnym największego i najwyżej notowanego magazynu pulpowego Adventure, od 15 października 1927 do 15 lutego 1930).
Debiutował (prawdopodobnie) opowiadaniem "The October Blight" (The Green Book Magazine, marzec 1918). Jego różnorodne gatunkowo opowiadania zamieszczały takie magazyny jak Weird Tales, The Blue Book Magazine, Thrilling Wonder Stories, Golden Fleece, Argosy i inne. Jednak utwór, z którego jest obecnie najbardziej znany, został napisany w duchu horroru i zjawisk nadprzyrodzonych. "Szlam" (Ooze, Weird Tales, marzec 1923; pol. Nowa Fantastyka, styczeń 2024),notabene pierwszy utwór Ruda z 8 jakie ukazały się w tym magazynie (2 pod pseud. R. Anthony),to hipnotyzująca opowieść o mglistej potworności, która przyczyniła się do powstania "Okropności w Dunwich" H. P. Lovecrafta. Rud napisał wiele opowiadań o zaginionych rasach, w tym "The Place of Hairy Death", którego akcja rozgrywa się na Jukatanie; "Ryczący bambus" dziejący się w Gujanie Brytyjskiej czy "Bunyips in the Mulga", sugestywną opowieść przywołującą charakterystyczną florę i faunę Australii. "Waters under the Earth" to opowieść o poszukiwaniach ukrytego skarbu w zaginionym podziemnym świecie w Meksyku. Wszystkie te historie charakteryzują się żywiołowością scenerii i oryginalnością w tworzeniu dziwnych scenariuszy, które wynoszą je daleko ponad przeciętny poziom pulp fiction.
Rud jest autorem powieści dark fantasy w stylu Saxa Rohmera The Stuffed Men (1935),która opisuje efekty odrażającej orientalnej zemsty, polegającej na zainfekowaniu żywego człowieka grzybem, który rozrasta się w ludzkim organizmie. Opowiadanie sensacyjno-niesamowite The Feast of Skeletons (Detective Fiction Weekly, 25 sierpnia 1934; 1983 chap) ukazało się w osobnej broszurze. Zbiór wydawnictwa Johna Pelana Ramble House/Dancing Tuatara Press The Place of Hairy Death and Other Stories (zb 2015, 6) zawiera tę powieść i 5 opowiadań z Weird Tales, ale tak naprawdę sprawiedliwość twórczości Ruda w pełni oddaje tom w wyborze i opracowaniu S. T. Joshiego Ooze and Others (zb 2023, 12). Cykl bizarnych utworów sensacyjnych The Complete Cases of Jigger Masters ukazał się w trzech tomach: The Vengeance of the Wah Fu Tong (zb 2018, ls8),The Rose Bath Riddle (2022) – tytułowa powieść była pierwotnie wydana w 1934 roku – i The Stuffed Men (zb 2023, 2). Niektóre utwory z tego cyklu zawierają elementy fantastyczne. Pomniejsze zbiory: The Devil's Heirloom and Other Tales: The Stories from Weird Tales Magazine (zb 2017, 4). Część krótszych form Ruda ukazała się ostatnich latach w postaci osobnych ebooków i papierowych chapbooków, np. The Devil's Heirloom (1922) (2017).
Wydał 8 powieści, od The Last Grubstake (1922) do Black Creek Buckaroo (1941) – są to przeważnie westerny i kryminały. Używał też pseudonimów Ray McGillivary i Anson Piper.
Debiutował (prawdopodobnie) opowiadaniem "The October Blight" (The Green Book Magazine, marzec 1918). Jego różnorodne gatunkowo opowiadania zamieszczały takie magazyny jak Weird Tales, The Blue Book Magazine, Thrilling Wonder Stories, Golden Fleece, Argosy i inne. Jednak utwór, z którego jest obecnie najbardziej znany, został napisany w duchu horroru i zjawisk nadprzyrodzonych. "Szlam" (Ooze, Weird Tales, marzec 1923; pol. Nowa Fantastyka, styczeń 2024),notabene pierwszy utwór Ruda z 8 jakie ukazały się w tym magazynie (2 pod pseud. R. Anthony),to hipnotyzująca opowieść o mglistej potworności, która przyczyniła się do powstania "Okropności w Dunwich" H. P. Lovecrafta. Rud napisał wiele opowiadań o zaginionych rasach, w tym "The Place of Hairy Death", którego akcja rozgrywa się na Jukatanie; "Ryczący bambus" dziejący się w Gujanie Brytyjskiej czy "Bunyips in the Mulga", sugestywną opowieść przywołującą charakterystyczną florę i faunę Australii. "Waters under the Earth" to opowieść o poszukiwaniach ukrytego skarbu w zaginionym podziemnym świecie w Meksyku. Wszystkie te historie charakteryzują się żywiołowością scenerii i oryginalnością w tworzeniu dziwnych scenariuszy, które wynoszą je daleko ponad przeciętny poziom pulp fiction.
Rud jest autorem powieści dark fantasy w stylu Saxa Rohmera The Stuffed Men (1935),która opisuje efekty odrażającej orientalnej zemsty, polegającej na zainfekowaniu żywego człowieka grzybem, który rozrasta się w ludzkim organizmie. Opowiadanie sensacyjno-niesamowite The Feast of Skeletons (Detective Fiction Weekly, 25 sierpnia 1934; 1983 chap) ukazało się w osobnej broszurze. Zbiór wydawnictwa Johna Pelana Ramble House/Dancing Tuatara Press The Place of Hairy Death and Other Stories (zb 2015, 6) zawiera tę powieść i 5 opowiadań z Weird Tales, ale tak naprawdę sprawiedliwość twórczości Ruda w pełni oddaje tom w wyborze i opracowaniu S. T. Joshiego Ooze and Others (zb 2023, 12). Cykl bizarnych utworów sensacyjnych The Complete Cases of Jigger Masters ukazał się w trzech tomach: The Vengeance of the Wah Fu Tong (zb 2018, ls8),The Rose Bath Riddle (2022) – tytułowa powieść była pierwotnie wydana w 1934 roku – i The Stuffed Men (zb 2023, 2). Niektóre utwory z tego cyklu zawierają elementy fantastyczne. Pomniejsze zbiory: The Devil's Heirloom and Other Tales: The Stories from Weird Tales Magazine (zb 2017, 4). Część krótszych form Ruda ukazała się ostatnich latach w postaci osobnych ebooków i papierowych chapbooków, np. The Devil's Heirloom (1922) (2017).
Wydał 8 powieści, od The Last Grubstake (1922) do Black Creek Buckaroo (1941) – są to przeważnie westerny i kryminały. Używał też pseudonimów Ray McGillivary i Anson Piper.
0,0/10średnia ocena książek autora
41 przeczytało książki autora
12 chce przeczytać książki autora
0fanów autora
Zostań fanem autoraKsiążki i czasopisma
- Wszystkie
- Książki
- Czasopisma
Ooze and Others: Best Weird Stories of Anthony M. Rud
Anthony M. Rud
0,0 z ocen
1 czytelnik 0 opinii
2023
Najnowsze opinie o książkach autora
Nowa Fantastyka 496 (01/2024) Przemysław Gul 
7,0

Zacznę od tego, że to jest moim zdaniem najlepszy numer „Nowej Fantastyki”, jaki do tej pory czytałem. Publicystyka była na wysokim poziomie i każdy artykuł wnosił coś ciekawego (wyjątkiem jest tu kolejna przygoda „Lila i Puta”, którą niezmiennie uważam za straszny bezbek).
Z prozy polskiej o dziwo każde opowiadanie mi się podobało. Chętnie przeczytałbym jakiś rodzaj kontynuacji „Biesa kwantowego” Miki Modrzyńskiej i „Selkie” Przemysława Gula – nigdy wielkim fanem urban fantasy nie byłem, ale akurat te historie przypadłby mi do gustu, więc wielki plus i szacunek dla autorów.
Jeżeli chodzi o prozę zagraniczną to „Szlam” Anthony’ego M. Ruda i „Przed lustrem” Valentino Poppiego to jest klasa sama w sobie. Styl Valentino Poppiego już mi się spodobał w opowiadaniu „Biuro Rzeczy Zagubionych” w „NF 09/2023”, więc mogę jedynie powiedzieć, że chętnie przeczytałbym coś więcej jego pióra. Zaś ostatnie opowiadanie „Złomiarze” Laviego Tidhara było po prostu średnie, co nie znaczy jednak, że było słabe. Tak jak wspomniałem na początku, to wydanie uważam za bardzo dobre.
Nowa Fantastyka 496 (01/2024) Przemysław Gul 
7,0

Numer w którym główne skrzypce grają opowiadania. Może nie ma żadnego wybitnego, ale każde trzyma poziom. W szczególności świetny jest (jak zwykle Poppi),ale i polscy twórcy mile zaskakują.
Dużo gorzej jest tym razem z publicystyką. Artykuł Homo Sapiens Magicae to jakaś porażka, ledwo dobrnąłem do połowy, a potem dałem sobie spokój. Fantastyka z Lamusa to moim zdaniem najbardziej bezwartościowy dział stały pisma i mógłby w ogóle zniknąć. Artykuł o fantastyce young adult moim zdaniem nie spełnił swojego potencjału.
Na plus za to bardzo ciekawy wywiad z Mattem Ruffem.































