Manuel Rivas

Zainspirowała mnie opinia obserwowanego Czytelnika i przeczytałam ;) Moje odczucia względem tej książeczki są teraz takie, że warto ją przeczytać, choć nie od razu wiedziałam czy mi się podoba. Po kilkunastu stronach miałam dość sceptyczne nastawienie ale pomyślałam 'cienka jest to doczytam do końca'. No i rozkwitała w trakcie czytania. Początek, no może tak z jedna/trzecia książki był lekko trudny w odbiorze z powodu chaotycznego przeskakiwania pomiędzy historyjkami i zmianami w sposobie narracji (a upał i duchota też nie sprzyjały skupieniu). Gdy już zakotwiczyłam się w niej - poleciało z górki, nawet może za szybko się skończyła. Trochę mało było tej historii miłosnej. Stanowiła jedynie kanwę opowieści. Lecz wtedy byłaby to pewnie zwykła opowieść o miłości w trudnych czasach. A tak znalazłam w niej ciekawą, wielowymiarową postać strażnika Herbala, która przykuła moją uwagę i zdominowała głównego bohatera doktora Da Barca. No może z wyjątkiem pięknej sceny proszonego obiadu w więzieniu...