Nathacha Appanah

Exodus europejskich Żydów w czasie II wojny światowej, którzy zamiast Australii, trafiają do ośrodka internowania w Beau–Bassin. W tekście Nathachy Appanah światowa historia zahacza o niewielki Mauritius i pozostawia po sobie trwałe ślady. Na tle społecznym zarysowuje się prywatny plan powieści o niecodziennej przyjaźni dwóch chłopców, których pomimo kulturowych różnic, jednoczy okrucieństwo wcześniejszych przeżyć. Dziecięcą więź przesiąka wrażliwość oraz naiwność, co w połączeniu z obecnością niszczycielskich sił natury zwiastuje jej nieuchronny kres. Na przykładzie różnych postaci Nathacha Appanah naświetla aspekty etnicznej różnorodności Mauritiusa, przy czym wprowadzenie kolejnych bohaterów nie przekreśla intymnego charakteru powieści. Pierwszoosobowy narrator powraca wspomnieniami do bolesnego dzieciństwa z bagażem przemocy oraz wszechobecnej biedy. O ile snuje osobistą opowieść w dobie starości, o tyle upływ czasu nie zaciera szczegółów minionych dni. Nawiązanie przyjaźni z chłopcem żydowskiego pochodzenia okazuje się transformującym doświadczeniem, albowiem poza unaocznieniem tęsknoty za nieobecnymi braćmi, wpływa na domową sytuację oraz późniejsze decyzje młodego Indo-Maurytyjczyka. Z kolei końcowy komentarz tłumacza wyjaśnia poszczególne konteksty powieści, jak również naświetla wybrane wątki z twórczości autorki, której proza powinna zaintrygować wielu czytelników.