Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Książki i czasopisma
- Wszystkie
- Książki
- Czasopisma
2018
2017
Uprowadzenie Księcia Margaryny Mark Twain 
Książka niezwykła, bardzo oryginalna. A co najciekawsze, nieznana dotąd opowieść mistrza.
"Uprowadzenie Księcia Margaryny" opowiada historię Johnny’ego, który był samotnym i niekochanym dzieckiem. Mimo nieszczęścia jakie go spotkało, miał ogromne serce. Zależało mu na szczęściu innych. Jego dobroć została wynagrodzona,otrzymał zaczarowane nasiona. Dzięki nim zaczął rozumieć mowę zwierząt. Ta umiejętność pozwoliła mu z kolei wyruszyć na ratunek Księcia Margaryny, który został porwany...
Taką historię Mark Twain opowiadał swoim córkom na dobranoc. W jego notatkach zabrakło zakończenia. Próby jego stworzenia podjął się Philip Stead. Nie tylko opowiedział tę historię w sposób zabawny, łobuzerski. Dołączył do niej dialogi, które teoretycznie prowadził z autorem. Dodanie do niej rysunków Erin Stead, dało naprawdę mądrą, ciekawą , ale też niezwykle zabawną książkę.
Czytając ją zanosiłam się ze śmiechu. Oprócz ciekawej fabuły, jest to poczucie humoru, które bardzo lubię. Ma charakter pewnego rodzaju baśni, w której dobro walczy ze złem.Moje dzieci są jeszcze ciut za małe, by zrozumieć tę opowieść, ale myślę, że kiedyś na pewno im się spodoba.
Ta książka na pewno jest specyficzna, ale samym pomysłem, oraz sposobem przedstawienia tej historii zapewnia fantastyczną rozrywkę.
Polecam !!
Uprowadzenie Księcia Margaryny Mark Twain
Opowieść jest pomysłowa, dość ciekawa ale jednocześnie ze względu na swoją formę specyficzna i nie łatwa w odbiorze.
Jednak jakby nie było jej przesłanie jeszcze przez długie lata pozostanie te same. To opowieść o dorastaniu w ciężki warunkach, biedzie, śmierci bliskiej osoby od której nigdy nie usłyszało się ani jednego dobrego słowa...
Opowieść z magią w tle, o odwadze, honorze ogromnej przyjaźni ze zwierzętami, walce dobra ze złem, wędrówce i poszukiwaniu szczęścia...
W końcu opowieść o podejmowaniu właściwych decyzji, odnajdywaniu szczęścia i tym czy, ono tak na prawdę jest.
Pisząc o książce nie sposób nie zwrócić uwagi na ilustracje Erin Stead - ilustratorki dla dzieci a także żony Philipa Steada. Na pierwszy rzut oka przypominają one obrazy malowane akwarelami, stare malunki sprzed lat. Kreska jest lekka, delikatna i nieco rozmyta podobnie jak barwy, które nie biją po oczach zbyt intensywnymi barwami. Czuć w nich wyjątkowy klimat, jakąś magię i czar...
Cała recenzja na:
