Mel Gordon

Na pierwszy rzut oka można się zakochać i zapłacić tyle, ile wydawca nadrukował na okładce plus koszty wysyłki. Ten, kto zdobycz postawi sobie na półce i będzie co jakiś czas wskazywał ją zaproszonym przyjaciołom, będzie też spał na półce. Kto pokusi się o lekturę, załamie się, że za takie coś zapłacił tyle pieniędzy. Przede wszystkim język tej książki jest dziwny i w mojej ocenie za bardzo przekombinowany. Nadprogramowa korzyść z lektury była taka, że odkurzyłam słownik i nauczyłam się całej masy nowych i zupełnie zbędnych przymiotników. Mam też trochę zastrzeżeń co do układu typograficznego, który raczej utrudnia lekturę niż ją ułatwia, ale niech tam - i przez to da się przebrnąć. Co znajdziemy w książce Gordona? Najpierw garść wyjaśnień, co sprawiło, że właśnie w Berlinie życie nocne znalazło tak podatny grunt do rozwoju, jak się miała do tego emancypacja kobiet i homoseksualistów, i jaki wpływ na Berlin miał upadek Republiki Weimarskiej. Kolejne rozdziały to szczegółowe omówienie prostytucji damskiej, męskiej i dziecięcej (z wyliczeniem gatunków i podgatunków osób świadczących usługi i usługobiorców) oraz charakterystyka nocnego światka gejów, lesbijek, transwestytów i sadomasochistów. Znajdą się też rozdziały o takich zjawiskach, jak nudyzm, mieszanie okultyzmu z seksem, zbrodnie na tle seksualnym czy... działalności niezwykle jak na owe czasy światłego seksuologa, Magnusa Hirschfelda. Książka jest raczej skandalizująca i wygląda na to, ze autor lubuje się w dostarczaniu czytelnikowi pikantnych szczegółów, ale kto szukał w niej "mitu" starego przedwojennego Berlina, może skończyć lekturę z poczuciem niedosytu - albo chyba nie do końca prawdziwym przeświadczeniem, że w Berlinie przedwojennym nikt nie pracował, nie zajmował się polityką ani nie uczestniczył w życiu kulturalnym, tylko uprawiał seks. Stale. Ciągle. Na okrągło.