Wielisław Papierz

Trudno wystawić ocenę pracy, która ma wielu autorów. Jedne rozdziały zredagowane są lepiej, inne trochę gorzej. Są zatem opisywane jednostki chorobowe i zespoły kliniczne, ich obraz kliniczny, różnicowanie i diagnostyka, w końcu leczenie i... brak jest jasnych wskazówek, jak ostatecznie postąpić z danym pacjentem? W jakim trybie go przyjmować (np. w poradni) na przestrzeni czasu od postawienia diagnozy, jak często, czy rekomendowane leki wystawić na 100% czy na ryczałt i jaka jest ku temu podstawa (w danym czasie, bo rekomendacje mogą się zmienić),co można jeszcze zaproponować pacjentowi? Bardzo mało miejsca poświęcono zawrotom głowy i szumom usznym, a są to objawy często zgłaszane przez pacjentów w POZ. Szkoda. I na koniec dobra wiadomość - książka (z 2014 r) jest w trakcie aktualizacji.