Marisa De Los Santos

„I weszła miłość” to fascynująca opowieść ukazana oczami dwóch głównych bohaterek. Z jednej strony mamy historię opowiadaną przez trzydziestojednoletnią Cornelię a z drugiej strony przez jedenastoletnią Claire. Łączy je jeden człowiek Martin Grace. Dla Cornelii przystojny i czarujący niczym Cary Grant i Clark Gable mężczyzna, który pojawia się w restauracji, w której pracuje i w którym z miejsca się zakochuje. Dla Claire ojciec, z którym niewiele ją łączy i który spędza z nią czas z obowiązku. Losy Cornelii i Claire splatają się w momencie, gdy matka tej drugiej znika. Niespodziewanie te dwie zupełnie obce sobie osoby, stają się sobie bardzo bliskie. Claire zaczyna ufać Cornelii, na tyle że to z nią a nie z ojcem chce zamieszkać, Cornelia natomiast czuje potrzebę zapewnienia Claire opieki do momentu powrotu jej matki. Ukazana historia porusza trudne tematy miłości, rodziny, odnajdywania siebie, walki o szczęście i bezpieczeństwo a co za tym idzie podejmowania trudnych decyzji i zmagania się z ich konsekwencjami. Czyta się ją bardzo przyjemnie i szybko, chociaż muszę przyznać, że dużo lepiej czytało mi się rozdziały pisane z perspektywy Claire. W rozdziałach Cornelii za dużo jest zbędnych opisów i odniesień do filmów, trochę tak jakby próbowała żyć według scenariusza filmowego. Jednak jak pokazuje książka, tego co życie niesie nawet najlepszy scenariusz nie przewidzi.