Cytat dnia
Chodzi mi o to, że alkohol ma w sobie ten czar. Kumasz? Wiesz, że nie możesz go pić, a jednak cię pociąga. Ten dreszczyk emocji, głód wiedzy...
Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Książki i czasopisma
Blask księżyca Natsuki Mamiya 
Z większością light novel jest taki problem, że nawet jeśli mam sporo zastrzeżeń co do fabuły czy sposobu pisania, to prawie zawsze się przy nich nieźle bawię i szybko czytam. Hej, w końcu light novel.
Po "Blasku Księżyca" jednak oczekiwałam czegoś ciut lepszego. Wszystko zapowiadało się nieźle - tajemnica śmierci ojca najpopularniejszej dziewczyny w szkole, "przepis na morderstwo" znaleziony w jej notatniku i dociekliwy główny bohater. I niby gdzieś w tle nadal to mamy, ale autorka skupiła się na pokazaniu dość ciekawej relacji między protagonistą a Tsukimori. Tutaj należy pochwalić autorkę, bo to wyszło jej całkiem okej. I wszystko byłoby dobrze, gdyby nie parę zgrzytów.
Pierwszy z nich jest w samej formie narracji. Obserwujemy akcję z perspektywy Nonomiyi, który co jakieś 3 zdania musi podkreślać urodę dziewczyny, co mocno psuje klimat. No bo ile razy można czytać, że Tsukimori zrobiła idealnie to, tamto z uśmiechem niczym półksiężyc? Może brzmi to banalnie, ale w niektórych momentach naprawdę przeszkadzało. Miałam też problem z innymi postaciami, ale nie chcę pisać spoilerów.
Rozczarowuje też zakończenie wątku z Konanem, czyli detektywem zajmującym się na własną rękę całą sprawą, oraz ogólnie koniec książki. Pierwszy z nich praktycznie rozwiązuje się sam, mimo że w pewnym momencie był najciekawszym wątkiem i naprawdę byłam ciekawa, jak to się potoczy. O drugim nawet nie będę pisać, bo nie ma co.
Gdybym nie miała oczekiwań wobec tej pozycji, pewnie bawiłabym się o wiele lepiej, ale patrząc z perspektywy czasu czuję, że zmarnowano sporo potencjału.
Warto pochwalić jeszcze wydawnictwo Kotori za jak zwykle ładne wydanie i dobre tłumaczenie.
Ogólnie jeśli masz trochę wolnego czasu, to można przeczytać, ale ja trochę się rozczarowałam.
Blask księżyca Natsuki Mamiya
Książkę bardzo dobrze mi się czytało w końcu to light novelka, ale muszę powiedzieć że zaskoczyła mnie ta książka spodziewałem się po opisie czegoś w stylu kryminału młodzieżowego, a to w sumie romans trochę jak oregairu przynajmniej główny bohater przypomina, bo Yoko mi ciężko dopasować do znanych mi postaci jest nieszablonowa, ale to jest na plus w szczególności że to jest debiut literacki, a ilustracje wręcz cudowne aż muszę zobaczyć gdzie jeszcze ten ilustrator robił ilustracje, wręcz bardzo chciałbym to zobaczyć jako anime.
Główne postacie czyni Nonomiye i Yoko bardzo polubiłem nie przepadam jedynie za Usami i Konanem, a tak to przyjemnie śledziło mi się ich losy szkoda że tak mało light novelek jest wydawanych w Polsce.
