Chodzi mi o to, że alkohol ma w sobie ten czar. Kumasz? Wiesz, że nie możesz go pić, a jednak cię pociąga. Ten dreszczyk emocji, głód wiedzy, zakazany owoc. Teraz rozumiesz?

Życie jest interesujące właśnie dlatego, że ma swój kres. Nigdy nie możemy być pewni, kiedy nadejdzie nasz koniec i to właśnie ten dreszcz emocji sprawia, że czujemy się żywi. Na pierwszy rzut oka może się wydawać absurdem, że śmierć, zaprzeczenie życia, jest tym, co podkreśla jego wartość. Lecz jak się nad tym głębiej zastanowić, ma to sens. Bo czy to nie jest uniwersalna zasada rządząca światem?

Nigdy nie ufaj ludziom, którzy cieszą się twoim szczęściem. Albo są hipokrytami, albo za twoimi plecami knują coś paskudnego.

Świat w swojej istocie jest absurdalny i niesprawiedliwy. Gdyby nie był, nie istniałyby podziały społeczne. Świat jest do dupy i nie zamierzam zgrywać w nim świętej. Wolę żyć według własnych zasad.