Profil użytkownika: lasotka

Trzymam tę książkę dla mojej córki. Książka powinna stać się lekturą w klasach licealnych. Uczy historii i opowiada niesamowity życiorys Rebii Kadir. Czekam na kolejną książkę Alexandra Cavelius. Obie dotychczasowe zajmują najwyższe miejsce na mojej półce.

Trzymam tę książkę dla mojej córki. Książka powinna stać się lekturą w klasach licealnych. Uczy historii i opowiada niesamowity życiorys Rebii Kadir. Czekam na kolejną książkę Alexandra Cavelius. Obie dotychczasowe zajmują najwyższe miejsce na mojej półce.

Książka dla mnie nadzwyczaj ciekawa. Język jakim jest napisana porusza zwoje mózgowe w ulubiony sposób. Przedstawione przykłady eksperymentów i ich wyniki zmieniają podejście do doczesności i tego co jest poza nią, tym bardziej, że prowadzone były w czasach kiedy nikt do tych wyników nie dopłacał. Polecam, myślę, że każdy kto lubi odrobinę wysiłku intelektualnego powinien ją przeczytać, przemyśleć i polecajcie dalej!

Książka dla mnie nadzwyczaj ciekawa. Język jakim jest napisana porusza zwoje mózgowe w ulubiony sposób. Przedstawione przykłady eksperymentów i ich wyniki zmieniają podejście do doczesności i tego co jest poza nią, tym bardziej, że prowadzone były w czasach kiedy nikt do tych wyników nie dopłacał. Polecam, myślę, że każdy kto lubi odrobinę wysiłku intelektualnego powinien...

W skrócie: okropnie napisany niby pamiętnik naiwnej dziewczyny biorącej wszystko za dobry omen.
Być może są kręgi gdzie znajdzie uznanie, ale jeśli o mnie chodzi, to po przeczytani fragmentu, w którym autorka strasznie się uradowała, kiedy w konfesjonale jakiś zbereźnik zapytał "czy byłaś nieskromna?" A autorka prawie padła ze szczęścia z okazji takich intymnych pytań, skreślił u mnie tę lekturę bezpowrotnie.
Myślę, że osoba, która godzi się na przekraczanie granic wobec samej siebie dziecinnie ufając, że to dla jej dobra, nie jest dobrym kandydatem na pisanie poradników.
No ale jak już napisałam, różne są kręgi...

W skrócie: okropnie napisany niby pamiętnik naiwnej dziewczyny biorącej wszystko za dobry omen.
Być może są kręgi gdzie znajdzie uznanie, ale jeśli o mnie chodzi, to po przeczytani fragmentu, w którym autorka strasznie się uradowała, kiedy w konfesjonale jakiś zbereźnik zapytał "czy byłaś nieskromna?" A autorka prawie padła ze szczęścia z okazji takich intymnych pytań,...