Obudził mnie metaliczny dźwięk budzika przecinający na równi nocną ciszę, jak i moje skronie. W pełnej dezorientacji chwili musiałam zaadaptować wzrok do ciemności, żeby spostrzec na wysłużonej drewnianej podłodze schroniska prostokąt, którego wieczorem tam nie było. Sięgnęłam po znalezisko i ujrzałam pocztówkę z czarno-białym obiektem opisanym jako Stalag Luft C, na pożółkłym odwrocie widniała wiadomość „Schneekoppe Sagan Sedinum”. A więc potwór zmartwychwstał… Wspomnienie widzianego wielokrotnie loga SSS, tatuażu pochowanego wczoraj żołnierza, niemal fizycznie zamroziło mi krew w żyłach, a całe ciało przeszył lodowaty dreszcz. A więc wraca legenda o podziemnym przejściu ze szczytu Śnieżki przez żagański ślad wielkiej ucieczki, do samego Szczecina nad wodami morskimi, których początek wyznacza Trasa Zamkowa. Czy Śnieżka i odcięcie wód terytorialnych Rzeczpospolitej od wód morskich naprawdę łączy pozostawiony przez hilerowskie Niemcy korytarz? ### Dwa lata później brodziłam w zalewanej nawałnicą i nieotwieranej od 60 lat piwnicy szczecińskich Wałów Chrobrego. I wtedy ktoś wyłączył zasilanie, a z nim szum wentylatorów i skąpe światło. Włączyłam czołówkę i skierowałam jej światło na nadgryzioną zębem czasu mapę. Baterii wystarczy na 20 minut. Tyle czasu mam, żeby zlokalizować zapomniane wejście do podziemnej trasy ku Schneekoppe. Wody wciąż przybywało, gdy na wyświetlaczu zegarka pojawiła się wiadomość od nieznanego numeru „20 kroków na północ, SSS”. I wtedy czołówka zgasła. 

Obudził mnie metaliczny dźwięk budzika przecinający na równi nocną ciszę, jak i moje skronie. W pełnej dezorientacji chwili musiałam zaadaptować wzrok do ciemności, żeby spostrzec na wysłużonej drewnianej podłodze schroniska prostokąt, którego wieczorem tam nie było. Sięgnęłam po znalezisko i...

więcej mniej