Patrol Jasności

„Nocny patrol” to pierwszy tom cyklu, w którym poznajemy nieznaną normalnym ludziom, ukrytą naturę świata. Okazuje się bowiem, że wśród nas żyją Inni – magowie, czarodziejki, wilkołaki, wampiry, zmiennokształtni i wielu innych – którzy z pozoru są tacy jak my, jednak wewnątrz różnią się znacznie od zwyczajnych ludzi. Potrafią przenikać do świata Zmroku, posługują się magią, są nieśmiertelni (przynajmniej teoretycznie) – ale, co najważniejsze, ich losy związane są z jedną z walczących ze sobą od zawsze stron: Ciemnością lub Jasnością. „Nocny patrol” przedstawia nam świat z perspektywy Antona – jasnego maga, funkcjonariusza moskiewskiego oddziału tytułowego Patrolu, czyli organizacji powołanej do życia na mocy Traktatu między Ciemnością a Jasnością, mającego na celu utrzymać równowagę sił i zakończyć odwieczną wojnę. Anton jest szeregowym pracownikiem analitycznym Patrolu, niedawno przeniesionym na stanowisko operacyjnego. Wydaje się, że nie powinien mieć problemów z wejściem w nową rolę, jednak już od pierwszych stron powieści zaczynają się piętrzyć przed nim kolejne problemy.

Powieść wciąga od samego początku – fabuła, choć podzielona na trzy niejako osobne historie, jest wartka, spójna i przede wszystkim interesująca. Autor świetnie posługuje się opisami, a obsadzenie Antona w charakterze pierwszoosobowego narratora pozwala czytelnikowi bez problemu zgłębić tajemnice nadnaturalnego umysłu bohatera. Anton, wraz z kolejnymi niepowodzeniami i tylko pozornymi sukcesami, stawia przed sobą coraz to nowe pytania i próbuje znaleźć na nie odpowiedzi. Jego typowo analityczny umysł potrafi rozłożyć każdy problem na czynniki pierwsze, dzięki czemu jego działania nie wydają się chaotyczne – wszystko ma tu swoje uzasadnienie i doskonale do siebie pasuje. A mimo wszystko, choć wydaje się, że wyłożono już kompletne rozwiązanie wszelakich tajemnic fabuły, autorowi wciąż udaje się czytelnika zaskoczyć. I to niejeden raz.

„Nocny patrol” to kawał naprawdę dobrego urban fantasy, świetny początek cyklu, który rozbudza apetyt czytelnika na kolejne części serii. Ktokolwiek, kto sam siebie tytułuje mianem fana fantastyki, a jeszcze nie miał okazji poznać prozy pana Łukjanienki, ma doskonałą okazję, by ten brak nadrobić. Gorąco polecam.

Paweł Kukliński