Zawsze i na zawsze

Ta książka nie zaczyna się cukierkowo i na pewno nie ma łatwej fabuły. Na drodze dochodzi do karambolu poszkodowana zostaje kobieta, a zbiegiem okoliczności na miejscu jest 3 kumpli ratowników medycznych. Kamil działa bohatersko, nie patrząc na swoje bezpieczeństwo, wyciąga kobietę z wraku samochodu. Dziewczyna ma wielkie szczęście i wychodzi żywa z tego wypadku drogowego. Niestety musi zapłacić wysoką cenę, wraz z wydarzeniami tego dnia musi porzucić swoje marzenia o karierze baletnicy. To właśnie dzięki chłopakowi i jego wizytom w szpitalu dziewczyna jakoś znosi swoją tragedię... Kiedy po imprezie tych dwoje się poprzytykało, dziewczyna przychodzi prosząc o pomoc do Wojtka o pomoc przy zastrzykach. To w jakiej pozycji zastaje tych dwoje Kamil, kto by się spodziewał hahaha. To gdzie Kamil zabiera dziewczynę, zły Kamil (moment będziesz gotować). To gdzie Kamil zabiera Maję z wizytą do byłej dziewczyny wiedziałam 🥲. To jak chłopak opowiada co się działo i na początku niemal mieszkała na nim 🥲. No, a potem po prostu wyłam 😭. To jak Kamil rozmawia z tatą w oborze chłopie przeniosłeś.... Słowa tatą Kamila do niego, no nieźle to mocne słowa. Operacja drzazgi i relacja tych dwoje ♥️. Zbliżenie tych dwoje też było dobre, co wydarzy się dalej? Ostra wymiana zdań, główna bohaterka chce wiedzieć, dlaczego Kamil jej nie chce. Dziewczyna rozgryzła Kamila szacun dziewczyno. Słowa Kamila o odkochaniu się są zaocne 😭😭😭. Sytuacja rodzinna głównej bohaterki też jest skomplikowana, ona jest twardzielką ♥️. To jak Mają rzuca jaśkiem w Kamila i krzyczy wstawaj - ta relacja. Rozmowa Kamila i Wojtka hahaha, pieprzysz jak mój ojciec. Kiedy dziewczyna ucieka i przemarza do kości, Kamil się nią zajmuje pierwsze wrażenia - Kamil bez koszulki, słodziaki ♥️. To na co decyduje się ojciec dziewczyny no nieźle. Rozmowa z córką uważam, że była udana miał dobre podejście. Nawet z perspektywy dziewczyny rozmowa z ojcem naprawiła relację ♥️. Pytanie Pawła o przejęcie gospodarstwa Kamila hahaha. To jak ten chłopak mówi Maji, jak by zareagowała, gdyby go zabrakło chłopie... Opuszcza miejsce, ''w którym zmieniło się jej życie'' 😭😭😭. To jak chłopak czyta list od dziewczyny i kurwa, Kamilek.... Ostra wymiana zdań, ona nie chciała minimum, a on wierzył, że tylko tyle może jej dać. Maja nie była idiotką, była i jest w nim zakochana to tylko tyle i aż tyle. No do czego się przyznaje Kamil, w końcu to sobie uświadomił. Przecież to normalne poszedł, powiedział i koniec, co się czepiasz 😜😂. To na jakie studia dostaje się dziewczyna i to co mówi Kamil w odpowiedzi hahahah, szykuj pierścionek. Kiedy dowiadujemy się, dlaczego jest taki tytuł - 😭😭, uratowała nie tylko człowieka, ale i Kamila. Ta książka nie ma łatwej tematyki, ale jest piękna. Kocham książki tej autorki, są bardzo życiowe, a nie tylko fantazy na papierze.

Kiedy nie wiesz, co jest dla Ciebie najważniejsze, posłuchaj głosu serca! Malwina jest ciągle w rozjazdach. Archeologia to jej pasja, ale również sposób na nie do końca uporządkowane życie. Kiedy niespodziewanie dostaje zaproszenie na ślub byłego chłopaka, wpada w panikę. Będzie musiała odwiedzić rodzinne miasteczko nad jeziorem i spotkać się ze swoją pierwszą wielką miłością… Wbrew temu, co podpowiada jej rozsądek, postanawia przyjąć zaproszenie. Ale nie zamierza jechać sama. Przygotowania do wesela idą pełną parą. Kto kogo kocha naprawdę? I czy ślub się w ogóle odbędzie? Malwina przyjechała razem z Jackiem, chłopakiek, który ja kochał, z nią był, ale nie do końca tworzyli parę, cały czas przez ich zwiazek przewija sie Daniel i jego przyszła żona. Przygotowania ida pełna parą, spotykaja sie grupka jeszcze przed weselem. Im częściej sie widza, tym bardziej wszyscy maja obawy. Daniel, nie kocha Anieli, a jednak Malwine. Malwina nie chce rozbijac przyszłego małzeństwa... w końcu Slub odwołany, Aniela znika, Daniel wyznaje miłośc Malwinie...a Jacek wyjeżdza do pracy do Grecji. Malwina sama nie wiem, ale serce wie i ostatecznie zostanie z Jackiem, to z nim spedzała najwiecej czasu, a Daniel był przeszłością....

"Czasami jedna chwila zmienia całe życie na zawsze." "Pomiędzy życiem a śmiercią istnieje granica cienka niczym kartka papieru. -I dlatego tak ważne jest, by cieszyć się z każdego dnia [...]" Trzy osoby, jedno tragiczne wydarzenie, które połączy losy trójki bohaterów. Jedna chwila, która może zmienić wszystko, odmienić nasze życie… na zawsze. Bardzo poruszająca historia. Wzrusza ale też zmusza do przemyśleń. Piękny przekaz – mimo tragedii - może być jeszcze dobrze. Ważni są ludzie, nie dobra materialne. "Daj nam jeszcze szansę" jest drugim tomem cyklu serii "Dobre chwile", moim zdaniem jeszcze lepszy od poprzedniego. Przeczytałam jednym tchem. Nie ukrywam że długo zwlekałam z przeczytaniem tej książki, ponieważ przy lekturze pierwszej części zalewałam się łzami. Teraz żałuję że przeczytałam dopiero teraz. Obiecuje przeczytać kolejny tom od razu po premierze. Bo będzie kolejna część, prawda, Pani Sylwio? Mam nadzieję że tak. Uwielbiam twórczość Pani Sylwii. Nie tylko dlatego że pisze z mojego rodzinnego Szczecina 😉 Cudownie się czyta sceny z miejsc za którymi tęsknię.

Płynie się. Jedna chwila- i już książka przeczytana. Niby romans- ale pokazujący różne oblicza miłości. Miłości utraconej- przerwanej przez niespodziewaną śmierć, miłość matki dzieloną między dzieckiem zdrowym a tym z zespołem Downa. Miłość siostrzana, wystawioną na ciężką próbę oraz na koniec- tą książkową, słodką, baśniową- o której marzy wiele kobiet ;). Mimo, że lekkie „czytadło”- jest przyjemne.

Główną bohaterką jest Nina, która prowadzi firmę zajmującą się organizacją wesel. Ma talent, pasję i robi to, co naprawdę lubi. Pomaga innym tworzyć wyjątkowe chwile, dba o detale i spełnia marzenia par młodych. Paradoks polega na tym, że sama nie ma czasu, by zaplanować swój własny ślub. Kobieta jest bardzo zapracowana i ciągle w biegu. Choć ma u boku kochającego i cierpliwego narzeczonego, Mateusza, temat ich własnej ceremonii ciągle schodzi na dalszy plan. Bohaterowie są zgodni, że nie trzeba się spieszyć, ale z czasem pojawia się pytanie, czy uczucia wystarczą, gdy codzienność zaczyna dominować nad relacją. Autorka pokazuje, jak łatwo zatracić się w pracy i obowiązkach, nawet wtedy, gdy robi się to z pasją. Historia skupia się na relacji Niny i Mateusza oraz na tym, jak ważna jest rozmowa i wspólne planowanie przyszłości. To opowieść o miłości, która jest spokojna i dojrzała, ale jednocześnie wystawiona na próbę przez brak czasu i ciągły pośpiech. Bohaterowie są bardzo realistyczni. Nie ma tu wielkich dramatów, raczej codzienne sytuacje, które mogą zdarzyć się każdemu. To lekka i przyjemna historia o miłości, codzienności i o tym, jak łatwo w natłoku obowiązków zapomnieć o własnych marzeniach. Książka skłania do refleksji nad tym, czy w pogoni za pracą i sukcesem nie odkładamy na później tego, co naprawdę ważne. Czyta się ją lekko i przyjemnie, a historia zostawia po sobie miłe, refleksyjne wrażenie. Książka wywołuje sporo emocji, szczególnie w momentach, gdy widać, jak bardzo Mateusz stara się o ich relację. Jego postawa i to, co zrobił, naprawdę mnie wzruszyło i pokazało, jak wiele znaczy cierpliwość oraz prawdziwe zaangażowanie. Pokazuje, że nawet piękne uczucie potrzebuje uwagi. To właśnie te sceny sprawiają, że historia nabiera głębi i zostaje w pamięci na dłużej. Autorka dobrze pokazuje, że miłość to nie tylko wielkie słowa, ale przede wszystkim konkretne działania i gotowość do walki o drugą osobę. To ciepła, refleksyjna opowieść o uczuciu, które musi odnaleźć się w codziennym chaosie. Skłania do zastanowienia się, czy sami nie odkładamy ważnych spraw na później i czy potrafimy docenić to, co mamy tu i teraz.

Ostatnia część ,która jest zwieńczeniem całego cyklu. Uważam ,że ta część jest nieco lepsza od poprzedniej , bo akcja jest nieco szybsza ale było tu sporo powtórzeń ,które sprawiały, że książka stawała się trochę nudna, co nie oznacza, że była zła. Tu denerwowała mnie trochę sama Eliza, która ociągała się z wyjawieniem tajemnicy, ciągłe jej rozterki były momentami nie do zniesienia. Cała seria jednak mnie urzekła, bo poruszane sprawy ,mogą mieć swoje odzwierciedlenie w życiu niejednej rodziny ,która boryka się z podobnymi problemami a z którymi czasami pozostaje sama .Ta jednak historia daje nadzieję, że w każdej sytuacji można drogę wyjścia .Polecam

"Uświadomiłam sobie, że marzenie o beztroskim życiu pozostanie w sferze pragnień tak długo, jak będę pod skrzydłami apodyktycznej mamy." Majka i Michał byli ze sobą bardzo szczęśliwi, jednak los w postaci zaborczej matki Michała chciał żeby się rozstali. Michał wyjeżdża na studia medyczne a Majka zostaje w Warszawie. Kiedy spotykają się po latach wydaje się że ich uczucie nigdy nie wygasło. Pytanie czy są teraz w stanie zawalczyć o swoją miłość? Kolejne cudowne spotkanie z lekkim piórem Autorki spowodowało że przez książkę praktycznie popłynęłam. Historia momentami bardzo przewidywalna a jednocześnie bardzo ciepła i godna polecenia każdemu kto ma w zanadrzu kochana Mamusie ;) Świetna lektura, którą można czytać w każdym czasie, z humorem i dobra puentą. Polecam Wam serdecznie :)

Uważam, że o kunszcie pisarza świadczy m.in. to że potrafi zaskoczyć czytelnika. A to właśnie poczułam po przeczytaniu "Tego jedynego". Myślałam, że po tym co przeszli Jakub i Joanna w 1wszym tomie powieści, 2gi będzie opisem ich szczęśliwego życia. Tymczasem autorka miała inny pomysł na historię tej pary. Na pewno nie jest sielankowo i beztrosko. Co prawda zakończenie nie jest takie, jakiego się spodziewałam (jakie życzyłam bohaterom), ale i tak budzi nadzieję na lepsze jutro.

Już nie pamiętam, kiedy to czytałem romans. Teraz nadarzyła się okazja ku temu dzięki Abby Jimenez i jej To tylko przyjaciel. Kristen od lat jest w związku z Tylerem i tylko pozornie może uznać go za udany. Chłopak wyjechał na misję wojskową i nie wiadomo kiedy wróci. Ona natomiast tęskni, a towarzystwa dotrzymuje jej piesek. Zupełnie przypadkowo poznaje Josha, szybko okaże się, że razem mają być drużbą na ślubie jej najlepszej przyjaciółki. Między dwojgiem samotnych i zranionych serc powstanie więź silniejsza od dotychczasowych związków Josha i Kristen. Ile ja się uśmiałem przy tej historii, a jednocześnie mocno ciekawiło, co z tego będzie. Przede wszystkim bardzo mocno zaakcentowano miłość i przyjaźń. Wszystko zaś krąży wokół tematu bezpłodności. Z niezwykłą delikatnością pokazano dramat kobiet z mięśniakami macicy. Ich cierpienie fizyczne i psychiczne. Ich lęki, obawy, poczucie gorszości. Abby Jimenez ciężki temat ubrała w dowcip, a jednocześnie nie unikała erotyzmu, pikantnych żartów oraz tego, co wiąże się z seksualnościâ i wszystkiemu temu, co towarzyszy w fazie fascynacji osobą, która niezauważalnie staje się coraz bliższa sercu. Nie ukrywam, że wzruszało mnie oddanie drugiej osobie. To, jak zależy na dobru bliskiej osoby, na umiejętności bycia zawsze wtedy, kiedy potrzeba tej bliskości i wsparcia. Pewnie, że wiele rzeczy jest wyidalizowanych, wiele ubarwionych do granic możliwości, ale to właśnie wzrusza, chwyta za serce i budzi pragnienienie posiadania takiego przyjaciela na dobre i na złe.

Jaka piękna historia! Świetne zakończenie, ale przede wszystkim to co wydarzyło się po drodze, to jaką drogę przeszli bohaterowie i jak bardzo się, zmienili, co docenili - mega! W tej historii pokazane jest też to, co jest ważne w związku. Lekka, przyjemna i zabawna! Aż żal rozstawać się z bohaterami. Zwłaszcza, że główna bohaterka od początku raczej nie była przyjemną postacią, a tu taka metamorfoza!

Mów do mnie szeptem, tak do mnie mów, tak chyba w jakimś wierszu było napisane. Edyta i Jacek to para która spotyka się przypadkiem, on chce ją nosić na rękach, ona nie jest mu przychylna. Ale życie rozpościera własne ścieżki które się między nimi splatają. Ona pisarka lat 50, dzieci odchowane, zaraz będzie babcią, on z kolei 33 letni facet, pracuje na kutrze, jest sam i potrafi szukać pięknych bursztynów. Ponieważ będzie ciąg dalszy historii dlatego mam nadzieję że im się powiedzie bo kto powiedział że nie mogą być razem? Fajnie spędzony czas, polecam.

Miałam troszkę problem żeby „wciągnąć się” w tą książkę, chwyciłam nawet za audiobook żeby przebrnąć pierwsze 50 stron… i wchłonęłam ją do reszty w wersji papierowej. Historia Ali, Szymona i Kuby a także Eryka to osadzona w realistycznym Poznaniu opowieść o młodych ludziach, którzy pragną żyć, spełniać swoje marzenia… Wydarzenia z przed 4 lat, kiedy to jeden z nich popełnia samobójstwo przeplatają się z teraźniejszością ukazując cała ideę książki. Spragnieni by żyć to współczesna historia młodych ludzi, którzy muszą zawalczyć o swoją przyszłość na własnych zasadach, nie spełniając oczekiwań rodziców a własne. W końcu mamy tylko jedno życie i każdy z nas powinien przejść je według własnego schematu. Miejscami smutna, kiedy indziej urocza, zapierająca dech w piersi, powodująca uśmiech a zarazem wywołującą łzy… polecam

Choć Szymon jest w związku z dentystką Oliwią, to niebawem zwraca swoją uwagę na nową sąsiadkę Karolinę. Odpowiadając na ogłoszenie kobiety postanawia pomóc jej w dotarciu do pracy. Z czasem zakochuje się w niej, choć ona sama jest zaręczona z Krzysztofem. Na dodatek Szymon rozstaje się z Oliwią, a jej miejsce zajmuje Weronika, siostra Karoliny, którą Szymon poznaje na imprezie. Rozdarty między dwiema kobietami mężczyzna musi zadecydować o swojej przyszłości. Jest to moje pierwsze zetknięcie się z twórczością Tomasza Kieresa. I szczerze, powieść ta wzbudziła we mnie mieszane uczucia. Z jednej strony sam pomysł na fabułę jest ciekawy, jednak z drugiej książka ta jest zbyt mocno przegadana. Odnoszę wrażenie, że autor nie wiedział jak ma poprowadzić całą akcję, w zamian oferując przydługie oraz dialogi, które nie wnoszą nic do scenariusza, a zwyczajnie są wręcz niepotrzebne. Samą książkę ratuje zakończenie. To jednak za mało, bym mógł ocenić tę pozycję, na wyżej niż na "sześć".

To pierwsza książka p. Sylwii Trojanowskiej, którą przesłuchałam. Sięgnęłam do niej, gdyż mieszkam w Szczecinie gdzie toczy się akcja powieści. Pozytywnie mnie zaskoczyła, bo historie bohaterów są wciągające, choć retrospekcje w czasie wprowadzają lekki chaos. Jednakże polecam - dużą ocenę daję za Szczecin.

Okładka książki ma delikatne odcienie, beż, biel i na samym środku konik na biegunach jest czerwony. Lektura nie ma skrzydełek, więc nie ma dodatkowej ochrony przed uszkodzeniami mechanicznymi. Strony są kremowe, marginesy i odstępy między wersami zostały zachowane. Liczy sobie ponad trzysta stron. Z piórem autorki kiedyś się spotkałam, bardzo bardzo temu, ale niestety nie pamiętam już, czy mi się podobało, a jeśli tak, to jak bardzo. Podeszłam do niej na luzie i bez wymagań. I dobrze. Jest to prosta, jak dla mnie zwyczajna powieść obyczajowa. Czytało się szybko, lekko, przyjemnie. Autorka ma przystępne pióro, nie znajdziecie tu żadnych przeszkód podczas czytania. Historia całkiem w porządku, nawiązuje nieco do baśni, gdzie dziewczyna zamknięta jest w wieży - tutaj na własne życzenie zamyka się w swoim mieszkaniu. Książka jest dopracowana, ale... No właśnie. Brakowało mi tutaj, chociaż raz na kilkadziesiąt stron, przyśpieszenia akcji. Dynamiczności. Okej, coś się działo, ale bardziej to taka książka melancholijna, otulająca... Brakowało mi również emocji. Coś tam nasi bohaterowie czuli, ale ja tego nie zaznałam. A szkoda, bo mogłoby być nieźle. Myślę, że można było pewne wątki bardziej emocjonalnie napisać, chyba że to ja jestem już z kamienia... Duży plus za osadzenie akcji w Krakowie i Zakopanem. Do miasta królów mam blisko i bardzo je lubię, a to drugie... Kocham. Kocham za góry, za szlaki, w których zawsze się wyciszam. I z każdym dniem tęsknię coraz bardziej. Myślę, że gdybym miała możliwość, przeniosłabym się na stałe, gdzieś w okolice Zakopanego. Nie do centrum, ale gdzieś blisko, koniecznie z widokiem na góry. Chyba nigdy by mi ten widok nie spowszedniał. Bohaterowie są dobrze wykreowani, niczego im nie brakuje. Różnią się od siebie, ale jakoś nie poczułam do nich sympatii. Ania jest taką zamkniętą w sobie dziewczyną, w sumie to kobietą, nieśmiałą, która najchętniej zabarykadowałaby się na amen. I ma to swoje korzenie w jej przeszłości, ale nie będę wam o tym opowiadać, jak sięgnięcie po tę opowieść, sami poznacie wszystko dokładnie. Alek to chłopak, który jest nie tylko tajemniczy, ale i jego los nie oszczędzał. Przykro mi było czytać o nim, ale cały czas nie dawał mi spokoju i patrzyłam na niego z dystansem... Jakby coś jeszcze ukrywał... Ula to całkowite przeciwieństwo swojej przyjaciółki (Ani), ale nie dziwi mnie to, że się przyjaźnią, często to właśnie przeciwieństwa się przyciągają i nie tylko w związkach damsko-męskich. Jest to bardzo spokojna opowieść. Z racji tego, że nie miałam co do niej wymagań, nie zawiodłam się. Raczej na długo nie pozostanie w mojej pamięci, bo nie wyróżniła się niczym szczególnym. Nie jest to zła powieść, bo napisana jest dobrze, wprawnym piórem, ale moim zdaniem zabrakło trochę akcji i więcej emocji, które ja mogłabym odczuć wraz z postaciami. Skupia się na wielu aspektach z życia: miłości, przyjaźni, toksycznych relacjach, wybaczeniu, samotności, relacjach w pracy... Myślę, że wielu z Was może przypaść do gustu. Dajcie jej szansę, może akurat się Wam ona spodoba. ;)

Mysle że spoko ksiazka na dwa wieczory, zupełnie nie rozumiem tych negatywnych opinii niektórych, zwlszcza o tym, że ktoś "na pewno nie wróci do tej autorki" po pierwszym spotkaniu z jej twórczością xd Nie była to źle napisana książka, wręcz przeciwnie :)

Książka mi się podobała. Wiele życiowych historii, ludzi, emocji. Dobrze się czyta, lekko mimo wielu bohaterów. Główne bohaterki da się lubić, z przyjemnością czekałam na ich dalsze losy. Ujęło mnie poszukiwanie przez nich miłości. Motyw anioła według mnie ukazany idealnie. Lubię twórczość Gabrieli za jej pokazywanie rzeczywistości takiej jaka jest. Mogłam na chwilę oderwać się od codzienności i poczuć również magie nadchodzących świąt Polecam

Piękna i dramatyczna jednocześnie. Bardzo mnie poruszyła. Można w niej znaleźć najpiękniejszą z miłości bo matczyną. Oraz najgorsze z uczuć jakie może człowiek doświadczyć.... strata, śmierć, brak miłości, odrzucenie. To wszystko można znaleźć w tej książce. polecam

Książka trochę jak amerykański sen. Albo może film, choć biorąc pod uwagę, że na swoją kontynuację, to może jednak serial. Postacie są czarno-białe, dobre albo złe. Pomysł na książkę naprawdę trafiony, Iza zdecydowanie trzyma w ryzach całą powieść i nadaje jej sens. Ale to, co zdecydowanie mi przeszkadza, to długie, powtarzające się i niewiele wnoszące opisy. Część książki przeczytałam co któraś linijkę + wszystkie dialogi, które zdradzały najwięcej. Opisy wewnętrzne bohaterów zdecydowanie spoilerowaly rozmowy. Książka na długie , zimowe wieczory. Albo letnie plażowanie. Nie wiem, czy sięgnę po 2 część, chociaż nie ukrywam, że planuje.

Nareszcie udało mi się przeczytać :) Chociaż jestem ogromną fanką autorki niestety nie jestem jakoś tą książką zachwycona. Jasne poruszony został ważny temat, depresji, straty i wiem, że jest ciąg dalszy i kibicuję bohaterom to jej nie poczułam- możliwe, że naprawdę się starzeję, albo wydoroślałam i nie do końca potrafię się odnaleźć w tej nastoletniej przestrzeni.