Zagadka Srebrnego Ducha

Faith ma dopiero trzynaście lat, ale na głowie ma cały dom, mamę i brata. Noah widzi duchy, tata dziewczynki nie wrócił z wyprawy na morze, a mama wciąż nie może się pozbierać po niewyjaśnionej stracie męża. Nastolatka stara się jak może zadbać o to, by prowadzić normalne życie. Jednak dom na skraju klifu, który w każdej chwili może runąć do morza, strasznie ją martwi. W dodatku dybie na niego wuj, brat ojca. Nad dziećmi wisi też groźba oddania pod opiekę nielubianego wuja. Gdy w domu zaczynają się dziać dziwne rzeczy, a młodszy brat maluje upiory, Faith się nieco załamuje. Jednak gdy pewnego dnia znika jej brat, tajemniczy przyjaciel rusza dziewczynce na pomoc. Czy uda się im uratować dom i odnaleźć Noah? Trzymająca w napięciu opowieść, trochę smutna, trochę budząca niepokój. O sile przyjaźni, ciężarze odpowiedzialności, tęsknocie za dzieciństwem.

Kolejna powieść Bena Millera, którą czytałam razem z moim synem. Przygodowo-fantastyczna historia z kosmiczną czarną dziurą w roli głównej. Jest to powieść o radzeniu sobie z gniewem i negatywnymi emocjami. Złość, strach i smutek są potrzebne, ale trzeba nauczyć się je właściwie wyrażać i komunikować.

Na początku recenzji chcę bardzo podziękować Pani Emilii Kiereś za tłumaczenie. Jak już przy innej książce napisałam, że od pracy tłumacza bardzo dużo zależy. I zgodzę się z wpisem "zmęczona_snem", że tłumaczenie Pani Emilii to majstersztyk. O fabule nie będę pisała, bo przeczytałam tu pod książką wiele świetnych opisów. Książka jest świetnym kryminałem z całą masą świetnych zmyłek, zamotań i celowych zabiegów, by czytelnik się pogubił :)) A dodatkowa zabawa słowami, galimatiasami językowymi - dodatkowo podbija wartość tej pozycji. Ogromnie polecam.

"Escape Room" to typowa książka o AI i przygodach. Fabuła w niektórych momentach zanudziła mnie, a czasami zaciekawiła i mogłam odczuć dreszczyk emocji - na przykład wtedy, gdy akcja działa się w grobowcu Majów czy w bibliotece. Przyznam szczerze, że końcówka mnie rozczarowała - nie tak sobie ją wyobrażałam. Gdybym miała wybrać, którego bohatera chciałabym mieć jako przyjaciela to żadnego bym nie wybrała - byli odważni, ale nikt mi nie przypadł aż tak do gustu. Oceniając całą książkę, to wg mnie takie 6/10 jest idealne.

Świetnie napisana przygodówka. Jula i Franek przyjeżdżają do babci na wakacje. Dinard to pięknie położone nadmorskie miasteczko w urokliwej Bretanii we Francji. Na początku dzieciaki się trochę nudzą. Franek wiecznie tkwi z nosem w książkach i nigdzie nie wychodzi. Babcia dorabia sobie opieką nad okazałymi willami, których właściciele wyjechali. Rodzeństwo w jednym z takich domów odkrywa starodawne zdjęcie piątki dzieci - przyjaciół, którzy spędzali każde wakacje razem. Co dzieci te sobie obiecały? Jaką tajemnicę ukryły? Jaką przygodę przeżyły? Narracja jest toczona w dwóch liniach czasowych - w terażniejszości oraz za czasów przedwojennych - w roku 1927. Świetna, wciągająca lektura z dreszczykiem emocji i poszukiwaniem skarbów w letniej, wakacyjnej atmosferze. Jak najbardziej polecam! Na okładce rekomendacja 9+.

Kryminalne śledztwo, zagadka do rozwiązania przepełniona informacjami o przyrodzie. Nie jest to typowa książka, gdzie strona po stronie śledzi się losy bohaterów, ale w tej książce co jakiś czas pojawia się wstawka w postaci wycinka gazety, dziennika, atlasu przyrodniczego. Bardzo wciągająca opowieść.

Michelle Harrison Siostry Wspaczne Plątanina zaklęć wydawnictwo Literackie 364 strony Opis: ,,Plątanina zaklęć" to ostatnia część cyklu o trzech siostrach, które nieustannie prześladuje pech. W tym tomie Charlie, Betty, Fliss, ich babcia oraz ojciec (a także kot Oj i szczur Hopsasa) opuszczają ponure wyspy Wronoskału i przenoszą się do sielskich, słonecznych Wisiorknotków. Wydaje się, że nieszczęsna rodzina wreszcie odnajdzie spokój. Lecz pozornie spokojna miejscowość skrywa mroczne sekrety, a najstarszej siostrze ewidentnie grozi niebezpieczeństwo... Opinia o pojedynczej części: Największym atutem tej historii jest klimat: mroczny, oparty na niedopowiedzeniach, legendach, dziwnych zjawiskach oraz dwóch moich ulubionych elementach, czyli pamiętniku zaginionej osoby i powtarzających się, pozornie niewinnych piosenkach i wyliczankach. Książka pochłonęła mnie, udało mi się przeczytać ją w jeden dzień. Możliwe, że to dlatego wydaje mi się za krótka (choć faktem jest, że to najkrótsza część z trylogii). Mam też delikatny problem z zakończeniem, choć to wynika z moich osobistych preferencji. Opinia o całej serii: Interesującym zjawiskiem jest to, że choć są to książki bezpośrednio ze sobą połączone, to każda ma zupełnie inny klimat: akcja pierwszej części rozgrywa się na wyspach, w cieniu więzienia, wśród rozmaitej maści przestępców, jest trochę ponuro, trochę przygnębiająco. W drugiej części przenosimy się do klimatów bardziej marynistyczno-awanturniczych, jest podróż statkiem, są piraci, mapy i skarby. Trzecia część jest najmroczniejsza i najbardziej niepokojąca. Szczypta magii, 6\10: Ta część podobała mi się najmniej, nie potrafię sprecyzować dlaczego, za to ma najlepsze rozpoczęcie. Odrobina czarów, 7\10: W tej części występuje Ronia, należąca do pocztu moich ulubionych postaci literacko-filmowych, dlatego do tej książki mam największy sentyment. Plątanina zaklęć, 8\10: Ta część jest według mnie najlepsza, po lekturze ,,Świata Zofii" zaspokoiła moją potrzebę przeczytania książki lekkiej i mrocznej. PS. Ten cykl opowiada o rodzinie dręczonej przez pecha. Wygląda na to, że ów pech przeniósł się też na mnie. Ten tekst jest czwartą próbą napisania opinii, bowiem wcześniej trzy razy udało mi się ją usunąć. Proszę więc o uznanie mojego trudu i poświęcenia, sterczenia nad komputerem, pisania wciąż od początku, dobierania słów i konstruowania zdań.

Do Widmowego Portu przyjeżdża pewna grupa teratralna okazuje się że jedną z gwiazd jest ciotka Herberta Lemona, która po przestawieniu chce go zabrać ze sobą. To nie koniec rewelacji które spadają na miasto. W tajemniczych okolicznościach znika opiekunka Violet Parmy - najbliższej przyjaciółki Herberta oraz pojawiają się jakieś dziwne cienie. Herbi i Violet z pomocą kota próbują to wszystko jakoś wyjaśnić. Cieniostrach to ostatnia część trylogii o przygodach Herbiego i Violet, wiem że to są książki dla młodzieży, jednak dorosły czytelnik również miło spędzi przy niej czas. Autor ma niezłą wyobraźnie, którą w bardzo przystępny sposób przelał ją na papier. Ciężko mi się rozstawać z tym bohaterami, ponieważ bardzo ich polubiłam. Mam nadzieję że kiedyś jeszcze autor zaprosi nas do tego świata, albo innego stworzonego przez niego.

Komfortowa książka, szczególnie dobra na zastój czytelniczy. Nadaje się ona głównie dla młodszych czytelników, co nie znaczy, że starszym się nie spodoba. Styl pisania jest bardzo przyjemny, tak samo jak bohaterowie. Same zagadki i kartki były po prostu najlepszą częścią. Kim jest Greta O.? Przeczytaj by się dowiedzieć.

W książce jest dobra. Koleżanki babci i babcia Henrysi zakładaion klub buń. Potem jadom na zlot motocyklowy. Jednak koleżanka babci pani Grażyna zostanie porwana! Potem poznaiom Pana Bartosza. Potem pana Fomferka i planuiom wyjazd na Madere. Lecz dochodzi do kąplikacji. Polecam. 😉

Całkiem przyjemna książka. Myślę, że historia jest na tyle ciekawa by zainteresować zarówno młodszego czytelnika, jak i tego nieco starszego. Nie zabrakło moralizatorskiego tonu i czasem autorka mogła bardziej go dawkować, ale jednocześnie całość nie wybrzmiewa w nachalnie dziecinny sposób. Ja od początku świetnie się bawiłam podczas lektury, kolejne zdania śledziłam z dużym zaangażowaniem i zakończenie było jak najbardziej udane. Klimat opowieści jest baśniowy, choć też nie całkiem fantastyczny, więc może się spodobać dzieciom, którym znudziły się wróżki i smoki. Ja jako dorosły czytelnik będę dobrze wspominać ten tytuł. Może nie jest wybitny, ale z pewnością wart uwagi i może okazać się świetną lekturą do czytania we dwoje.

Powrót do początków po rozczarowaniu tomem 11 🔄 Po lekkim rozczarowaniu najnowszym tomem Szkoły szpiegów, wróciłem do początku serii, żeby zobaczyć czy wciąż się broni. I szczerze - wciąż uwielbiam Bena i spółkę! ❤️ Historia prosta, ale klasyczna 📖 Historia jest dość prosta i klasyczna: Zwykły chłopak trafia do szkoły szpiegów. W sumie nie za bardzo wie dlaczego, ale wizja bycia super szpiegiem przekonuje go do dalszej pracy. 💪 I to DZIAŁA! Humor od pierwszej strony! 😂 Stuart Gibbs od samego początku pokazuje, że potrafi pisać z humorem, który utrzyma przez wiele tomów (no dobra, może nie przez TOM 11, ale przez większość! 😅). Benjamin - zabawny i uroczy ❤️ Benjamin jest zabawny, ale też uroczy na swój sposób. I momentalnie zyskuje sympatię czytelników! Nie jest super sprytny, nie jest super silny, ale jest autentyczny - i to robi różnicę! 💯 Podział kompetencji - Ben + Erica = PERFEKCJA 🤝 Bardzo mi się podoba też, nazwijmy to, "podział kompetencji": Erica Hale - NIE typowa "girl boss"! Erica Hale na pierwszy rzut oka wydaje się zwykłą "girl boss" - ot, postać jaką widzieliśmy bardzo często w ostatnich latach. ALE Gibbs robi coś bardzo dobrego: Ben i Erica fantastycznie się uzupełniają i są super partnerami! 👏 Erica: Spryt, siła, umiejętności bojowe 💪 Ben: Inteligencja, analiza, umiejętności społeczne 🧠 Razem są niepokonani! To nie jest "ona ratuje go" ani "on ratuje ją" - to jest prawdziwe partnerstwo. Cała paleta sympatycznych bohaterów! 🌈 Ale generalnie poznajemy całą paletę sympatycznych bohaterów: ✅ Warren ✅ Zoe ✅ Alexander To wszystko są postacie, które zdobywają sympatię w mniej niż kilka sekund! ⚡ Każdy ma swój unikalny charakter, każdy wnosi coś do historii. I to jest piękne - od PIERWSZEGO tomu budujemy więź z bohaterami. ❤️ Idealny pierwszy tom! 🏆 Przy tym pierwszy tom jest IDEALNY pod tym względem, że: Opcja 1: Standalone ✅ Może być jedynym tomem, jaki przeczytacie - i będziecie zadowoleni! Historia ma początek, środek i koniec. Nie zostaniecie z cliffhangerem (w przeciwieństwie do "Fali"! 😅). Opcja 2: Początek serii ✅ A jeżeli będziecie czytać dalej - też będziecie zachwyceni! Bo zobaczycie jeszcze więcej swoich ulubionych postaci w akcji! 🎬 To jest świetne zarządzanie serią - pierwszy tom daje satysfakcję, ale też zachęca do kolejnych. Drobny minus: Intrygа trochę za łatwa 🔍 Drobny minus za intrygę: Szczerze uważam, że trochę za łatwo ją rozwiązać. I brakuje tych twistów, z których słyną kolejne tomy. ALE: To pierwszy tom! Gibbs dopiero buduje świat, postacie, relacje. Twisty przyjdą w kolejnych tomach (i BOY, czy przyjdą! 🎢). Więc to wybaczam. 😊 Werdykt "Szkoła szpiegów" (tom 1) to fantastyczny początek serii, który wciąż się broni po powrocie do niego po 11 tomach! Plusy: ✅ Benjamin - zabawny i uroczy od pierwszej strony (momentalnie zyskuje sympatię!) ✅ Humor Gibbsa - działa od początku do końca! 😂 ✅ Ben + Erica = perfekcyjny podział kompetencji (prawdziwe partnerstwo, nie "girl boss" ratuje chłopaka) ✅ Cała paleta sympatycznych bohaterów (Warren, Zoe, Alexander - sympatia w sekundy!) ✅ Idealny pierwszy tom - może być standalone LUB początkiem serii (satysfakcja w obu przypadkach!) ✅ Super przygoda nie tylko dla najmłodszych - dorośli też się świetnie bawią! 🎉 Minusy: ❌ Intryga trochę za łatwa - można ją rozwiązać ❌ Brak twistów z późniejszych tomów (ale to pierwszy tom, więc wybaczam!) Ocena: ⭐⭐⭐⭐½/5 Powrót do początków po rozczarowaniu tomem 11 pokazał mi, że seria NADAL ma w sobie magię! Ben wciąż zabawny, Erica wciąż sprytna, humor wciąż działa. Problem nie jest w DNA serii - problem jest w TYM, co Gibbs z nią zrobił w tomie 11. Dla kogo: Dzieci 10-14 lat (idealny wiek!), dorośli szukający lekkiej, zabawnej przygody szpiegowskiej, fani serii wracający do początków po rozczarowaniu nowymi tomami 😅 Nie dla kogo: Osoby szukające super skomplikowanych intrygą z twistami (to przyjdzie w kolejnych tomach!), czytelnicy oczekujący "dorosłych" tematów. P.S. Wróciłem do tomu 1 po rozczarowaniu tomem 11 - i przypomniałem sobie, dlaczego pokochałem tę serię! ❤️ Ben, Erica, Warren, Zoe, Alexander - wszyscy tu są, w pełnej formie, z pełną charyzmą. Gibbs, wróć do korzeni! To DZIAŁA! 💪 P.P.S. Tom 1 można przeczytać jako standalone i być zadowolonym. Ale znacie mnie - przeczytałem wszystkie 11 tomów. I nie żałuję (może poza tomem 11 😅). P.P.P.S. Erica Hale to NIE "girl boss" - to partner, który uzupełnia Bena. I to jest piękne. To jest prawdziwe równouprawnienie w literaturze dziecięcej. 👏🏆

No cóż, muszę przyznać, że autorka mnie nabrała i tę część czytało mi się z ciężkim sercem, wiedząc, jaki ma być finał najnowszej z przygód Daisy i Hazel. Tym razem akcja rozgrywała się w Egipcie, na statku wycieczkowym wiozącym pasażerów w górę Nilu. Wakacyjną sielankę przerwało brutalne morderstwo, popełnione na przywódczyni dziwacznej sekty, której członkowie wmawiają sobie, że są kolejnymi wcieleniami wielkich faraonów. Jak zawsze ciekawie, wciągająco i odrobinę wesoło, choć tym razem również gorzko. Jak na razie to chyba ostatni dostępny tom przygód Towarzystwa Detektywistycznego. Szkoda, przywiązałam się do bohaterek.

Ta książka jest S U P E R O W A! Idealna do wieczornej herbaty, lub zamiast porannych wiadomości. W sam raz dla dzieci i młodzieży 10+ Fabuła jest porywająca i z morałem. Polecam ją szczególnie dla fanów akcji, pościgów i książek o relacjach rodzinnych i między rówieśnikami. Nie jest to błaha bajeczka o szpiegach, ze słabym, amerykańskim humorem: to jest arcydzieło, na miarę "Jamesa Bonda" czy "Mission Imposible"! Świeci cudownym humorem, wartką akcją, morałem, przekazem i lekkim piórem! Cudo! Myślę, że spodobała by się również dorosłym, którzy lubią czytać swoim dzieciom. :D

Drugi tom Wojny Cukierkowej Brandona Mulla ponownie zachwyca światem, niecodziennym rodzajem magii oraz jak zawsze zżytą paczką przyjaciół. Po pokonaniu Belindy White, czarodziejki, która poszukiwała Źródła Młodości, wszystko wróciło do normy. Ale czy na pewno? Kiedy Net na pomocą Pustej Karty wymazał Belindzie pamięć nie zastanawiał się nad konsekwencjami. Teraz Linda, nie pamiętając nic ze swojej przeszłości żyje jako adoptowana córka Sebastiana Scotta i członkini grupy Błękitne Sokoły. Podczas testowania możliwości przeróżnych słodyczy na szalonej trasie rowerowej zaczepiają ich dwaj członkowie magicznej społeczności i przekazują szokującą nowinę - Mozag zaginął i John razem z nim! Prawdopodobny winowajca stoi na szczycie kierownictwa lokalnego klubu gier. I czy nie jest prawdopodobne, że należy on do rodziny Lindy? Czy Linda zdradzi przyjaciół? Kto stoi za porwaniem Johna i Mozaga? No i przede wszystkim: jaki ma cel?

MÓJ ULUBIONY TOM! ❤️🏆 Nie ukrywam - jest to mój ulubiony tom! I wracam do niego czasami, nawet wtedy kiedy akurat nie mam czego słuchać - audiobook "W obozie wroga" umila mi czas. I nie bez powodu! 💯 DLACZEGO to najlepszy tom? (5 powodów) 1. NAJLEPSZA warsztatowo książka Gibbsa! 📚✨ To chyba najlepsza warsztatowo książka Gibbsa. Każdy rozdział kończy się w taki sposób, że po prostu człowiek MUSI czytać i słuchać dalej! 🎯 Cliffhangery na końcu każdego rozdziału = perfekcja! Nie możesz się zatrzymać. Kolejny rozdział. I kolejny. I kolejny... 😅 (W przeciwieństwie do tomu 11, gdzie sceny się szybko kończą i nie czuć stawki... 😐) 2. Nowe otoczenie = ŚWIEŻOŚĆ! 🌟 Benjamin opuszcza szkołę szpiegów i trafia do nowego środowiska! Co jest super odświeżające i pokazuje nam ten świat znowu z nieco innej strony niż wcześniej! 🔄 Szkoła dla złoczyńców vs Szkoła dla dobrych - to jest genialne zestawienie! Widzimy jak działa "druga strona" - i jest FASCYNUJĄCE! 🕵️ 3. Pająk w pełnej krasie! 🕷️ Pająk - to chyba pierwszy tom, kiedy w pełni widzimy, jak bardzo jest to pokręcona organizacja! Co jest bardzo dużym plusem! 👏 W poprzednich tomach Pająk był "za kulisami". Tutaj? Widzimy ich od środka - chaos, niekompetencja, absurd! 😂 I to jest GENIALNE! 4. Nowi bohaterowie = ŚWIETNI! 🌟👥 Nowi bohaterowie - szczególnie uczniowie szkoły dla złoczyńców - są ŚWIETNI i błyszczą w każdej scenie! Dlatego też nie tęsknimy za bardzo za starymi przyjaciółmi, których w tym tomie jest dość mało (z oczywistych przyczyn - Ben jest w SZKOLE DLA ZŁOCZYŃCÓW!). 😈 Ashley, Padalec, Joshua - każdy ma swój unikalny charakter! I co najlepsze - nie są jednowymiarowi! Nie są "po prostu źli" - mają swoje motywacje, swoje quirki. 🎭 5. Relacja Ben/Erica ROZWIJA SIĘ! ❤️ Relacja Bena i Eriki wciąż się rozwija. I jeszcze na tym etapie Gibbs pokazywał nam, że te pionki na literackiej szachownicy są przesuwane spokojnie i z pomysłem! ♟️ Nie ma cofania jak w tomie 2 (gdzie relacja wróciła do punktu zero). Tutaj czuć progres, ale też naturalność! 💚 (W przeciwieństwie do tomu 11, gdzie ich relacja skacze w zależności od sceny... 😐) NAJWAŻNIEJSZE: Humor trafia do mnie! 😂 W tym tomie jest też najwięcej humoru, który po prostu do mnie trafia! Szkoła dla złoczyńców to absurd - i Gibbs to wykorzystuje maksymalnie! 🤣 Więc tak - nieprzerwanie jest to mój ulubiony tom! 🏆❤️ Werdykt "Szkoła Szpiegów. W obozie wroga" (tom 3) to MÓJ ULUBIONY TOM całej serii! Plusy: ✅ NAJLEPSZA warsztatowo książka Gibbsa - każdy rozdział kończy się cliffhangerem, MUSISZ czytać dalej! 🎯 ✅ Nowe otoczenie - Ben w szkole dla złoczyńców = świeżość! 🌟 ✅ Pająk w pełnej krasie - widzimy organizację od środka (chaos, absurd!) 🕷️ ✅ Nowi bohaterowie ŚWIETNI - Ashley, Padalec, Joshua błyszczą! Nie tęsknimy za starymi przyjaciółmi 👥 ✅ Relacja Ben/Erica rozwija się naturalnie - pionki przesuwane z pomysłem! ❤️ ✅ NAJWIĘCEJ HUMORU - który trafia do mnie! 😂 ✅ Wracam do tego tomu nawet gdy nie mam czego słuchać - audiobook umila czas! 🎧 Minusy: ❌ ...szczerze? Nie mam! To perfekcyjny tom dla mnie! 💯 Ocena: ⭐⭐⭐⭐⭐/5 (tak, PEŁNE 5/5!) To jest TO. To jest szczyt serii Szkoła szpiegów. Warsztat na najwyższym poziomie, świeże otoczenie, świetni nowi bohaterowie, rozwój relacji Ben/Erica, humor na maksa. Wracam do tego tomu regularnie, bo audiobook po prostu UMILA CZAS. I to mówi wszystko. ❤️ Dla kogo: WSZYSCY fani serii (to szczyt!), dzieci 10-14 lat (będą czytać non-stop!), dorośli szukający genialnie napisanej młodzieżówki (warsztat Gibbsa tutaj szczyt!), osoby lubiące humor i absurd (szkoła dla złoczyńców!) 🎉 Nie dla kogo: Osoby, które nie przeczytały tomów 1-2 (ZACZNIJCIE OD POCZĄTKU! Tom 3 wymaga kontekstu!), czytelnicy oczekujący powrotu starych bohaterów (ich tu mało - Ben w szkole wroga!). P.S. To mój ULUBIONY TOM i wracam do niego nawet gdy nie mam czego słuchać. Audiobook umila czas. To mówi wszystko. 🎧❤️ P.P.S. Porównanie do tomu 11: Tom 3: Każdy rozdział = cliffhanger, MUSISZ czytać dalej! ✅ Tom 11: Sceny szybko się kończą, brak stawki ❌ Tom 3: Gibbs to SZCZYT formy! 🏆 P.P.P.S. Ashley, Padalec, Joshua - nowi bohaterowie świetni! Nie tęsknimy za starymi przyjaciółmi, bo nowi są TAK dobrze napisani! 👏 P.P.P.P.S. Relacja Ben/Erica - naturalny progres, pionki przesuwane z pomysłem. Nie ma cofania (tom 2) ani niespójności (tom 11). To jest TO. ♟️💚 P.P.P.P.P.S. (tak, 5 postscriptów, bo KOCHAM ten tom! 😂) Gibbs, WRÓĆ DO FORMY Z TOMU 3! To jest Twój szczyt! Ben w szkole wroga, nowi bohaterowie, warsztat perfekcyjny. Tom 11 tego nie miał. 💔

Świetna kontynuacja prześmiesznej "Dynastii Miziołków". Przygody są opowiedziane z perspektywy młodszej siostry Miziołka - Kaśki. Akcja rozgrywa się kilka lat później niż akcja pierwszej części, więc w domu Miziołków zachodzą pewne zmiany, m.in. pojawia się Franio (szop pracz), a śmiesznych sytuacji nie brakuje.

Ciekawa książka detektywistyczna nie tylko dla nastolatek. Sprawnie napisana powieść o młodszej siostrze Sherlocka Holmesa, która w ciekawy sposób wprowadza kobiecą perspektywę, pisząc o końcu XIX wieku w Anglii. Lektura wydaje się wiernie przedstawiać te realia w zakresie kobiecych strojów, fryzur, kobiecego funkcjonowania w społeczeństwie itp. W tym tomie główni bohaterowie poszukują zaginionej księżnej. Ale też podejmują próbę nawiązania jakiegoś porozumienia w rodzinie. Dobrze się to czytało.

Książkę przeczytałam w jeden dzień. Bardzo mi się podobała i chociaż jestem bliżej trzydziestki niż "nastki", poczułam się młodziej. Choć jest to książka napisana przez dorosłą kobietę, miałam wrażenie, jakbym naprawdę czytała dziennik dwunastolatki - sama mogłabym taki prowadzić. Moim zdaniem i pisarka, i tłumaczka zrobiły rewelacyjną robotę i świetnie oddały klimat tego wieku. Zachwycam się polską wersją, bo mnóstwo w niej smaczków (jak np. Pozdro 600). Urzekły mnie rysunki, są przepiękne! Wczułam się w historię, przeżywałam wszystkie historie wraz z bohaterką: rozumiałam jej złość na rodziców, zagubienie w szkole, chęć dopasowania się do grupy. Przy zabawnych fragmentach naprawdę się śmiałam i miałam dużo frajdy. Nie chciałam się z książką rozstawać i tylko spacer z psem mnie od niej odciągnął. To była piękna podróż, dzięki której choć na parę godzin mogłam zanurzyć się ponownie w czasach nastoletnich. I do tego ma przepiękny morał - oczywisty, ale o którym łatwo zapomnieć w młodym wieku. Moje podsumowanie dla mnie: Najlepsza przyjaciółka Lottie, Molly, wyprowadziła się do Australii, więc Lottie sama musi pójść do gimnazjum. Nie znosi swojego młodszego brata i czasem rodziców, którzy zachowują się, jakby wcale nie miała prawie dwunastu lat. Lottie robi wszystko, żeby dopasować się do grupy. Poznaje fajną Jess, ale traci kontakt ze swoimi fajnymi przyjaciółkami, kiedy za bardzo jej zależy na sympatii "fajnych" Amber i Poppy. Później jednak naprawia swój błąd. Szuka stanika, choć nie ma właściwie po co, jedzie z rodziną na wakacje deszczowe do Walii, kocha swoje dwa chomiki, uwielbia truskawkowe frappuccino ze Starbucksa i zostaje ponownie starszą siostrą.

Super, akurat trafiłam na taki czas, w którym mogłam bardzo się wbić w ten vibe i czułam się jak wtedy, gdy pierwszy raz czytało się HP. Jest spora inspiracja, ale wyjątkowo mi to nie przeszkadzało i naprawdę się wciągnęłam. Dawno nie miałam takiej książki, która by wyzwoliła mój wewnętrzny spooky season vibe