Słodki tatuś

,,Ta noc jest nasza"- Michaels Corinne •5/5⭐ Heather to zawodowa policjantka, która oprócz poważnych zadań w pracy, ma je także poza nią. Nie pamięta kiedy ostatnio zrobiła coś szalonego, bez przemyślenia tego dwa razy. Lecz ta jedna noc i szalona koleżanka przewracają jej życie do góry nogami. Kto o zdrowych zmysłach idzie do łózka z idolem czasów nastoletnich tuż po jego koncercie? Tak, właśnie ona. A co jeszcze bardziej szalone, gdy ten na chwilę wychodzi po prostu ucieka. Tak oto zaczyna się historia miłosna Heather i Eliego, pełna niespodziewanych zwrotów akcji, szalonych pościgów i namiętności. Przyłączycie się?😎 Cóż za szalona ale i cudna historia. Totalnie nie spodziewałam się takiego rozwoju sytuacji i dobrze poprowadzonej fabuły. Obawiałam się na początku, że spotkam się z dość napchaną scenami zbliżeń książką, a tu pozytywne zaskoczenie. Oprócz namiętności znajdziemy tu dużo wartościowej treści, przemyśleń, perspektyw i dobrze poprowadzonego wątku miłosnego. Bohaterowie dosłoswnie wkradli się do mojego serducha i nie mogłam ich nie polubić. Heather zawsze bała się ryzykować, a przez to omijało ją tyle wspaniałych rzeczy, chyba przez to tak bardzo ją polubiłam. Bo często przypominała mi mnie. Nie jest to najłatwiejsza książka, bo pojawia się w niej trochę trudnych tematów i przyznam się szczerze, płakałam. Tak moi drodzy, mogą być potrzebne chusteczki. Takie małe ostrzeżenie, nie musicie dziękować. Książkę czyta się wspaniale i bardzo szybko. Gdybym tylko miała więcej czasu zdecydowanie pochłonełabym ją praktycznie na raz, bo wciąga i to bardzo. Oh, bo prawie bym zapomniała. Dawno nie użyłam w książce tyłu znaczników, a nie powiem, jestem w ich używaniu bardzo wybredna🤭. Trochę ubolewam, że nie dostałam tu pewnego trzeciego listu. Ci którzy czytali będą wiedzieć o co chodzi, a ci co nie, to zachęcam żeby się dowiedzieć. Jest opcja, że pojawił się on w bonusowym rozdziale, ale szkoda że nie tu. Jeśli chcecie poczuć mieszankę wielu emocji, od smutku i złości po zmieszanie i radość, to jesteście w dobrym miejscu. Nie wahajcie się bo warto, nie ma co przegapiać tak świetnej historii. 👋

Ta książka jest pozytywnie zakręcona, pełna trzymających w napięciu scen, a co najważniejsze ukazuje "gorący", trochę "burzliwy" romans. Sam pomysł, aby wpleść romans w reality show jest niesamowity. Pierwszy raz się z tym spotkałam i bardzo mi on przypadł do gustu. Zadania jakie mieli do wykonania były istnym szaleństwem i naprawdę autorka wykazała się tu niezwykłą kreatywnością. Aż chciałoby się obejrzeć taki program, mimo że rzadko takie oglądam. Sami bohaterowie niezwykle różni od siebie, ale z bardzo ciekawą historią swojego życia. Podczas odsłaniania się kolejnych stron książki, było widać jak się zmieniają, jak w pewien sposób dojrzewają. Coraz bardziej potrafili zaskarbić sobie do siebie sympatię. A co najważniejsze rozbudzali w sobie namiętności i miłość, której nie jeden z nas mógłby im zazdrościć. Książka ta ukazuje, że kiedy pojawią się miłość nic, nawet pieniądze, nie jest w stanie jej zastąpić. Pojawia się powoli, nawet znienacka, a co ciekawe często między osobami, u których byśmy się nie podejrzewali, że się miłość pojawi. Uważam, że ta opowieść jest urocza, ale i piękna. Może niektórym wydawać się ckliwa i nie realna, ale dla mnie ma on w sobie to coś.

"𝑰𝒈𝒓𝒂𝒋ą𝒄 𝒛 𝒑𝒓𝒛𝒆𝒛𝒏𝒂𝒄𝒛𝒆𝒏𝒊𝒆𝒎" 2 tom serii British Bad Boys - Ilsa Madden-Mills 8,5/10 Remi miała w Londynie świętować swój miesiąc miodowy. Jednak narzeczony na 2 tygodnie przed ślubem wszystko odwołał. Tak więc wylądowała na wyspach brytyjskich z przyjaciółką. Traf sprawia, że w jednym z klubów spotyka Daxa (brat bliźniak Declana z pierwszego tomu) z którym 3 lata wcześniej miała krótki ale bardzo gorący romans, a który zostawił ją ze złamanym sercem. Jaki rezultat będzie miało ich ponowne spotkanie? Poznając Daxa w pierwszym tomie, można było odnieść wrażenie, że to typowy bad boy, żyje od imprezy do imprezy, nie martwi się o nikogo poza sobą, flirtuje z kim popadnie, skacząc z kwiatka na kwiatek bojąc się zaangażować. Jednak to wszystko pozory, pod którymi ukrywa się złożona z wielu warstw osobowość. Remi z kolei jest przesympatyczną osóbką, zwykłą dziewczyną z własnymi problemami i rozterkami, a nie żadną wymuskaną, wyidealozowaną lalą. Może i ta powieść nie jest niczym odkrywczym, nie należy od niej wymagać niewidomo czego, ale właśnie przez to, że nie miałam co do niej wygórowanych oczekiwań tak mi się spodobała. Książka jest przewidywalna, ale już kiedyś przy innej książce to podkreślałam, przewidywalność może być dobra, a ta książka może spodobać się wielu osobom. Nie jest płytka jak kałuża latem, jest pełna skrywanych uczuć, uczuć które sprawiły, że miło mi było podczas lektury. Podobały mi się, interrakcje między Remi i Daxem, to jak po ponownym spotkaniu rozwijała się ich znajomość, jak ewoluowała, mimo tego jakie nosili w sobie obawy, z jakim strachem się mierzyli. Iskrzy między nimi od samego początku, a intensywność tego jest doskonale wyczuwalna. Krótko mówiąc, książka potrafi pochłonąć, jest romantyczna, lekka w odbiorze i bardzo przyjemna. I chyba podobała mi się jeszcze bardziej niż historia Declana i Elizabeth 😊 Oczywiście czekam na 3 tom (bohaterem jest Spider, kuzyn bliźniaków i muzyk) tylko czy będzie wydany 🤷‍♀️ Ja ze swojej strony polecam, czy po nią sięgniesz i czy Tobie się spodoba to już inna para kaloszy, aczkolwiek mam nadzieję, że tak 😉

„Pomyłka” zostawiła we mnie totalny miks emocji – serio, nie spodziewałam się, że aż tak wejdzie pod skórę. Czytając, miałam wrażenie, że autorka trafia w te najdelikatniejsze struny uczuć, które czasem sama próbuję ignorować. Były momenty, kiedy czułam się zirytowana, wzruszona, a czasem po prostu zaskoczona tym, jak prawdziwe i żywe są emocje w tej książce. To nie jest lektura, którą się przewija, bo daje dużo do myślenia i zostawia echo w głowie na długo po odłożeniu. Najbardziej uderzyło mnie, jak autentyczna jest narracja – taka, że można się w niej odnaleźć, czasem złapać za serce i kiwać głową, myśląc „tak, dokładnie tak to bywa”. To książka, która wciąga nie fabułą, a uczuciami i refleksją nad tym, co w relacjach, w życiu, w nas samych czasem jest najbardziej skomplikowane. Zamykając ją, poczułam coś w rodzaju lekkości połączonej z introspekcją – taki przyjemny chaos w głowie, który zostaje na dłużej.

Niebiańskie Tsunami To lato na nowo ich połączy lub rozdzieli na zawsze. Nadia zwalnia się z pracy i marzy tylko o wakacjach na Ibizie. Chce naładować akumulatory. Ale zanim wyjedzie, czeka ją niezręczne kilka dni. Obiecała towarzyszyć najlepszemu przyjacielowi Scottowi na ślubie. Ethan jest byłym chłopakiem Nadii, z którym rozstała się cztery lata temu. Wspomnienia ich wspólnych chwil, wciąż przyprawiają ją o szybsze bicie serca. Z natury ostrożna i nieskłonna do uczuć Nadia, zawdzięcza Ethanowi wszystkie najgorętsze i najbardziej romantyczne momenty, w swoim życiu. Ich związek zakończył się zdradą Ethana. I dlatego dziewczyna nie chce już nigdy więcej ulec jego urokowi i znowu być zraniona. Ale on robi jednak wszystko, by ją odzyskać. Czy mu się to uda? 🤔 Nadia coraz bardziej pragnie dać chłopakowi drugą szansę. Czy da mu tę szansę? 🤔 Czy on w ogóle zasługuje na tę szansę? 🤔 Na te pytania znajdziecie odpowiedzi jak sięgnięcie po książkę 📖 ♥️. „Gdy rozum mówi Nie, a serce krzyczy TAK…”. Bardzo lubię twórczość tej autorki. Styl pisania ma lekki, przez co czyta się dobrze i szybko. Ta książka ma bardzo śliczną okładkę na zewnątrz, jak i w wewnątrz. Historia Nadii i Ethana na długo pozostanie w mojej głowie. Polecam Wam ogromnie. Gratuluję autorce i życzę dalszych sukcesów 😁♥️. Bardzo dziękuję wydawnictwu za egzemplarz ♥️.

Taka lekka, ciepła i pogodna opowieść. Nie była ani świetna ani zła, dobrze mi się ją czytało i miło spędziłam czas. Lubię motyw pogodnej kobiety i gburowatego faceta. Tutaj bohaterowie mnie oczarowali, byli po ludzku fajni. Ich historia też mi się podobała, chociaż nie była idealna. Jest to pierwszy tom serii, kolejne będą o przyjaciołach głównego bohatera. Poza tym pojawia się drugoplanowi postać z poprzedniej serii autorki, której to serii nie czytałam, ale dla wierniejszych czytelników będzie to miły akcent. I świetna niespodzianka na końcu.

Książka trochę zawirowań ma, ale jest też parę naciąganych scen i w pewnym momencie się ona po prostu nudzi. Cała historia to uroczy romans dwojga młodych ludzi. Niestety w całej tej opowieści widać niedojrzałość ich obojga. Ona tak do końca chyba nie wie czego chce, niestety troche chyba rozkapryszona jest. On ciągle też w zawirowaniu. Dlatego miało się wrażenie, że ich historia to istny kołowrotek- raz jest dobrze, a za chwilę już pokłóceni, rozstają się, muszę mieć czas i takie tam... Trochę chyba innej historii się spodziewałam, bardziej dramatycznej. A tu...no trochę scen dramatycznych było, ale jakoś tak w łagodny sposób przedstawione. Nie było scen, które trzymałyby jakoś długo w napięciu. Pojawia się chwilę coś pod koniec książki, ale nie jest to jakoś bardzo przerażające. Zdecydowanie mogłaby być krótsza i dużo bardziej dramatyczna. Dodało by to trochę smaczku do tej całej opowieści. Plusem jest fajny wstęp, bo dowiadujemy się trochę z przeszłości tej parki oraz niektóre sceny romantyczne.

Ona, Amelia- dziewczyna, która po prostu ma pecha, a to coś wyleje, a to się przewróci. Nie brakuje jej jednak motywacji w swoim życiowym celu- chce zapewnić jak najlepszą przyszłość bratu, ona się nim opiekowała po śmierci rodziców. On, Alex- gbur, szef z piekła rodem. Po pewnym pechowym incydencie wyrzuca z pracy Amelię. Ona musi zdobyć gotówkę, by pomóc bratu. On mimo, że w pracy jest panem świata, prywatnie jest "szantażowany" przez własną babcię. Starsza Pani ciągle go swata, ciągle pyta o wnuki grożąc wydziedziczeniem. A gdyby tak przedstawić babci swoją kobietę, żeby dała spokój? Oczywiście nie tak naprawdę, w życiu, ale od czego są agencje kobiet do towarzystwa! Pech chciał, że Alexander nawet w najgorszych koszmarach nie spodziewał się kogo wynajął... Dobrze się bawiłam przy tej książce! Naprawdę podobała mi się i humor również do mnie trafił. Czytałam jakieś opinie, że przejaskrawiony humor wręcz wpisany na siłę. Nie zgadzam się z tymi opiniami, może to kwestia akurat dnia, nastroju, ale ja naprawdę się śmiałam. Przyznaję jednak, że miałam jakieś małe zastrzeżenia, momentami miałam wrażenie, że coś było przesadą, że tu mi coś zgrzytało, że coś za bardzo było rozciągnięte w czasie kosztem ciekawych elementów fabuły. Nie wiedziałam, że to debiut, ale do takiego wniosku doszłam czytając, więc poszukałam informacji w sieci, które to potwierdziły. Nie zmienia to faktu, że jestem po zwyczajnie zadowolona z lektury! Polubiłam bohaterów, ubawiłam się postacią babci. Jest ok.

Duży plus za powolne i stopniowe odkrywanie przeszłości bohaterów. Moje wyobrażenia co do tego o co w tym wszystkim chodzi zmieniały się co chwilę i mimo, że w pewnym momencie byłam już blisko prawdy, to jednak rozwiązanie okazało się nieco inne ;) lubię gdy historia nie jest przewidywalna i stanowi pewnego rodzaju wyzwanie. A tutaj nic nie jest takie jakie wydaje się na początku.

Jakie cechy posiada buntownik? Cade Warren jest współwłaścicielem jednej z największych firm marketingowych na świecie. Ma za sobą trudną przeszłość, pełną tajemnic i bolesnych przeżyć. Jest pewien, że dawno zostawił ten rozdział życia za sobą – do chwili, gdy na jego drodze niespodziewanie znów staje Jolie Stark. Większym zaskoczeniem od tego, że kobieta nawiązuje z nim ponowny kontakt, jest tylko powód, dla którego to robi. Jolie szuka zemsty na kimś z jej bliskiego otoczenia, a jedyną osobą, która może jej pomóc ją wymierzyć, jest mężczyzna, którego serce złamała prawie dwie dekady temu. Byli dla siebie wszystkim – dwoje młodych ludzi, którym świat wydawał się zbyt ciasny, by pomieścić ich uczucia. Ich miłość była jak burza – gwałtowna, nieprzewidywalna, pełna obietnic i marzeń szeptanych w mroku. Planowali razem uciec, zostawić za sobą przeszłość. Ale kiedy nadszedł moment decyzji, jedno z nich nie zniknęło. Historia, która opowiada o bohaterach naznaczonych przez los. Przemoc ze strony najbliższych. Szkoła, w której rozkwitają uczucia, ale także mrok. Nastoletni kochankowie, którzy planują ucieczkę. Niespełniona miłość w mrocznym wydaniu. Moment, kiedy ich wspólne życie ma się zacząć, Jolie nie pojawia się. Znika, a Cade zostaje z sercem rozdartym na kawałki. Mówią, że stara miłość nie rdzewieje, ale czy pielęgnowany gniew i żal pozwolą spojrzeć na wszystko inaczej. Jak cienka jest granica między miłością na nienawiścią? Autorka stworzyła ciekawą historię, ale zabrakło mi czegoś. Mamy watek kryminalny, który był dla mnie o wiele ciekawszy niż sama historia miłości bohaterów. Im więcej było szczegółów, tym bardziej chciałam poznać całość. Bohaterowie są w moim odczuciu płascy. Może poza Donovanem, który ryzykował wiele, aby pomóc przyjacielowi. Jolie jest dla mnie zagadką. Pozostawia więcej pytań niż odpowiedzi. Zakończenie sprawiło, że mam ochotę sięgnąć po kolejny tom, aby poznać co się dzieje za zamkniętymi drzwiami.

W końcu zabrałam się za moje must read ze stosu hańby. Pierwsze tomy serii przeczytałam dosłownie 5 lat temu i choć niewiele pamiętam w zakresie ich treści, to mam w pamięci, że mi się podobały. Maddox natomiast wydał mi się.... poprawny. Nie było w tej historii nic, co wywarlo by na mnie jakieś większe wrażenie. Owszem była prawdziwa męska przyjaźń i relacja oparta na "fwb" (co bardzo lubię) ale czuję osobiście niedosyt. Mało było mi rozterek z perspektywy bohaterki i mam poczucie, że potencjał "dramy" został niedostatecznie wykorzystany. W moim odczuciu autorka skupiła się zbyt mocno na dwóch parach z poprzednich części, pokazując ich dalsze losy i kluczowe dla nich wydarzenia, traktując Dee i Maddoxa bardzo pobieżnie. Lubię jednak styl autorki, więc nie bardzo jestem obiektywna w ocenie ale na duży plus dla mnie było to, że dostałam bardzo ciekawy obrazek mężczyzny, który choć nie wierzył w miłość, to ją znalazł i potrafił cierpliwie zabiegać o wzajemność. Nie mogę też pominąć tego, że miałam okazję ponownie spotkać się z Richardem, którego wręcz pokochałam lata temu czytając "Przeklęty kontrakt"🥰....

Andy to uchodzący za największego playboya członek drużyny buntownicy z rushmore. Ale nie wszystko jest takie jak się wydaje. Pod tą maską zarozumiałego chłopaka, kryją się uczucia, skrywane w najgłębszych zakamarkach duszy, których za wszelką cenę nie chcę ukazać. Bo co może być gorszego od ponownego bólu. A jednak, serce nie daje za wygraną i chcę bić mocniej dla tej jednej dziewczyny, która zakorzeniła się tam już od dawna, ale czy on jest w stanie na to pozwolić. Jane to siostra jego najlepszego kumpla, która zdaje się być dla niego niedostępna. Ale miłości nie da się zatrzymać, a ona sama nie zamierza jej już blokować. Chociaż będzie musiała stanąć na przeciw nadopiekuńczego brata, wymagającej matki i nieobecnego w jej życiu, ale bardzo ingerującemu w nie ojcu. Jest w stanie się postawić. Dla niego. Czy to wystarczy, a przeciwności losu i ciemne strony życia nie za bardzo wyszły ze skorup i pokrzyżowały im plany. Kto wie jak może się to skończyć? Oj Andy. Nie spodziewałam się że twoja historia aż tak mnie poruszy. Wiedziałam że poznam cię od innej strony, ale nie sądziłam, że aż tak innej niż tej, którą miałam w głowie. Co ja powiem, lubię, gdy te trudniejsze tematy są poruszane w książkach a do tego jakoś bardziej przez to przywiązuje się do bohaterów. Nie było to zbyt przesadzone a dobrze wplecione do całej historii. Ale nie zapominajmy o Jane, ona też nie miała łatwo, nie ma co ukrywać. Ta dwójka była sobie po prostu pisana i nie było innej opcji niż spiknąć ich razem. Mimo że nie zabrakło tu dramatów, za które ja bardzo książki lubię, to w tym wypadku muszę się na niego poskarżyć. Był on poprowadzony w tak nieumiejętny, chaotyczny i trochę chyba nieprzemyślany sposób, że zaniżył poziom książki w moich oczach. Działo to się zdecydowanie za szybko a cała akcja była tak nie dopracowana, że czułam jakby cały moment stał się w 2 zdaniach a nie rozdziale czy dwóch. Bo o ile w poprzedniej drama uratowała honor książki to tu go zdecydowanie zniszczyła. Naprawdę, na początku myślałam, że będzie to full gwiazdek. A jednak, zaskoczenie. Choć ma mankamenty bohaterowie są cudni i oni się bronią.

Szybka fajna książka . Miła do przeczytania w leniwe wieczory . Historia bardzo przyjemna , szybka akcja gdyż znali się głównie bohaterowie . To co lubię najbardziej opisane uczucia i opis obu postaci . Książka bardzo sympatyczna . Warta do przeczytania

Jestem pod wrażeniem tej książki. Od poczatku mi się podobało to jak rozwijała się relacja Royala i Avalon , to jak jedno było za drugim, to jak Royal mimo swojego ponurego i groźnego usposobienia i zachowania potrafił traktować Avalon jak skarb. Troszczył się o nią i mimo tego jakie demony nim kierowały to dla niej był inny. Troszkę mnie zirytowala ucieczka Royala na tyle miesięcy. Rozumiem że miał obawy i chciał chronić Avalon przed samym sobą. Miła niespodzianka to to , że jego córeczka jednak żyła. Skruszyła me serce scena gdy ją zobaczył po raz pierwszy, ten wielki, twardy facet pokazał swoje uczucia i łzy. Momenty gdy właśnie pokazywał przed Avalon prawdziwego siebie, swoje uczucia, łzy były dla mnie mocno przejmujące. Fajnie było go poznać od tej strony. Prawdziwej. Podobała mi się też postawa Avalon, która stała za nim murem i czekała na niego. Jej miłość do niego była wielka i udowodniala to za każdym razem. Cokolwiek by się o nim nie dowiedziala to trzymała jego stronę. To jak stanęła w jego obronie przy swojej szefowej albo w domu Coltona mnie urzekło. Jak prawdziwa lwica broniła go. Dawno nie czytałam książki gdzie postać żeńska była taka silna i broniła swojego faceta. Nie była głupią laską która strzela fochem.

Trafiłam na tą autorkę kiedyś przez przypadek ale teraz każda zakupiona książka jest już celowo wybrana do mojej biblioteczki. Książka ma parę rzeczy które potraktowane są po macoszemu ale nie wspomnę o nich bo bym zdradziła wątek. Fajna historia, ciekawa akcja, dobrze budującą napięcie i rozdzierającą serce. Kurde płakałam. Polecam

„Wolność zawsze była najważniejsza. Okazało się, że nosi jeszcze jedno imię. Miłość." „[...] nauczyła mnie, że można spotkać miłość tam, gdzie spodziewamy się jedynie zniszczenia." „Złe decyzje” K. C. Hiddenstorm to jedna z tych powieści, które wciągają czytelnika od pierwszej strony i nie pozwalają odłożyć książki choćby na moment. Autorka kreuje intensywny, pełen napięcia świat, w którym kluczowe role odgrywają dwie niezwykle wyraziste postacie. John, mroczny i nieprzewidywalny, zaskakuje każdym swoim słowem oraz czynem, przyciągając magnetyzmem, który trudno zignorować. Jego wewnętrzne sprzeczności, a także emocjonalne niepokoje sprawiają, że staje się bohaterem fascynującym, niejednoznacznym, a przez to jeszcze bardziej intrygującym. Towarzysząca mu Violet daje czytelnikowi bezpieczny punkt odniesienia – jej emocje, reakcje i pragnienia są opisane w sposób niemal namacalny. Autorce trzeba oddać, że jej styl pisania jest niezwykle sugestywny. Słowa zapisane tuszem pozwalają wizualizować każdą scenę, jakby rozgrywały się tuż przed oczami. Rozdziały są krótkie, dynamiczne, dzięki czemu lektura płynie lekko i naturalnie. To właśnie ta płynność sprawia, że czas przy książce staje się nieodczuwalny — nim się obejrzałam, dotarłam do ostatniej kartki, w absolutnym niedowierzaniu, że to już koniec. Pochłonęłam ją w jeden wieczór, niemal bez wytchnienia. Na osobną uwagę zasługują pikantne sceny, które Hiddenstorm buduje z ogromną intensywnością. Mają w sobie prawdziwy ogień: są odważne, namiętne, a jednocześnie na tyle subtelnie opisane, by nie przekroczyć granicy smaku. Niosą potężny ładunek emocjonalny oraz doskonale wpasowują się w klimat niebezpiecznej relacji bohaterów. Pewną konsternację natomiast wzbudzają opisy przemocy — nie sam ich przebieg, lecz raczej brak wyraźnych konsekwencji fizycznych. Po tak intensywnych scenach czytelnik spodziewałby się śladów, siniaków czy choćby drobnych objawów bólu, jednak tego zabrakło, co nieco osłabia realizm sytuacji. Niemniej jednak nie wpływa to znacząco na odbiór całości, która pozostaje niezwykle angażująca. Fabuła rozwija się w sposób spójny, naturalny i pełen emocjonalnych zwrotów. Hiddenstorm wie, jak prowadzić narrację tak, by utrzymać uwagę czytelnika i stopniowo podsycać napięcie. „Złe decyzje” to powieść, która potrafi zawładnąć myślami jeszcze długo po zakończeniu lektury. Intensywna, sensualna i pełna pasji — doskonała propozycja dla fanów literatury, która łączy namiętność z niebezpieczeństwem i psychologiczną głębią.

Trochę gorsza od pierwszej czesci, ale i tak jestem zadowolona. W sensie, przesłuchałam ną na audiobooku, ma jeden z moich ulubionych motywów i już przyzwyczaiłam się do stylu pisarki po pierwszej części.
Znów wielki plus za poziom humoru, niespodziewane sytuacje i za samo zakończenie. Jakkolwiek to jest typowy romans tego typu, czegoś takiego potrzeba od czasu do czasu.
Dobra książka na spokojny wieczór.

Mam bardzo mieszane odczucia po przeczytaniu tej książki. Jest bardzo przewidywalna, od początku już można się domyślić dalszego przebiegu, ale i główna bohaterka jest naiwna i sama nie wie czego chce. Od początku fabuły główny bohater próbuje uwieść Aurorę, nawet będąc w związku z jej przyjaciółką. Ona miota się pomiędzy trudną relacją ze swoim chłopakiem i przyciągającymi zalotami Jasona, w końcu ten wygrywa. Jest bardzo tajemniczy wobec niej nawet jak są już w .oficjalnym związku. Cała książka strasznie się ciągnie, bo nie ma jakiś szczególnych wątków. Dopiero pod koniec, kiedy mamy wyjaśnienie wszystkiego jest dreszczyk emocji. Mimo tego wszystkiego co chłopak jej wyrządził na końcu i tak są razem. Byłam ciekawa tej książki przez opinie o niej książce, ale najlepiej samemu przeczytać i ocenić. Ja do tej pozycji na pewno nie wrócę.

🖤"Nie każ­de­mu pi­sa­ne jest życie w słoń­cu, po­śród róż. Nie­któ­rzy ska­za­ni są na eg­zy­sten­cję w ciem­nych miej­scach po­zba­wio­nych cie­pła i na­je­żo­nych kol­ca­mi. Co nie ozna­cza, że nie mogą ko­chać". . . Nasączona mrokiem, krwią, śmiercią, bólem, brutalnością; chwilami wywołująca niesmak oraz oburzenie. Utrzymana w dusznej, ciężkiej, napiętej atmosferze. Nieprzewidywalna, pokręcona, przerażająca, chaotyczna, pozbawiona realności historia wprost idealna dla wielbicieli mocniejszych wrażeń. Snuta dynamicznie, obfitująca w zaskakujące zwroty akcji, intrygi, sekrety, tajemnice opowieść obrazująca jak trudno pogodzić się ze stratą najbliższych nam osób. . “Władca Londynu” to tekst, który dosyć ciężko mi się śledziło. Tak naprawdę trudno mi określić, czy podobała mi się ta lektura, czy wręcz przeciwnie. W moim odczuciu Tillie Cole lekko ją przekombinowała, a także pozbawiła kluczowych emocji. Zresztą myślę, że losy Cheski i Arthura o wiele bardziej przypadłyby mi do gustu, gdybym sięgnęła po nie jakieś dwa lata temu. Wtedy lubiłam takie pokręcone, surowe, wypełnione erotyzmem tytuły, natomiast teraz w mojej biblioteczce królują już głównie lekkie romanse. Momentami męczyła mnie ta książka, przerażała swoją brutalnością, a chwilami ciągnęła mi się niczym flaki z olejem. Ogromnym minusem okazał się dla mnie fakt, iż nie zdołałam poczuć więzi z bohaterami. Nie polubiłam ich zbytnio, ale może właśnie taki był zamysł autorki na te postacie? . Arthur Adley to sadystyczny, uparty, opętany złem, mający mroczną, tajemniczą, skomplikowaną osobowość mężczyzna. To bezwzględny morderca, brutal, władca całego Londynu. W wieku trzynastu lat przeżył swój chrzest bojowy – tym samym stał się prawdziwym Adleyem, pełnoprawnym członkiem firmy zajmującej się przemytem narkotyków, handlem bronią, a także różnymi przekrętami. W wyniku dziwnego zbiegu okoliczności tego samego dnia zginęła jego mama i siostra. Pozostały po nich tylko zęby, gdyż ogień pożarł ich ciała jak demon z piekła rodem. Arthur pragnął dowiedzieć się, kto był odpowiedzialny za tę tragedię, a następnie zamierzał go zamordować. Strażnicy twierdzili, że wybuchł pożar instalacji elektrycznej, ale jego to nie obchodziło. Ktoś po prostu musiał zapłacić za to, iż stracił dwie najważniejsze w jego życiu kobiety. Wszystko jedno kto. Potrzebował kozła ofiarnego, ale jednocześnie nie potrafił uwierzyć w przypadek. Od tej chwili chłopak został sam z ojcem oraz nowymi braćmi, którzy będą mu towarzyszyć przez całe życie. Musieli w końcu egzystować dalej bez rozpamiętywania przeszłości. Mieli biznes do poprowadzenia, dlatego nie mogli pozwolić, żeby coś ich osłabiło. Tata uczył Arthura od dziecka, by nie okazywał emocji, by w każdej sytuacji zachowywał obojętność. Teraz dwudziestotrzylatek zabijając nie czuł kompletnie nic. Wszystkie jego uczucia zniknęły w dniu, w którym jego mama i siostra zmarły w płomieniach. Był pusty w środku, zostało w nim tylko pragnienie zabijania, zadawania bólu. Aczkolwiek wiele zmieniło się w momencie, gdy poznał Cheskę – dziewczynę z Chelsea. Jedyną osobę, która potrafiła przedrzeć się przez mrok spowijający jego martwe serce. . Cheska Harlow–Wright to osoba krucha, delikatna, inteligentna, ale i ciut naiwna. To bohaterka, która nie bała się mroku, która zrezygnowała z poprzedniego życia, by dzielnie trwać przy Władcy Londynu. Dla mnie jej postać była jakaś taka nijaka, sztuczna, pozbawiona charakteru. Nagle ze słodkiej, niewinnej dziewczyny stała się twardą babką stojącą u boku króla. Szczerze mówiąc w ogóle nie kupiłam jej przemiany. . “Diabeł to dobre słowo na określenie Arthura. Większość ludzi się go bała, ale miał w sobie niebezpieczny powab. Wokół niego koncentrowały się grzechy i pokusy. Pobudzał w niej pragnienia, których nigdy wcześniej nie odczuwała. A jeśli plotki mówiły prawdę był niczym Szatan – zły do szpiku kości”. . Główni bohaterowie spotkali się po raz pierwszy w wieku trzynastu lat. Od tego momentu Cheska myślała o Arthurze częściej niż o kimkolwiek innym. Nie znała go. Widziała go tylko raz, lecz tamte kilka chwil już na zawsze wyryło się w jej pamięci. Po pięciu latach Adley pojawił się w jej rzeczywistości ponownie i całkowicie niespodziewanie ocalił jej życie. Oddychała wyłącznie dzięki niemu, dzięki człowiekowi, którego wszyscy kazali jej unikać. Panna Harlow–Wright nabawiła się obsesji na punkcie Arthura, ale on również w głębi serca o niej pamiętał. Była dla niego niczym heroina, uzależnił się od niej. Od lat nic go nie ruszało, uodpornił się na cierpienie. Jedyne, co jeszcze potrafił odczuwać to gniew oraz żądza zemsty, ale losem Cheski naprawdę się przejmował. Siedziała mu w głowie, odkąd po raz pierwszy ją zobaczył. Stała się jego największą słabością. Przez nią wylewały się z niego uczucia, które należało trzymać zamknięte. Ta dziewczyna okazała się jedyną na całym świecie osobą zdolną tak namieszać mu w głowie. Za jej sprawą w jego granitowym sercu pojawiło się pęknięcie na tyle duże, żeby do środka wpadało trochę światła. Natomiast Cheska czuła się przy Adleyu bezpieczna. Wiedziała, że przy nim nic jej nie groziło, mimo iż zabił on na jej oczach wielu ludzi. Pragnęła przedostać się przez wysoki mur, który ten mężczyzna wzniósł wokół siebie. Bez wątpienia Arthur ściągał ją w dół, do tego piekła, w którym sam rezydował. Chciał ją upodlić, zniszczyć, złamać, ale ona w głębi serca też tego chciała. . “Pragnęłam smoka, który spali każdego innego zalotnika i weźmie mnie jako swoją własność. Królowa chciała smoka. Chciała ognia i ostrych pazurków. Chciała wiecznego mroku. Chciała zasiąść obok króla na jego tronie z kości”. . Cheska i Arthur to osoby złożone, nieprzewidywalne, skomplikowane. To duet tworzony przez skrajnie różne osobowości, które mimo wszystko idealnie do siebie pasowały. Ona była światłem, a on mrokiem. Ona była naiwna, delikatna, a on szorstki, brutalny. Oboje w wyniku pewnych wydarzeń przeszli przemianę, zmienili się pod wieloma względami, ale czy ich metamorfoza okazała się w moich oczach wiarygodna? Nie powiedziałabym. Relacja protagonistów z romantyzmem nie miała nic wspólnego. Jawiła mi się jako pokręcona, intensywna, a także obfitująca w mnogie ilości odważnych, erotycznych zbliżeń. . Nie ukrywam, że w pewnym momencie tej lektury czułam przesyt brutalnymi, wręcz makabrycznymi scenami. Opisy dotyczące obcinania przyrodzenia, patroszenia człowieka, palenia ludzi żywcem to było dla mnie zbyt wiele. Niezwykle zniesmaczyły mnie te obrazy i wywołały mdłości. . Czytając książkę zawsze robię z niej notatki. Zapisuję sobie też interesujące cytaty, aby potem użyć ich w recenzji. Z tego względu dostrzegam teraz gołym okiem, jak wiele opisów, dialogów czy myśli bohaterów zostało niepotrzebnie w treści powtórzonych. Gdyby się ich pozbyć ta historia odchudziłaby się o co najmniej pięćdziesiąt stron. . “Władca Londynu” to dzieło, które z pewnością przypadnie do gustu fanom mrocznych romansów z wątkiem mafijnym. Niestety osobiście czuję się nim ciut rozczarowana, aczkolwiek pomimo tego zachęcam Was do sięgnięcia po ten tytuł. Mam nadzieję, iż spodoba się on Wam o wiele bardziej niż mnie!

Lana ma wrażenie, że jej życie stanęło w miejscu. Praca bez perspektyw, nieudane związki i ciągłe pytania rodziców o potencjonalnego narzeczonego. Wszystko zmienia przegrany zakład z przyjaciółką, przez który ma spędzić noc z nieznajomym mężczyzną. To miała być tylko jedna noc. Było wspaniale, ale miało się już nie powtórzyć, okazuje się jednak, że mężczyzna wcale nie chce o niej zapomnieć. On pragnie ją mieć dla siebie. Lana to świetna dziewczyna, od razu ja polubiłam. Z jednej strony była trochę nieśmiała, ale w jej sercu drzemała ogromna siła. Była uparta, niezależna, nie pozwalała sobą pomiatać. Większy problem miałam z Michaelem, bo z jednej strony jego również niesamowicie polubiłam, podobało mi się jak oszalał na punkcie Lany, ale z drugiej strony jego zachowanie często mnie irytowało i miałam ochotę nim potrząsnąć. Sama fabuła nie była jakoś specjalnie wybitna, ale zagłębiałam się w tą historię z przyjemnością. Nie była zbyt skomplikowana, a lekkości nadawała jej duża dawka humoru.