Pracownia doktora Mengele

Name: Pracownia doktora Mengele
Rating: 8,2 (58 reviews)
Author: Miklós Nyiszli
ISBN: 000-00-0000-00-0

Okładka książki Pracownia doktora Mengele

Miklós Nyiszli

8,2 / 10

58 ocen

4 opinii

Czytelnik

Wydawnictwo: Czytelnik powieść historyczna

178 str.

Kategoria:: powieść historyczna
Format:: papier
Tytuł oryginału:: Orvos voltam Auschwitzban
Data wydania:: 1966-01-01
Data 1. wyd. pol.:: 1966-01-01
Liczba stron:: 178
Czas czytania: 2 godz. 58 min.
Język:: polski
Tłumacz:: Tadeusz Olszański

Węgierski lekarz antropolog-patolog, Mikos Nyiszli, więzień Oświęcimia w r. 1944, był w obozie przydzielony do pracy w "laboratorium" doktora Mengele, zbrodniarza wojennego, który do chwili obecnej przebywa na wolności. Przez placówkę eksperymentalną Sonderkommanda, stworzoną i kierowaną przez dra Mengele, przewinęły się setki ofiar które uśmiercano, aby zdobyć materiał do "naukowych" badań. Obraz przestępczej działalności tej komórki, opis pracy Sonderkommanda i buntu zatrudnionych w nim więźniów (październik 44), zawarty w tej książce, stanowi materiał dokumentalny, tym bardziej wstrząsający, że podany w postaci rzeczowej, beznamiętnej relacji człowieka wtajemniczonego we wszelkie szczegóły zbrodniczego procederu.

Średnia ocen

8,2 / 10

4 opinii 58 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Pracownia doktora Mengele w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,2

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

8,6

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

7,6

Czas zdrady Joanna Nowak

8,4

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki Pracownia doktora Mengele

Średnia ocen

8,2 / 10

58 ocen

Twoja ocena

0 / 10

7 ocen

16 ocen

21 ocen

13 ocen

0 ocen

1 ocen

Opinia

Pawel

17.06.2025

9 / 10

Na półkach: ,

Autor książki zgodnie z tytułem był asystentem Mengelego, jednak sama książka niewiele mówi o tej relacji. Napisana "sucho" , wyprana z emocji, bez szczegółowych opisów. Nie jest to jednak minus. Nie jest obszerna, lecz nie zmienia to faktu, że czyta się ją jednym tchem. Bezwzględnie warta przeczytania.

Pokaż mimo to

Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

423 użytkowników ma tytuł Pracownia doktora Mengele na półkach głównych

Chcę przeczytać 339
Przeczytane 84

33 użytkowników ma tytuł Pracownia doktora Mengele na półkach dodatkowych

Posiadam 13
Chcę w prezencie 4
Ulubione 4
Z wojną w tle 3
2018 3
Wojenne 2
II Wojna Światowa 2
II wojna światowa 2

Tagi i tematy do książki Pracownia doktora Mengele

II wojna światowa ludobójstwo nazizm eksperymenty

Inne książki autora

Więcej

8,2

Byłem asystentem doktora Mengele Miklós Nyiszli

więcej

Miklós Nyiszli

dr Miklós Nyiszli - żydowski lekarz urodzony na terytorium Rumunii. Przyszedł na świat w Transylwanii w rodzinie żydowskiej. Studiował medycynę w Kolozsvar (obecnie Kluż), niemieckiej Kilonii (Christian-Albrechts-Universität zu Kiel) oraz we Wrocławiu (Uniwersytet Fryderyka Wilhelma). Po zajęciu Węgier przez Niemcy (1944 rok) Nyiszli został wywieziony wraz z żoną i córką do obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau, gdzie dzięki swojej specjalizacji oraz znajomości języka niemieckiego został asystentem dra Josefa Mengele (zwanego "Aniołem Śmierci"). Zarówno on jak i żona oraz córka doczekali końca wojny. Po wojnie Nyiszli wrócił do Rumunii. W 1946 roku ukazały się w języku węgierskim wspomnienia Nyiszlego z okresu pobytu w Auschwitz - "Orvos voltam Aschwitzban" (polskie przekłady: "Pracownia doktora Mengele. Wspomnienia lekarza z Oświęcimia", Czytelnik, 1966; "Byłem asystentem doktora Mengele", Wyd. Państwoweego Muzeum Auschwitz-Birkenau, 2000). W 1998 roku James Wood napisał na podstawie książki dra Nyiszliego sztukę teatralną zatytułowaną "Auschwitz Lullaby". 3 lata później Amerykanin Tim Blake Nelson nakręcił film pt. "The Grey Zone", którego scenariusz oparto na "Orvos voltam Aschwitzban". Żona: Margareta (do 05.05.1956, jego śmierć), córka Zsuzsanna.

Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Oświęcim w oczach SS

Pery Broad Johann Paul Kremer Rudolf Höss

To nie jest książka, którą się czyta, to książka, którą się przeżywa, z trudem i z wewnętrznym oporem. „Oświęcim w oczach SS” to wstrząsający zbiór wspomnień trzech esesmanów: Rudolfa Hössa, pierwszego komendanta Auschwitz, Pery Broada,członka obozowego gestapo, oraz Johanna Paula Kremera, lekarza, który w swoim dzienniku zapisywał codzienność obozowego „życia”, jakby notował przebieg zajęć akademickich. To świadectwa, które mrożą krew w żyłach, nie przez barwność języka, lecz przez beznamiętną, odartą z empatii relację oprawców. Szczególnie przeraża ton Kremera – suchy, rzeczowy, czasem wręcz obojętny, jakby pisał o eksperymencie naukowym, a nie o selekcji ludzi na śmierć. Wspomnienia Hössa, pisane w polskim więzieniu, mają charakter spowiedzi, ale i one nie są wolne od prób racjonalizacji i usprawiedliwiania się „koniecznością wykonywania rozkazów”. Broad z kolei pisze ze świadomością czytelnika z zewnątrz, chcąc najwyraźniej wypaść „lepiej” w oczach aliantów, i to być może czyni jego tekst najbardziej cynicznym. Wartością tej książki są liczne przypisy i komentarze, które pozwalają umiejscowić wypowiedzi sprawców w szerszym kontekście historycznym i faktograficznym. Pomagają one oddzielić suche świadectwo od okrutnej prawdy. Nie sposób tej książki polecać ot tak, to lektura ciężka, bolesna, przeznaczona raczej dla tych, którzy chcą zrozumieć, skąd bierze się zło systemowe, jak zwykli ludzie stają się narzędziami zagłady, i do jakiego stopnia można wyzbyć się człowieczeństwa w imię rozkazu. Ocena: 9/10,to ocena nie ze względu na literacką wartość, lecz z powodu dokumentalnej siły rażenia. To świadectwo, które trzeba poznać, by nigdy nie zapomnieć.

Gdybym-wiedziała

oceniła na 8 9 miesięcy temu

Auschwitz. Medycyna III Rzeszy i jej ofiary

Ernst Klee

Bardzo rzetelnie opracowany materiał archiwalny. *** Celem tej książki było rozliczenie świata medycyny. Takie odniosłam mocne wrażenie. Autor dodaje informacje o losach powojennych dla każdego wspomnianego lekarza i naukowca. *** Jeśli ktoś spodziewa się po tej lekturze wspomnień osób doświadczalnych czy opisu samych doświadczeń, to srogo się zawiedzie. To książka historyczna, dokumentującą fakty. Opisy są naukowe i nie emocjonalne.

Sanny

ocenił na 8 1 miesiąc temu

Noszę jego nazwisko.Rozmowy z dziećmi przywódców III Rzeszy

Norbert Lebert Stephan Lebert

Dzieci nazistów. Wysokich rangą, całym sercem zaangażowanych w eliminację innych narodów. Jedni wypierają, inni chcą przekonać i siebie i innych, że tatuś był dobrym człowiekiem, a jeszcze inni (tych najmniej) mówią wprost, że nosić takie geny to coś niewyobrażalnego i strasznego. I każdy z nich ma rację. Większość dzieci kocha swoich rodziców, nawet jeśli ci rodzice nie zasługują na miłość. Dzieci w domach dziecka to świetny przykład tego. Ale czy nie zastanawialiście się nigdy skąd w trakcie wojny tylu sadystów, psychopatów, egoistów wypłynęło na światło dzienne? Pewne warunki, jak dowiódł eksperyment, sprzyjają takim zachowaniom. Kto jest zły to wtedy nie hamują go okoliczności, że nie wypada, czy reakcja otoczenia. Idzie na całość. Fanatycy też. A dzieci? Postrzegają rodziców z pozycji dziecka. Przeważnie dzieciństwo jest czymś do czego się chce wracać. Szkoda, że dorosłe już dzieci niektórych nazistów psychicznie zostały na tamtym etapie. Ciekawie się czyta, choć niedosyt pozostał i ponury obraz, że nazizm wciąż jest niestety żywy, a źli ludzie żyją wśród nas.

Kasjopeja

oceniła na 8 6 lat temu

Numery mówią

Kazimierz Smoleń Tadeusz Sobolewicz Ryszard Henryk Kordek Kazimierz Tymiński Franciszek Stryj Eugeniusz Cyba Jerzy Pozimski Władysław Plaskura Artur Krzetuski Jadwiga Zasępa Helena Włodarska Aleksander Widera Róża Jeleń-Chroń Aleksander Martyniec Janina Smutek Stanisława Gąskowa Włodzimierz Borkowski

Książka bez koloryzacji jak to bywa w dzisiejszych czasach opisuje piekło NIEMIECKICH OBOZÓW KONCENTRACYJNYCH. Napisana prostym językiem, bez zbędnych przemyśleń ale z mrożącymi krew w żyłach opisami mordów na więźniach. Szokiem było to co robiono z nowo narodzonymi dziećmi w obozie. Ta książka to podróż przez piekło i ludzkie dramaty w które czasami aż trudno uwierzyć.

BooksHunter84

ocenił na 8 11 miesięcy temu

Refleksje z poczekalni do gazu

Adolf Gawalewicz

Prawie 10 lat temu dałem się namówić jednemu z przewodników po obozie w Auschwitz na zakup pakietu książek napisanych przez byłych więźniów. Długo się zbierałem z rozpoczęciem czytania. To druga, którą poczytałem. Nie żałuję tego zakupu i z każda przeczytaną książką utwierdzam się w tym. Autor opisuje zgrabnym językiem w sposób jak najbardziej łagodny nieludzkość tego miejsca, zachowanie tak oprawców jak i więźniów, próbuje dokonać ekwilibrystycznej wręcz próby porównania dwóch światów piekła obozowego i "normalnego" świata. Polecam gorąco.

Bonifacius

ocenił na 9 1 rok temu

Mój Auschwitz

Piotr Cywiński Władysław Bartoszewski Jerzy Andrzejewski Zofia Kossak Halina Krahelska Marek Zając

Powinna to być obowiązkowa pozycja na poziomie liceum. Nic tak nie oddaje zrozumienia cierpienia oraz bezsensowności wojen, jak relacja, czy też historia kogoś kto przeżył piekło z tego powodu. Chwilami ciężko sobie wyobrazić, że jakikolwiek człowiek był zdolny robić to, co robili naziści. A jednak to się naprawdę wydarzyło. Książka napisana językiem prostym (co przy takiej tematyce raczej łatwe nie jest), dzięki czemu nikt nie powinien mieć problemu z odbiorem przesłania.

Meldrior

ocenił na 9 1 miesiąc temu

Byłem numerem... historie z Auschwitz

Kazimierz Piechowski Eugenia Bożena Kłodecka-Kaczyńska Michał Ziółkowski

Książka „Byłem numerem…” to poruszające wspomnienia więźniów obozu koncentracyjnego, którzy opisują swoje doświadczenia z czasów II wojny światowej. Autor w realistyczny i przejmujący sposób przedstawia codzienność więźniów: ciężką pracę, głód, strach oraz nieustanne zagrożenie życia. Opisy są bardzo sugestywne, dzięki czemu czytelnik może lepiej zrozumieć, jak wyglądało życie w obozie i z jakimi wyborami musieli mierzyć się ludzie w nieludzkich warunkach. Jednocześnie w książce pojawiają się momenty ukazujące siłę ludzkiego ducha, solidarność i nadzieję, które pomagały przetrwać najtrudniejsze chwile. Dużym atutem tej książki jest jej autentyczność. To nie jest fikcja literacka, lecz świadectwo człowieka, który przeżył opisywane wydarzenia. Dzięki temu lektura skłania do refleksji nad historią, wartością życia i godnością człowieka. Mnie podoba się to, jak są opisane relacje więźniów obozu. W sposób prosty, jasny, bez literackiego języka, lecz z głębi ludzkiej duszy. Książka przedstawia relacje kilku więźniów, w tym opisuje legendarną ucieczkę czwórki więźniów z obozu koncentracyjnego w Auschwitz przebranych w mundury SS.

Paulina Korach

ocenił na 10 1 miesiąc temu

Byłem księdzem. Prawdziwe oblicze kościoła katolickiego w Polsce

Roman Kotliński

Książka jak sam tytuł wskazuje jest o księdzach i jak czyta się tą książkę to czuć ten klimat kapłaństwa w kościele katolickim. Dzięki tej książce spojrzałem na problemy seksualne w kościele z trochę innej perspektywy, a mianowicie takiej że każdy człowiek ma potrzeby seksualne i czuję pociąg seksualny i wtedy jak brakuje płci przeciwnej, kieruje się w stronę płci tej samej. Logiczne.

Bartosz Gronet

ocenił na 6 1 rok temu

Autobiografia Rudolfa Hössa komendanta obozu oświęcimskiego

Rudolf Höss

Wspomnienia Hossa nie są typową autobiografią. Może tak jest z pierwszą częścią książki, ale później przekształca się w ogólne sprawozdanie z funkcjonowania obozów koncentracyjnych. Hoss nie jest obiektywny w swej relacji. Owszem, wprost przedstawia fakty hitlerowskich zbrodni na więźniach, lecz, zdaje mi się, że wybierał takie fakty, które mogłyby ukazać jego samego jako współczującego oficera SS i wręcz zmuszonego do wykonywania rozkazów. A wykonywał je solidnie, rzetelnie, bez cienia zawahania podpisywał wyroki egzekucji i przy nich asystował, bez mrugnięcia okiem wysyłał na śmierć tysiące niewinnych ludzi. Hoss ciągle się tłumaczy w swej relacji, usprawiedliwia: że musiał być silny i niewzruszony wobec swoich żołnierzy, nie mógł im pokazać, że się waha lub okazuje współczucie, że dbał o dyscyplinę, wykonywał rozkazy płynące z Berlina, starał się dbać o więźniów i ich warunki bytowe. Hoss w swej książce stara się wybielić ze wszystkich zbrodni i pokazać, że w pewnym sensie, tak jak i więźniowie obozów był "ofiarą" całego systemu hitlerowsko-nazistowskiego. Zanim został komendantem obozu w Oświęcimiu, szkolił się w Niemczech. Najpierw w Dachau, potem w Sachsenhausen. Na początku 1940 roku otrzymał rozkaz stworzenia nowego obozu w Polsce na terenie starych wojskowych koszarów. Miał to być obóz kwarantanny. Hoss przybył do Oświęcimia i w maju 1940 roku został mianowany komendantem tego obozu. Obóz ten początkowo przeznaczony był dla więźniów polskich związanych z Ruchem Oporu oraz działalnością antyniemiecką. Dopiero później, w toku jego powiększania się zaczęto sprowadzać więźniów z innych obozów oraz spoza Polski. W wyniku braku kadry przywieziono z niemieckich obozów (Dachau, Sachsenhausen, Ravensbruck) więźniów politycznych i kryminalnych i ich postawiono na stanowiskach funkcyjnych (kapo). W roku 1941 po raz pierwszy użyto w bloku nr 11 gazu duszącego, tzw. cyklonu B. Efekt i skutek jego zastosowania były szokujące nawet dla esesmanów (zagazowano wtedy ok. 250 polskich chorych więźniów oraz ok. 600 jeńców radzieckich). Zaczęto stosować cyklon B do uśmiercania skazanych. Od tego właśnie wydarzenia obóz w Oświęcimiu zmienił formułę swego funkcjonowania - z obozu kwarantanny stał się obozem śmierci. Hoss wymienia cztery wielkie grupy więźniów, które kolejno ulegały zagładzie: Polacy, jeńcy radzieccy, Żydzi oraz Romowie. Gdy obóz rozwinął się na tyle i powstały krematoria w Brzezince grupy te eksterminowane były na bieżąco, szczególnie ludność żydowska i romska. Hoss swe wspomnienia kończy opisem chaotycznej ewakuacji obozu w styczniu 1945 roku na zachód, w kierunku obozu Gross-Rosen.

Wojtaszko

ocenił na 7 7 lat temu

Byłem asystentem doktora Mengele

Miklós Nyiszli

--- Niepozorna, dwustu stronicowa (+ zdjęcia) książeczka, niemniej ładunek ludzkiego cierpienia, bólu i krzywdy jest tak ogromy, że czyta się to bardzo powoli, z ciężkim sercem i w trwodze. Treści nie ma co przedstawiać - sadystyczny "lekarz" dr Mengele przeprowadza niczym nieograniczone eksperymenty medyczne na niewinnych ludziach w obozie koncentracyjnym Auschwitz. Wydarzenia poznajemy pierwszoosobowo w kronikarsko-pamiętnikarskiej formie z perspektywy lekarza-więźnia nr 8450 Miklosa Nyiszli. Po przybyciu do obozu w 1944 roku został wyznaczony (czyli zmuszony) na jego "pomocnika", głównie do przeprowadzania sekcji zwłok. Uprzywilejowana pozycja daje mu możliwość obserwowania całego procederu trucia, egzekucji i masowych mordów oraz kremacji lub palenia w dołach zwłok kolejnych transportów ludzi. --- Trudno ocenić, niemniej w odniesieniu do innej obozowej literatury jest to bardzo dosadna, brutalna, dość sucho i rzeczowo napisana książka. Chyba nie dla każdego, niemniej pamięć o tych ofiarach warta jest podjęcia wysiłku i przeczytania.

WissQuek

ocenił na 9 5 dni temu

Byłem księdzem. Owce ofiarami pasterzy

Roman Kotliński

Nie co odmienna forma od pierwszej części, co wcale nie oznacza, że gorsza czy lepsza. W poprzednim tomie autor opowiadał o swoich przeżyciach a w drugiej tłumaczy religię i obłudę kościoła, ich władz na podstawie historii i Pisma Świętego. Polecam szczególnie dla nadgorliwych katolików a być może otworzą się oczy.

Lidia

oceniła na 6 6 lat temu

Uspokoić sen

Kazimierz Tymiński

Wspomnienia "obozowicza" Oświęcimia i Buchenwaldu, który po przeżyciu gehenny, opisuje to spokojnie bez emocji i nienawiści do Niemców.Przeszedł przez wszystkie szczeble obozowego życia od muzułmana i królika doświadczalnego po prominenta.Napisana prostym, trochę nudnawym językiem ale sama treść książki dobra.

tompunk

ocenił na 8 4 lata temu

Kaci i ofiary. Okrucieństwa II wojny światowej i ich sprawcy

Laurence Rees

Nie jest to jakaś wybitna książka, ale ocena 8 wynika z niesamowitej pracy badawczej autora. Na pozycję składają się życiorysy i wywiady z bohaterami poszczególnych rozdziałów - tu jest potencjał na 400 stron a nie 200. Szkoda… Szacunek za tak szerokie spektrum postaci i wgląd w mechanizm działania siły ludzkiej w chwilach najcięższej próby. P.S Kalendarium na końcu to świetny pomysł 🙂

Jakub Łukiański

ocenił na 8 8 miesięcy temu

Nadzieja umiera ostatnia. Wyprawa w przeszłość

Halina Birenbaum

W zasadzie takim książkom nie powinno wystawiać się ocen, bo niby jaką miarą ocenić ludzkie cierpienie . Zwłaszcza gdy chodzi o cierpienie dziecka. Moja ocena jest zatem bardziej oceną literackiej formy tej książki. Co do treści. Ja tę książkę czytałam ze ściśniętym gardłem i w wielu miejscach z ogromnym wzruszeniem. To bardzo bolesna lektura. Książka została napisana w latach 1964 -1965 przez dorosłą już kobietę, ale zawiera wspomnienia autorki z okresu jej dzieciństwa przypadającego na lata 1939 - 1945. Jej wspomnienia rozpoczynają się bowiem w momencie wybuchu wojny , gdy autorka ma 10 lat a kończą gdy autorka ma 15 lat. Autorka opowiada nam swoją wojenną historię poczynając od wybuchu wojny, poprzez rzeczywistość getta warszawskiego, a następnie kolejnych obozów , w których przebywała po upadku powstania w getcie warszawskim tj. na Majdanku, w Auschwitz, Ravensbruck i wyzwolenie w obozie Neustadt - Glewe. Ogrom cierpień autorki , która w tym czasie była przecież tylko dzieckiem, przerósłby niejednego dorosłego. Ja nie będę tu opowiadać tej historii, dość że powiem , że autorka utraciła praktycznie wszystkich najbliższych. Z jej bliskich przeżył bowiem tylko jeden z jej braci, Marek. Samo zaś przetrwanie Haliny Birenbaum była to w istocie rzeczy, tylko i aż , wypadkowa szczęścia, przypadku , nadziei, odruchów człowieczeństwa przypadkowo spotkanych ludzi, nadludzkiej woli życia autorki , a czasem wręcz kaprysu niemieckiego oprawcy. Dodam, że do książki załączono krótkie wspomnienia autorki z jej pobytu w Polsce po 40 latach od zakończenia wojny, kiedy to w roku 1986 udała się z Izraela do Polski by odwiedzić Majdanek, Auschwitz i Treblinkę .Nie muszę chyba dodawać, że książkę polecam. Z tym, że ostrzegam to nie jest lektura dla ludzi , którzy powinni unikać silnych wzruszeń. Tę pozycję czyta się bowiem z ogromnym bólem.

Marzena

oceniła na 9 2 lata temu

Doktorzy z piekła rodem. Przerażające świadectwo nazistowskich eksperymentów na ludziach

Vivien Spitz

W książce zdarzały się literówki :( Pomimo tego, pozycja warta przeczytania. Podobały mi się rozważania dotyczące niemieckiej inteligencji i tego, jak to możliwe, że tak znakomicie wykształcone osoby porzucały swoje człowieczeństwo i kompas moralny w nazistowskich Niemczech. Polubiłam się też z autorką - Vivien Spitz, której osobiste komentarze dodawały książce mniej naukowego charakteru i w pewien sposób zacieśniały więzi z czytelnikiem.

smile

ocenił na 8 1 miesiąc temu

Refren kolczastego drutu. Trylogia prawdziwa

August Kowalczyk

Książka podzielona jest na trzy części. Najbardziej zapada w pamięć część druga pt. Okruchy dna. Seria koszmarnych wspomnień z dna piekła, w którym znaleźli się zwykli ludzie. Nie są ułożone chronologicznie, to jakby obrazy, które przewijają się Autorowi pod powiekami przez całe życie. I dowodem na to jest część trzecia, w której opisuje swoje niekończące się sny o Auschwitz. Cała książka napisana jest bez patosu, rzeczowo, ale pełna jest osobistych odczuć i refleksji. Ogromna trauma, nieszczęście, a jednocześnie wiara i nadzieja w zakończenie tego koszmaru

Aksa

oceniła na 8 2 miesiące temu

I boję się snów

Wanda Półtawska

Nie wiem czy jest lepszy pamiętnik z tamtejszego obozu, zwłaszcza eksperymentów medycznych. Czytająca odpowiednio do treści ukazuje emocje. Powrót do polskich domów też niebagatelnie opisany. Wszystko ważne i potrzebne dla nas, żebyśmy mogli poznać historię w Historii przeszłości.

Jadwiga

oceniła na 10 1 miesiąc temu

Auschwitz. Naziści i "ostateczne rozwiązanie"

Laurence Rees

Ciężki temat, ale autor widać, że solidnie się zagłębił, żeby jak najbardziej oddać istotę tej wielkiej tragedii. Ilość odniesień do literatury, sporo wplecionych wspomnień ofiar, które przeżyły dają pewien obraz, który trafia naprawdę głęboko. Czuć, że autor wie co robi i miał pewien zamysł, ale czasem za bardzo skacze po datach, rozumiem pewne odniesienia, ale nie raz ciężko było się zoorientować do czego zmierza wątek. Tytuł nie oddaje do końca treści ksiązki, ponieważ mam wrażenie, że autor bardziej od samego obozu stawia na przedstawienie ogółu działań związanych z tą straszną zbrodnią. Miejscami autor mocno się skupia na dociekaniach dlaczego to się stało, jak to wytłumaczyć niż na samym funkcjonowaniu obozu. Dobra, ale sądzę, że jest wiele lepszych pozycji w tym temacie.

Aga

oceniła na 6 7 miesięcy temu

Oświęcim. Hitlerowski obóz masowej zagłady

praca zbiorowa

NIEMIECKIE OBOZY ZAGŁADY były czymś co po dzień dzisiejszy szokuje. Jakimi trzeba być POTWORAMI by w imię zysków masowo mordować miliony ludzi. Na końcu książki budzi trochę niesmak gloryfikacja armii radzieckiej co nie dziwi gdyż książka ukazała się w czasach komunistycznych. Nie mniej jednak warto ją przeczytać gdyż ostrzega nas przed tym do czego zdolne są reżimy totalitarne.

BooksHunter84

ocenił na 7 1 rok temu

Dzieci Hitlera

Guido Knopp

Po przeczytaniu pierwszych stron książki, miałem wrażenie że to próba wybielenia pokolenia, które dało się uwieźć Hitlerowi. Jednak na końcu mogę powiedzieć że jest to obiektywna ocena. A że gorzka, no cóż w tym wypadku nie ma mowy o przebaczeniu. Całe szczęście że zgniła ambicja dyktatora popchnęła go do walki na wielu frontach, bo w innym wypadku z takimi młodymi fanatykami, świat wyglądałby zupełnie inaczej.

grzech-pierworodny

ocenił na 6 7 lat temu

Cytaty z książki Pracownia doktora Mengele

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Pracownia doktora Mengele