Na książkę trafiłam z przypadku, faktycznie odrobinę interesuję się psychologią i psychiatrią ale to absolutnie nie był powód. Pierwsza część mnie oczarowała - wzruszająca historia dojrzałej kobiety opowiedziana w taki sposób, że nie było możliwości zapomnienia o tym, iż doświadczyła tego wszystkiego będąc małą dziewczynką, a potem - młodą kobietą. Wielowątkowość, swoista saga rodzinna, dbałość o szczegóły,opis czasów wcale tak bardzo nam nie odległych.. Druga - wywiady i dyskusje, ukazanie życia tamtejszego Krakowa, rozwoju psychiatrii, pokazanie wpływu dzieciństwa, holocaustu na ocalonych, ich dzieci.. dzieci ich dzieci.. każdego z nas . Czyta się świetnie, nasycone mnóstwem informacji w przystępny sposób, porusza dojrzałość Marii i brak przekonania o nieomylności.. Chęć wyzbycia się hipokryzji i świadomość. Motywuje do działania i do "życia"! Polecam.

Na książkę trafiłam z przypadku, faktycznie odrobinę interesuję się psychologią i psychiatrią ale to absolutnie nie był powód. Pierwsza część mnie oczarowała - wzruszająca historia dojrzałej kobiety opowiedziana w taki sposób, że nie było możliwości zapomnienia o tym, iż doświadczyła tego wszystkiego będąc małą dziewczynką, a potem - młodą kobietą. Wielowątkowość, swoista...

Po prostu rewelacyjna. Pod każdym względem. I bardzo inspirująca, a to lubię :)

Po prostu rewelacyjna. Pod każdym względem. I bardzo inspirująca, a to lubię :)