Ogromnym atutem książki jest mroczna, gęsta atmosfera. Czuć napięcie, ale nie jest ono oparte wyłącznie na dynamicznych wydarzeniach. Tutaj równie ważne są motywy, emocje i to, co kryje się pod powierzchnią.
To propozycja dla czytelników, którzy lubią analizować, zastanawiać się nad postępowaniem bohaterów i szukać w kryminale czegoś bardziej złożonego. Jeśli ktoś ceni takie właśnie doświadczenia, będzie usatysfakcjonowany.

Ogromnym atutem książki jest mroczna, gęsta atmosfera. Czuć napięcie, ale nie jest ono oparte wyłącznie na dynamicznych wydarzeniach. Tutaj równie ważne są motywy, emocje i to, co kryje się pod powierzchnią.
To propozycja dla czytelników, którzy lubią analizować, zastanawiać się nad postępowaniem bohaterów i szukać w kryminale czegoś bardziej złożonego. Jeśli ktoś ceni...

Ogromnym atutem tej powieści kryminalnej jest płynnie poprowadzona fabuła, pozbawiona sztucznego przeciągania i niepotrzebnych wstawek. Na plus działa też brak wulgaryzmów, co sprawia, że całość czyta się z dużym komfortem. Autor konsekwentnie skupia się na śledztwie i umiejętnie buduje napięcie, dzięki czemu historia wciąga od pierwszych stron. To jedna z tych książek, które czyta się szybko, lekko i z rosnącą ciekawością, bo naprawdę trudno się od niej oderwać.

Ogromnym atutem tej powieści kryminalnej jest płynnie poprowadzona fabuła, pozbawiona sztucznego przeciągania i niepotrzebnych wstawek. Na plus działa też brak wulgaryzmów, co sprawia, że całość czyta się z dużym komfortem. Autor konsekwentnie skupia się na śledztwie i umiejętnie buduje napięcie, dzięki czemu historia wciąga od pierwszych stron. To jedna z tych książek,...

Polski Harry Hole! Rewelacja! Świetnie się to czyta. Wspaniale napisana książka! Mam nadzieję, że pan Rafał będzie tworzył i pisał bo jego książki to majstersztyk fabuły. A komisarz Okoński? Aż się prosi by zobaczyć go na ekranie.

Czytać czytać! Warto!

Polski Harry Hole! Rewelacja! Świetnie się to czyta. Wspaniale napisana książka! Mam nadzieję, że pan Rafał będzie tworzył i pisał bo jego książki to majstersztyk fabuły. A komisarz Okoński? Aż się prosi by zobaczyć go na ekranie.

Czytać czytać! Warto!

Podkomisarz Okoński wpada w wir nowej sprawy. Dochodzenie jest żmudne i bardzo dokładne, a mimo to, sprawca wciąż się wymyka organom ścigania.

Podkomisarz Okoński wpada w wir nowej sprawy. Dochodzenie jest żmudne i bardzo dokładne, a mimo to, sprawca wciąż się wymyka organom ścigania.

Spędziłam z nią świetny wieczór i naprawdę nie żałuję ani minuty. To była czysta frajda z czytania. Wciągnęła mnie tak, że kompletnie odpłynęłam i trudno było ją odłożyć, nawet gdy oczy same się zamykały.
Atmosfera była gęsta, momentami mocna, a ja co chwilę łapałam się na tym, że trzymam kciuki i wstrzymuję oddech.
Znowu wracamy do Jacka Okońskiego i jego trudnej sprawy. Tym razem mierzy się z kimś, kto krzywdzi dzieci, co naprawdę ściska za serce i zostaje w głowie na długo.

Spędziłam z nią świetny wieczór i naprawdę nie żałuję ani minuty. To była czysta frajda z czytania. Wciągnęła mnie tak, że kompletnie odpłynęłam i trudno było ją odłożyć, nawet gdy oczy same się zamykały.
Atmosfera była gęsta, momentami mocna, a ja co chwilę łapałam się na tym, że trzymam kciuki i wstrzymuję oddech.
Znowu wracamy do Jacka Okońskiego i jego trudnej sprawy....

7,6

7,6

Ależ to było dobre!! 🙂 Rewelacyjnie skonstuowany kryminał z pędzącą akcją, świetnymi bohaterami, z cudownie budowanym napięciem i bardzo trudnym tematem. Autor nabiera wiatru w żagle, a idąc tym tropem trzecia część będzie z pewnością petardą 😀

Ależ to było dobre!! 🙂 Rewelacyjnie skonstuowany kryminał z pędzącą akcją, świetnymi bohaterami, z cudownie budowanym napięciem i bardzo trudnym tematem. Autor nabiera wiatru w żagle, a idąc tym tropem trzecia część będzie z pewnością petardą 😀

Audiobook. Czyta Filip Kosior OK.
Daję więcej gwiazdek niż by wynikało z wewnętrznej oceny, bo musiałbym innym wystawiać gwiazdki ujemne.
Nie jest to literatura która powoduje uniesienie, czy przyspieszone bicie serca, ale da się tego słuchać mimo braków warsztatowych. Dodatkowo akcja niedaleko Szczecina, więc teren dobrze znany. Sporo jednak wpadek merytorycznych. Ja nie wiem jak to jest w Stargardzie, ale w Szczecinie dzielnicowi są anonimowi. Ani oni nie znają mieszkańców swojej dzielnicy, ani mieszkańcy ich. Nawet wielu zadeklarowanych kryminalistów nie zna dzielnicowego. Autor chyba czerpał wiedzę na ten temat z filmu „Wiosna Panie sierżancie”. 😁

Audiobook. Czyta Filip Kosior OK.
Daję więcej gwiazdek niż by wynikało z wewnętrznej oceny, bo musiałbym innym wystawiać gwiazdki ujemne.
Nie jest to literatura która powoduje uniesienie, czy przyspieszone bicie serca, ale da się tego słuchać mimo braków warsztatowych. Dodatkowo akcja niedaleko Szczecina, więc teren dobrze znany. Sporo jednak wpadek merytorycznych. Ja nie...

"Pi­łecz­ka od­bi­jała się co­raz ni­żej, co­raz ci­szej, aż w końcu za­sty­gła w tra­wie przy be­to­no­wym pło­cie.(...)Za pło­tem uj­rzał as­fal­towe bo­isko i trzech chłop­ców. Mar­cel z Jac­kiem, we­soło po­krzy­ku­jąc, ko­pali piłkę, a Adam stał z boku i bez słowa im się przy­glą­dał. Ból w klat­ce pier­sio­wej pod­ko­mi­sa­rza nie ze­lżał. Okoń­ski przy­glą­dał się ba­wią­cym zza ogro­dze­nia i czuł nie­po­kój. Głę­boki, prze­ni­ka­jący aż do szpi­ku ko­ści, wręcz obez­wład­nia­jący. A do tego strach, kiedy uświa­do­mił so­bie, że dwóch chłop­ców nie żyje. Nie tylko w re­al­nym świe­cie, ale także tu, w jego sen­nej ma­rze, po­mimo że za­cho­wy­wali się i wy­glą­dali zu­peł­nie nor­mal­nie."

Zapraszam na ponowne spotkanie z podkokisarzem Okońskim. Tym razem zostaje on poproszony o pomoc w sprawie dotyczącej porwania i niestety śmierci dwóch chłopców. Po sprawie dusiciela, jego policyjny nos, intuicja i otwarty umysł stały się cennymi narzędziami, a ta sprawa wymaga nieszablonowego spojrzenia, analizy i być może właśnie Okoń dojrzy rozwiązanie tam, gdzie inni widzą pustkę.

Równolegle do sprawy kidnapera, zostają znalezione obutalnie okaleczone zwłoki mężczyzny.
Dwie grupy śledcze powoli posuwają się do przodu, zbaczając czasami z wyznaczonej ścieżki...lecz zasadniczo trzymając się głównego szlaku.

Pozornie dwie nie związane ze sobą sprawy, morderstwo, porwanie... Lecz w pewnym momencie jeden telefon z laboratorium sprawia, że każda dotychczasowa teoria zdaje się walić u podstaw. Czy śledztwo nabierze tempa?

"Imaginacja" to druga książka z serii, która od samego początku wchodzi mocno w mrok poruszając trudne tematy. Porównując ją do "Jednorożca", dla mnie wypadła odrobinę mniej zaskakująco. "Po nitce do kłębka" dochodzimy do rozwiązania, dostając po drodzę kluczowe informacje w sposób przypominający cudowny zbieg okoliczności.
Zabrakło mi tutaj suspensu, który na prawdę by zaskoczył tak by, pomyśleć "wow"! Mimo to historia wciągnęła mnie, sprawiając mi wiele literackiej przyjemności.
Serdecznie polecam! 🖤

"Pi­łecz­ka od­bi­jała się co­raz ni­żej, co­raz ci­szej, aż w końcu za­sty­gła w tra­wie przy be­to­no­wym pło­cie.(...)Za pło­tem uj­rzał as­fal­towe bo­isko i trzech chłop­ców. Mar­cel z Jac­kiem, we­soło po­krzy­ku­jąc, ko­pali piłkę, a Adam stał z boku i bez słowa im się przy­glą­dał. Ból w klat­ce pier­sio­wej pod­ko­mi­sa­rza nie ze­lżał. Okoń­ski przy­glą­dał się...

Szybka i wciągająca historia, dopiero przy 150 stronie dotarło do mnie co oznacza okładka, przemyślane fajnie

Szybka i wciągająca historia, dopiero przy 150 stronie dotarło do mnie co oznacza okładka, przemyślane fajnie

Po przeczytaniu pierwszej części z komisarzem Okońskim, miałem trochę zastrzeżeń, głównie w odniesieniu do stylu autora. W przypadku "Imaginacji" jest zdecydowanie lepiej, także jeśli chodzi o fabułę. Ta książka to już prawie kryminał aspirujący do wyższej półki. Podoba mi się, że autor nie idzie na łatwiznę, tylko stara się wymyślić naprawdę ciekawą, niebanalną fabułę, którą obudowuje coraz lepiej skrojonymi charakterystykami postaci, co znacząco wpływa na jakość książki. Widać, że Rafał Glina się rozwija pisarsko i dlatego daję notę 7, trochę na zachętę. Trzeba jeszcze trochę popracować nad dialogami i opisami, a będzie bardzo dobrze.

Po przeczytaniu pierwszej części z komisarzem Okońskim, miałem trochę zastrzeżeń, głównie w odniesieniu do stylu autora. W przypadku "Imaginacji" jest zdecydowanie lepiej, także jeśli chodzi o fabułę. Ta książka to już prawie kryminał aspirujący do wyższej półki. Podoba mi się, że autor nie idzie na łatwiznę, tylko stara się wymyślić naprawdę ciekawą, niebanalną fabułę,...

„Imaginacja” Rafała Gliny to intrygująca powieść kryminalna, drugi tom serii, w której poznajemy losy podkomisarza Jacka Okońskiego

W okolicach Stargardu, przy drodze krajowej, w zagajniku przypadkowo zostaje znalezione ciało mężczyzny. Śledczy zdają sobie sprawę, że identyfikacja będzie trudna, gdyż twarz nieboszczyka została celowo zmiażdżona a do leżącego ciała dobrały się też leśne zwierzęta... Jedynym tropem mogącym ułatwić to zadanie są liczne i charakterystyczne tatuaże.
Być może będą mieli szczęście, że zrobione zostały w Stargardzie, bo jeśli nie, to i tak szukaj wiatru w polu...
Podkomisarz Jacek Okoński tuż po pierwszych oględzinach i rozmowie z patologiem zostaje odwołany chwilowo do innego zadania.
Okoński ma przyjrzeć się prowadzonej przez komendę główną sprawie porwań dwóch chłopców, którzy po kilku dniach od zaginięcia zostali znalezieni martwi. Ich ciała zostały podłożone na przystankach, w sposób widoczny, jakby komuś zależało na szybkim ich odnalezieniu. Gdy teraz ponownie zaginął kilkuletni chłopiec, więc zostało tylko kilka dni na jego odnalezienie. Podkomisarz ma uzyskać pełny dostęp do akt oraz porozmawiać ze świadkami poprzednich zaginięć, może coś nowego wpadnie mu w oko, coś, co pozwoli na znalezienie chłopca i schwytanie porywacza.
Chociaż Okoński nie jest zachwycony, lecz gdy w grę wchodzi życie dziecka, nie waha się długo i zabiera za przeglądanie dokumentów.

" Postanowił, że wywiezie Marcela przed dwudziestą drugą. Kiedy jest już ciemno, ale ruch na drogach jeszcze dostatecznie duży, żeby czuć się pewnie."
"Zaleta przystanku było także to, że stał na widoku, więc szybko ktoś znajdzie chłopca, a mężczyzna nie chciał, aby malec został sam w nocy zbyt długo."
Historię poznajemy z perspektywy kilku osób, w tym również i Kidnapera. Pozwala to czytelnikowi łatwiej poznać motywy porywacza oraz sposób zabijania i podrzucania zwłok...
Chociaż w praktyce to Okoński prowadzi, a przynajmniej częściowo uczestniczy w dwóch śledztwach, to okazuje się, że obie sprawy są połączone. Zabójca porwanych chłopców oraz znalezionego w lesie mężczyzny, to ta sama osoba. Trzeba rozwikłać tę zagadkę, i to w miarę szybko, zostało mało czasu żeby odnaleźć chłopca.

Czy intuicja Okońskiego pomoże mu w znalezieniu sprawcy? Czy śledczy zdołają uratować porwane dziecko?

Dużą zaletą tej kryminalnej powieści jest to, że fabuła prowadzona jest płynnie bez żadnych zbędnych przedłużeń a także bez wulgaryzmów.
Autor bardziej skupił się na prowadzonym dochodzeniu i budowaniu napięcia, dlatego książkę czyta się szybko i lekko, trudno się od niej oderwać.

"Tylko tyle i aż tyle."

„Imaginacja” Rafała Gliny to intrygująca powieść kryminalna, drugi tom serii, w której poznajemy losy podkomisarza Jacka Okońskiego

W okolicach Stargardu, przy drodze krajowej, w zagajniku przypadkowo zostaje znalezione ciało mężczyzny. Śledczy zdają sobie sprawę, że identyfikacja będzie trudna, gdyż twarz nieboszczyka została celowo zmiażdżona a do leżącego ciała dobrały...

Podkomisarz Okoński ma przyjrzeć się sprawie porwania i śmierci dwóch młodych chłopaków. Wszystko dlatego, że porywacz ponownie zaatakował, a policjanci mają tylko sześć dni na znalezienie dziecka.

Ponownie podoba mi się pomysł na fabułę i włączenie Okońskiego do śledztwa prowadzonego przez komendę główną. Zaangażowanie samego ministra i jego pomoc też przypadły mi do gustu. Zazwyczaj spotykam się z odwrotnym schematem, w którym władza przeszkadza. Miłe urozmaicenie.

Historia toczy się dwutorowo; w pewnym momencie jednak się łączy, co akurat nie jest zaskoczeniem. Nie brakuje jednak kilku zwrotów akcji, momentami dość mocnych. Był moment, że szczęka mi opadła!

Zakończenie w mojej ocenie jest bardzo mocne. Główny bohater stanie twarzą w twarz ze sprawcą i nie będzie to łatwe spotkanie. Jest rozbudowane, z wplecionym wątkiem syndromu sztokholmskiego i trudnymi dylematami moralnymi.

Dużym atutem jest też psychologiczny aspekt samego przestępcy, który jest rozkładany na czynniki pierwsze. Od wstępnych spekulacji dochodzimy do poważnych wniosków, a wszystko dzięki kolejnym ujawnianym dowodom.

Zabrakło mi nieco większego nacisku na życie prywatne bohaterów, głównie tych drugoplanowych. O Okońskim coś wiemy. Pojawiają się kolejne wątki, które mogą się podobać, ale dobrze by było to jeszcze rozbudować.

Przy pierwszej części miałem lekki zgrzyt z momentami nieco zbyt ciężkim językiem. W tej części jest już lepiej, co cieszy, choć wciąż zdarzają się takie momenty.

„Imaginacja” to ciekawy kryminał w dobrym stylu. Nie brakuje w nim zwrotów akcji i psychologicznych aspektów. Dla mnie to mocne 8/10, a trzecia część już czeka u mnie na półce. Ciekawe, na co tym razem muszę się przygotować.

Podkomisarz Okoński ma przyjrzeć się sprawie porwania i śmierci dwóch młodych chłopaków. Wszystko dlatego, że porywacz ponownie zaatakował, a policjanci mają tylko sześć dni na znalezienie dziecka.

Ponownie podoba mi się pomysł na fabułę i włączenie Okońskiego do śledztwa prowadzonego przez komendę główną. Zaangażowanie samego ministra i jego pomoc też przypadły mi do...

Doskonały kryminał jednocześnie zmuszający czytelnika do zadawania pytań dotyczących odpowiedzialności za drugiego człowieka i innych równie ważnych. Powieść zdecydowanie lepsza od pierwszego tomu cyklu. Autor wyraźnie rozwinął się od czasu debiutu i podnosi sobie poprzeczkę.
Powieść emocjonująca, wciąga od początku, a zakończenie serwuje nam nerwicę i chęć natychmiastowego sięgnięcia po kolejny tom. Co też czynię...

Doskonały kryminał jednocześnie zmuszający czytelnika do zadawania pytań dotyczących odpowiedzialności za drugiego człowieka i innych równie ważnych. Powieść zdecydowanie lepsza od pierwszego tomu cyklu. Autor wyraźnie rozwinął się od czasu debiutu i podnosi sobie poprzeczkę.
Powieść emocjonująca, wciąga od początku, a zakończenie serwuje nam nerwicę i chęć natychmiastowego...

Jak wiele było prawdy w twierdzeniu, że Rafał Glina z każdą kolejną książką rozwija skrzydła, wiem już ja – a Wy koniecznie musicie się o tym przekonać. Już po Jednorożcu wiedziałam, że Rafał Glina potrafi zbudować mocną, angażującą historię. Imaginacja tylko to potwierdza – to kryminał, który od pierwszych stron wciąga czytelnika w mroczny świat podwójnego śledztwa i nie pozwala się od niego oderwać.
Na pierwszy plan wysuwają się dwie sprawy. Z jednej strony brutalny mord – zmasakrowane ciało mężczyzny, którego jedynym znakiem szczególnym są tatuaże. Z drugiej – dramatyczne uprowadzenie małego chłopca. Okoński, którego kompetencji już nikomu udowadniać nie trzeba, całkowicie angażuje się w sprawę dziecka, a równolegle na scenę wchodzi aspirant Szczerbicki, który próbuje rozwikłać wątek zabójstwa. Autor prowadzi obie sprawy równolegle i ta podwójna perspektywa sprawia, że napięcie nie słabnie ani na chwilę.
Dużym atutem Gliny jest umiejętne dawkowanie brutalności. Opisy zbrodni są sugestywne, ale nie epatują krwią – pozostawiają miejsce na wyobraźnię czytelnika, który i tak czuje dreszcz niepokoju.
Nie zabrakło także obyczajowego tła. Okoński, oprócz bycia świetnym śledczym, pozostaje zwyczajnym facetem, który próbuje poskładać swoje prywatne życie. Tym razem na jego drodze staje psycholog Marcelina. I choć to nie kryminał romantyczny, to jednak wątek ich relacji dodaje fabule lekkości i równowagi.
Finał zostawia czytelnika w stanie niepokoju. Okoński znajduje się na celowniku kogoś, kto uważnie go obserwuje i nie ma wobec niego przyjaznych zamiarów. To zakończenie, które prowokuje pytania i daje przedsmak tego, co czeka nas w kolejnych odsłonach cyklu.
Jeśli lubicie kryminały, w których śledztwo łączy się z mocnymi emocjami, a bohater budzi Waszą sympatię już od pierwszych stron, Imaginacja Rafała Gliny to wybór idealny. Ja nie mam wątpliwości – to seria, do której wraca się z przyjemnością.

Jak wiele było prawdy w twierdzeniu, że Rafał Glina z każdą kolejną książką rozwija skrzydła, wiem już ja – a Wy koniecznie musicie się o tym przekonać. Już po Jednorożcu wiedziałam, że Rafał Glina potrafi zbudować mocną, angażującą historię. Imaginacja tylko to potwierdza – to kryminał, który od pierwszych stron wciąga czytelnika w mroczny świat podwójnego śledztwa i nie...

Idę jak burrza,czytam cieszę się .Dobrze się ,bawię ,to naprawdę porządna literatura. Ale ja czuję się dobrze w takim klimacie.

Idę jak burrza,czytam cieszę się .Dobrze się ,bawię ,to naprawdę porządna literatura. Ale ja czuję się dobrze w takim klimacie.

Drugi tom serii o komisarzu Okońskim wypada lepiej niż pierwszy. Być może to zasługa sprawy, którą policjanci próbują rozwiązać. Szkoda, że niektóre wątki zostały uproszczone i szybko zakończone, bo mogło być jeszcze ciekawiej.

Drugi tom serii o komisarzu Okońskim wypada lepiej niż pierwszy. Być może to zasługa sprawy, którą policjanci próbują rozwiązać. Szkoda, że niektóre wątki zostały uproszczone i szybko zakończone, bo mogło być jeszcze ciekawiej.

Witajcie kochani 🙋‍♀️

Wypoczęliście w ten weekend? Ja walczę z przeziębieniem, ale o książce, którą właśnie skończyłam muszę wam od razu opowiedzieć.

Podkomisarz Jacek Okoński zostaje wezwany do okaleczonych zwłok. Jednak nie dane mu jest prowadzenie tego śledztwa, bowiem zostaje oddelegowany do sprawy porywanych dzieci. Z zaangażowaniem zabiera się do pracy mając nadzieję, że uda mu się ocalić ostatnio zaginionego chłopca. A czasu jest coraz mniej. Czy mu się uda?

Rafał Glina kolejny raz udowadnia, że pisanie kryminałów wychodzi mu genialnie. Choć część książki jest raczej powolnym analizowaniem sprawy, to w moim odczuciu nadaje śledztwu realizmu i wiarygodności. Gdy w końcu akcja nabiera tempa, to już nie zatrzymuje się nawet na chwilkę oddechu. Liczy się bowiem każda minuta. Rozwiązanie spowoduje zdziwienie, tego możecie być pewni. A zakończenie kochani, powala i zastanawia. Związane jest bowiem z obietnicą dalszych losów naszego bohatera. Dodam, że jest to obietnica bardzo tajemnicza i intrygująca. Na takie kryminały warto czekać i takie warto czytać.

Mam to szczęście, że kolejny tom już czeka na mojej półce. Niebawem więc oddam się lekturze. Wam moi kochani polecam tą serię. Nie będziecie żałować. Czytajcie!!!

Witajcie kochani 🙋‍♀️

Wypoczęliście w ten weekend? Ja walczę z przeziębieniem, ale o książce, którą właśnie skończyłam muszę wam od razu opowiedzieć.

Podkomisarz Jacek Okoński zostaje wezwany do okaleczonych zwłok. Jednak nie dane mu jest prowadzenie tego śledztwa, bowiem zostaje oddelegowany do sprawy porywanych dzieci. Z zaangażowaniem zabiera się do pracy mając...

„Imaginacja” Rafała Gliny to powieść kryminalna, która nie tylko angażuje czytelnika aż do końca, ale także skłania do przemyśleń i pytań. Chłopcy znikają, a odnalezione zwłoki wywołują przerażenie. Kiedy kolejny nastolatek znika, sprawa nabiera kontekstu politycznego – na scenę wkracza podkomisarz Okoński, znany ze swojej intuicji i zdolności do łączenia faktów.

Mając dość osobistego życia i relacji z Justyną, z entuzjazmem podejmuje nowe wyzwania. Rezygnuje z dochodzenia dotyczącego mężczyzny bez ręki i podąża za tropem seryjnego porywacza, zwanego Kindnaperem. Trasa Stargard–Bydgoszcz, podobieństwa w sprawach oraz motywacje psychopaty, który najpierw dba o swoje ofiary, a potem je zabija – to wszystko podsyca atmosferę niepokoju i zaciętej walki z czasem.

Rafał Glina znakomicie manipuluje emocjami czytelników, portretując ofiary, które wykazują zaskakująco różne postawy wobec swojego oprawcy. To nie tylko mroczny thriller, ale także analiza zła, manipulacji i traumy. Okoński – bohater daleki od blasku i chęci bycia w centrum uwagi – skupia się na ratowaniu dziecka, a jednocześnie powoli otwiera się na nową relację z psychologiem Marceliną.

W tle pojawia się mężczyzna z tatuażami, ale bez dłoni – potencjalny łącznik między z pozoru niezwiązanymi przestępstwami. Rodzi się coraz więcej pytań, podejrzani zostają eliminowani, a Kindnaper wciąż znajduje się o krok przed śledczymi.

To kryminał, który trafia w czułe miejsca – ukazując nie tylko brutalność przestępstw, ale również wady w strukturach społecznych i zawodowych. Postacie zyskują głębię z każdym kolejnym rozdziałem, a spiralna konstrukcja fabuły sprawia, że trudno się od niej oderwać.

Z całego serca polecam tę książkę – na długo pozostaje w pamięci.

„Imaginacja” Rafała Gliny to powieść kryminalna, która nie tylko angażuje czytelnika aż do końca, ale także skłania do przemyśleń i pytań. Chłopcy znikają, a odnalezione zwłoki wywołują przerażenie. Kiedy kolejny nastolatek znika, sprawa nabiera kontekstu politycznego – na scenę wkracza podkomisarz Okoński, znany ze swojej intuicji i zdolności do łączenia faktów.

Mając...

"Imaginacja" to druga część serii kryminalnej, w której śledzimy losy podkomisarza Jacka Okońskiego. Akcja rozpoczyna się od makabrycznego odkrycia w okolicach Stargardu: w zagajniku przy drodze krajowej nr 10 znaleziono zmasakrowane ciało mężczyzny. Jedynym tropem są jego charakterystyczne tatuaże.

Poseł Romuald Turecki ma wobec podkomisarza inne plany. Okoński dołącza do specjalnego zespołu śledczego, aby rozwiązać sprawę zaginięć dzieci, która od miesięcy stoi w martwym punkcie. Staje przed ogromnym wyzwaniem i presją czasu. Musi ponownie przeanalizować akta, przesłuchać świadków i podjąć ryzykowną grę z mordercą.

Rafał Glina sprawnie buduje napięcie, a fabuła rozwija się w dynamiczny sposób. Autor skupia się na psychice bohaterów, a zwłaszcza na wewnętrznych rozterkach i intuicji Okońskiego. "Imaginacja" to propozycja dla fanów mocnych kryminałów, którzy cenią sobie mroczny klimat, niespodziewane zwroty akcji i bohaterów z krwi i kości. To naprawdę rewelacyjna kontynuacja serii, która pozostawia czytelnika z chęcią sięgnięcia po kolejną część.

"Imaginacja" to druga część serii kryminalnej, w której śledzimy losy podkomisarza Jacka Okońskiego. Akcja rozpoczyna się od makabrycznego odkrycia w okolicach Stargardu: w zagajniku przy drodze krajowej nr 10 znaleziono zmasakrowane ciało mężczyzny. Jedynym tropem są jego charakterystyczne tatuaże.

Poseł Romuald Turecki ma wobec podkomisarza inne plany. Okoński dołącza...

Imaginację czyta się lekko i szybko. Wartka akcja, ciekawe opisy postaci oraz historia, która wzbudza wiele emocji. Jest intensywna. Podoba mi się bardziej niż pierwsza część z serii o podkomisarzu/komisarzu Okońskim.

Imaginację czyta się lekko i szybko. Wartka akcja, ciekawe opisy postaci oraz historia, która wzbudza wiele emocji. Jest intensywna. Podoba mi się bardziej niż pierwsza część z serii o podkomisarzu/komisarzu Okońskim.

Bardzo dobra książka, ciekawa i nieoczywista historia. Podoba mi się, za autor pochyla się na tajnikami ludzkiego umysłu. Brawa

Bardzo dobra książka, ciekawa i nieoczywista historia. Podoba mi się, za autor pochyla się na tajnikami ludzkiego umysłu. Brawa

🚨 W zagajniku, przy drodze krajowej nr 10, zostaje znalezione zmasakrowane ciało mężczyzny z charakterystycznymi tatuażami. Trzeba odpowiedzieć na pytania: czy to lokalne porachunki, czy mamy do czynienia z psychopatą?

Podkomisarz Jacek Okoński przybywa na miejsce zdarzenia, ale znany poseł ma wobec niego inne plany. Nasz bohater otrzymuje propozycję: przejrzeć akta, przesłuchać świadków i wykorzystać intuicję, aby odkryć prawdę związaną z uprowadzeniem trzeciego już chłopca. Wszyscy, którzy znają historię dwóch poprzednich zaginięć wiedzą, że dziecku zostało raptem kilka dni życia. Czy Okoński zdoła wygrać wyścig z czasem? Czy intuicja go nie zawiedzie?

Glina potrafi trzymać czytelnika w napięciu. Przedstawia dwa oblicza porywacza, który zachowuje w sobie szczątki empatii, ukazuje jak łatwo w trudnych sytuacjach zdobyć czyjeś zaufanie.

To kryminalna proza bez wulgaryzmów ani zbędnych wątków. Akcja rozgrywa się płynnie – Glina skupia się na śledztwie, procesie logicznego dedukowania i budowaniu napięcia.

Imaginacja to dynamiczny, dobrze skonstruowany kryminał z silnym bohaterem, inteligentnym śledztwem i emocjonującą narracją. Miłośnicy gatunku powinni być zadowoleni — szczególnie jeśli lubią wielowątkowość i zwroty akcji.

🚨 W zagajniku, przy drodze krajowej nr 10, zostaje znalezione zmasakrowane ciało mężczyzny z charakterystycznymi tatuażami. Trzeba odpowiedzieć na pytania: czy to lokalne porachunki, czy mamy do czynienia z psychopatą?

Podkomisarz Jacek Okoński przybywa na miejsce zdarzenia, ale znany poseł ma wobec niego inne plany. Nasz bohater otrzymuje propozycję: przejrzeć akta,...

Bardzo dobrze składa się wszystko w całość. Śledztwo idzie w fajnym tempie. Nie ma zbędnych wątków. Naprawdę miło posłuchać

Bardzo dobrze składa się wszystko w całość. Śledztwo idzie w fajnym tempie. Nie ma zbędnych wątków. Naprawdę miło posłuchać

Po wysłuchaniu pierwszego tomu od razu zabrałam się za tom drugi, czyli "Imaginację". Tym razem niedaleko Stargardu zostaje znalezione zmasakrowane ciało mężczyzny. Na miejscu zjawia się Okoński, jednak nie jest mi dane długo prowadzić tę sprawę. Dostaje propozycję od posła. Ma przejrzeć dokumentację spraw zaginięć i morderstw dzieci. Sprawa jest tym bardziej pilna, że właśnie został porwany kolejny chłopiec. Okoński ma kilka dni, jeżeli chce uratować dziecko.
Rafał Glina ponownie wciąga czytelnika w wir policyjnego dochodzenia. Jest ono pełne emocji, bo sprawa dotyczy dzieci. Ktoś je porywa, aby po kilku dniach pozbawić życia.
To, co najbardziej mi się podobało to zmiana, jaka zaszła w Okońskim. Nie szuka poklasku, z większym dystansem podchodzi do pracy. Wysuwa mniej absurdalnych hipotez, z większym realizmem patrzy na świat. Fajnie obserwować tę przemianę.

Każdą z części można czytać oddzielnie, ale każda moim zdaniem jest warta przeczytania. Powieści autora to kawał dobrego kryminału, gdzie śledztwo jest na pierwszym miejscu. Nie ma za bardzo odbiegania od tematu, wątki obyczajowe stanowią niewielki procent treści.

Po wysłuchaniu pierwszego tomu od razu zabrałam się za tom drugi, czyli "Imaginację". Tym razem niedaleko Stargardu zostaje znalezione zmasakrowane ciało mężczyzny. Na miejscu zjawia się Okoński, jednak nie jest mi dane długo prowadzić tę sprawę. Dostaje propozycję od posła. Ma przejrzeć dokumentację spraw zaginięć i morderstw dzieci. Sprawa jest tym bardziej pilna, że...

Dosyć wciągająca lektura.

Dosyć wciągająca lektura.

W leśnym zagajniku zostają znalezione zmasakrowane zw£oki mężczyzny. Jego identyfikacja będzie utrudniona, gdyż jedynym znakiem szczególnym są jego tatuaże. Do sprawy zostaje przydzielony podkomisarz Jacek Okoński. Szybko jednak okazuje się, że został on odwołany i skierowany do zbadania zebranych dowodów w śledztwie dotyczącym porwania i zab0jstwa dwóch chłopców, a temat mężczyzny przejmuje aspirant Paweł Szczerbicki.

Po doskonałym pierwszym tomie, od razu zabrałam się za drugi tom serii z podkomisarzem Jackiem Okońskim. I od samego początku autor mnie zaintrygował. Nie często bowiem się zdarza, aby śledczy został oddelegowany do innej sprawy, gdy na miejscu zdarzyło się zab0jstwo. A jednak! Dodatkowo nie może on czynnie uczestniczyć w śledztwie, ma tylko przyjrzeć się zebranym już dowodom. W ten sposób jesteśmy świadkami prowadzenia dwóch dochodzeń jednocześnie. A dzieje się tak, bo Okoński i Szczerbicki wymieniają się informacjami i postępami.
Autor doskonale oddał to, w jaki sposób dbałość o najmniejsze szczegóły może wpłynąć na losy śledztwa. Okoński jest mistrzem kreowania kolejnych hipotez, ktore jednych mogą irytować, ale innych zmuszają do spojrzenia na sprawę z innej strony. I to pomaga wykryć kolejne tropy.
Bardzo również podoba mi się to, jak ukazane jest zycie prywatne podkomisarza i jego ogromny wpływ na psychikę i wybory mężczyzny. Nie ejst to bowiem bohater, który ze wszystkiego wychodzi obronną ręką. To facet, który jak wszyscy, ma swoje problemy i stara się z nimi radzić.
A zakończenie.. no cóż.. dobrze, że trzeci tom już czeka na swoją kolej do czytania...

W leśnym zagajniku zostają znalezione zmasakrowane zw£oki mężczyzny. Jego identyfikacja będzie utrudniona, gdyż jedynym znakiem szczególnym są jego tatuaże. Do sprawy zostaje przydzielony podkomisarz Jacek Okoński. Szybko jednak okazuje się, że został on odwołany i skierowany do zbadania zebranych dowodów w śledztwie dotyczącym porwania i zab0jstwa dwóch chłopców, a temat...

Fabularnie wolałam tom poprzedni. Tutaj dziwne było dla mnie to, że poproszono głównego bohatera o przyjrzenie się śledztwom i oczywiście odnajduje on coś czego nie widzieli wcześniej inni. Tyle, że to, na co wpadł wcale nie wydawało się nieoczywiste i to jest bardzo dziwne gdy pierdyliard osób zaangażowanych w sprawę nie jest w stanie tego zobaczyć. Trochę nie mogłam w to uwierzyć.
Jest okej, dużo akcji i czyta się dobrze. Na pewno sięgnę po kolejne tomy.

Fabularnie wolałam tom poprzedni. Tutaj dziwne było dla mnie to, że poproszono głównego bohatera o przyjrzenie się śledztwom i oczywiście odnajduje on coś czego nie widzieli wcześniej inni. Tyle, że to, na co wpadł wcale nie wydawało się nieoczywiste i to jest bardzo dziwne gdy pierdyliard osób zaangażowanych w sprawę nie jest w stanie tego zobaczyć. Trochę nie mogłam w to...

Jest to druga książka autora a moja pierwsza. Nie sądziłam, że tak mnie wciągnie. Na pewno nadrobię pierwszą część i już nie mogę doczekać się następnych pozycji.

Jest to druga książka autora a moja pierwsza. Nie sądziłam, że tak mnie wciągnie. Na pewno nadrobię pierwszą część i już nie mogę doczekać się następnych pozycji.

Bardzo sprawnie napisany kryminał, bez wulgaryzmów i ekscesów erotycznych w ramach wątków obyczajowych:). Dwie różne sprawy kryminalne niespodziewanie zbiegają się w jednym punkcie. Bardzo ciekawie pokazany jest proces stawiania hipotez i badania potencjalnych wątków. Dwa minusy to maniera powtarzania tych samych faktów w różnych ujęciach i trochę mało prawdopodobny portret psychologiczny kidnapera. Mam nadzieję na kolejne udane pozycje kryminalne autora.
mniej

Bardzo sprawnie napisany kryminał, bez wulgaryzmów i ekscesów erotycznych w ramach wątków obyczajowych:). Dwie różne sprawy kryminalne niespodziewanie zbiegają się w jednym punkcie. Bardzo ciekawie pokazany jest proces stawiania hipotez i badania potencjalnych wątków. Dwa minusy to maniera powtarzania tych samych faktów w różnych ujęciach i trochę mało prawdopodobny portret...